9 χρόνια ΚΠΙΣΝ | Ετήσιος Απολογισμός 2025

 

Με όραμα που εδράζεται στη συμπερίληψη, τη δημιουργικότητα, τη συνεργασία και την ακεραιότητα, η πορεία του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) συνεχίζεται με συνέπεια και ευθύνη και αποτυπώνεται στους βασικούς άξονες του ετήσιου απολογισμού μας: την ενίσχυση του ρόλου του ως πολυσχιδούς προορισμού, τη στρατηγική προσήλωση στη βιωσιμότητα, τη δημιουργία ουσιαστικού κοινωνικού αντίκτυπου και τη διαμόρφωση ενός σύγχρονου περιβάλλοντος εργοδότη επιλογής.
Δείτε τον Ετήσιο Απολογισμό
Το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) είναι ένας διεθνούς εμβέλειας, περιβαλλοντικά βιώσιμος δημόσιος χώρος έκφρασης, πολιτισμού και ψυχαγωγίας που δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία και αποκλειστική δωρεά από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ). Σχεδιασμένο από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Renzo Piano και το Renzo Piano Building Workshop (RPBW), παραδόθηκε στην Ελληνική Πολιτεία και τους πολίτες τον Φεβρουάριο του 2017. Περιλαμβάνει τις νέες κεντρικές εγκαταστάσεις της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος (ΕΒΕ) και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (ΕΛΣ), καθώς και το Πάρκο Σταύρος Νιάρχος, έκτασης 210 στρεμμάτων, που αποτελεί τον μεγαλύτερο δημόσιο μεσογειακό κήπο στον κόσμο. Μέσα από τη συνεχή υποστήριξη του ΙΣΝ, το ΚΠΙΣΝ συνεχίζει να επιτελεί τον ρόλο του ως ένας χώρος ανοιχτός και προσβάσιμος σε όλους. Από τη σύλληψη της ιδέας έως και τον Φεβρουάριο του 2026, το ΙΣΝ θα έχει διαθέσει στο ΚΠΙΣΝ συνολικά €633 εκατομμύρια ($764 εκατομμύρια).

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Χατζηαποστόλου: "Μια ολόκληρη εποχή που εμπεριέχει όλες τις εποχές, ξεδιπλώνεται μέσα στη σκέψη του Μάνου Ελευθερίου, με τον ποιητή να παραμένει πάντα πιστός σε ό,τι θεωρεί ιερό".

Εικόνα
Η Μαρία Χατζηαποστόλου προσεγγίζει τον Μάνο Ελευθερίου όχι ως μνημειακή μορφή του τραγουδιού, αλλά ως πνευματικό συνοδοιπόρο και ηθικό μέτρο του καιρού μας. Στο βιβλίο της  Ο Μάνος Ελευθερίου του τόπου και της ουτοπίας , η ποίηση συναντά τη μνήμη, η Ιστορία τη μεταφυσική και ο τόπος την ουτοπία, φωτίζοντας έναν δημιουργό που παρέμεινε ασκεπής, ελεύθερος και βαθιά ανθρώπινος. Μια συνομιλία για την ευθύνη του λόγου, την ταπεινότητα, τη συλλογική μνήμη και την ελπίδα που αντιστέκεται. Μαρία Χατζηαποστόλου Στο βιβλίο σας προσεγγίζετε τον Μάνο Ελευθερίου όχι μόνο ως στιχουργό, αλλά ως πνευματική και ηθική μορφή. Ποια ήταν η εσωτερική ανάγκη που σας οδήγησε σε αυτό το «χαιρετιστήριο» βιβλίο;
Read more »

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Εικόνα
Στη νέα της παιδική ιστορία, Ο κακόκεφος Βάγιας Κουκουβάγιας γίνεται ο καθρέφτης των καθημερινών συναισθημάτων των παιδιών: από τη μοναξιά και τη χαρά μέχρι την ανάγκη για προσφορά και ενσυναίσθηση. Η Νατάσα Βραχλιώτη μιλά για τη γέννηση αυτού του χαρακτήρα, τη δύναμη των μικρών πράξεων καλοσύνης και τον ρόλο του σχολείου και των ενηλίκων στην ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης των παιδιών. Μέσα από την ιστορία και τη συνεργασία της με την εικονογράφο Αγγελική Δρακάκη, η συγγραφέας αναδεικνύει πώς η αποδοχή της διαφορετικότητας και η σιωπηλή φροντίδα μπορούν να γίνουν καθημερινά μαθήματα ζωής. Νατάσα Βραχλιώτη Ο Βάγιας Κουκουβάγιας είναι ένας σοφός δάσκαλος με αγέλαστο πρόσωπο. Πώς γεννήθηκε αυτός ο χαρακτήρας και τι θέλατε να συμβολίσει για τα παιδιά;
Read more »

Ανθή Γουρουντή: "Η εποχή των αντιφάσεων, ο τόπος και χρόνος που ζούμε, κάνει το συγκεκριμένο έργο εξαιρετικά επίκαιρο, παρουσιάζοντας την ανάγκη του ανθρώπου για πνευματική ανάταση και την τάση του για εξέλιξη ακόμα και μέσα από τον θάνατο".

Εικόνα
Με αφορμή τη συναυλία Et Lux Perpetua , η Ανθή Γουρουντή φωτίζει το Requiem σε ντο ελάσσονα του Luigi Cherubini ως έργο πνευματικής έντασης και ανθρώπινης κάθαρσης. Στον ιδιαίτερο χώρο της Ευαγγελικής Εκκλησίας Πειραιώς, το Φωνητικό Σύνολο LibroCoro συνομιλεί και με τον Benjamin Britten, προτείνοντας μια χορωδιακή εμπειρία που λειτουργεί ως μνήμη, ανάταση και πράξη ελπίδας.   Ανθή Γουρουντή Το Requiem σε ντο ελάσσονα του Cherubini είναι ένα έργο βαθιάς εσωτερικότητας και δραματικής έντασης. Τι ήταν αυτό που σας έκανε να το επιλέξετε ως κεντρικό άξονα της συναυλίας EtLuxPerpetua ;
Read more »

Είδαμε και προτείνουμε: «Το Μεγάλο μας Τσίρκο»: Μια λαϊκή τελετουργία μνήμης στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού

Εικόνα
Η απόφαση να ανεβεί ξανά « Το Μεγάλο μας Τσίρκο » του Ιάκωβου Καμπανέλλη δεν είναι ποτέ μια απλή καλλιτεχνική επιλογή· είναι μια αναμέτρηση με τον μύθο. Στη σκηνή του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, η σκηνοθεσία του Πέτρου Ζούλια έρχεται να αποδείξει πως το εμβληματικό αυτό έργο δεν είναι ένα μουσειακό κειμήλιο του 1973, αλλά μια ζωντανή, φλέγουσα πληγή που παραμένει επίκαιρη. Με σεβασμό στο βαρύ φορτίο της πρώτης παράστασης, αλλά με μια φρέσκια, σύγχρονη ματιά, ο θίασος στήνει ένα παλλόμενο λαϊκό πανηγύρι, όπου η ιστορία της Ελλάδας παρελαύνει άλλοτε ως φάρσα και άλλοτε ως αρχαία τραγωδία.
Read more »

Παρασκευή Λεβεντάκου: "Η λεκτικοποίηση του βιωμένου έρωτα και της ακόμη πιο βιωμένης απώλειάς του λειτουργεί σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης".

Εικόνα
Η Παρασκευή Λεβεντάκου , μέσα από το βιβλίο «Γράμματα στον Μ.» , καταθέτει μια εξομολογητική αφήγηση όπου ο έρωτας, η απώλεια και η μνήμη συνυπάρχουν χωρίς άμυνες. Βασισμένο σε υπαρκτά πρόσωπα και βιωμένες εμπειρίες, το έργο κινείται στο μεταίχμιο προσωπικού πόνου και λογοτεχνικής πράξης, μετατρέποντας την ανάγκη για συναισθηματική αποεπένδυση σε τόλμη έκθεσης. Οι επιστολές της Βασιλικής, γραμμένες σε χρόνο αργό και σιωπηλό, λειτουργούν ως εσωτερικός μονόλογος, ως πράξη πένθους και ταυτόχρονα απελευθέρωσης. Σε αυτή τη συνέντευξη, η συγγραφέας μιλά για τη γραφή ως βαλβίδα αποσυμπίεσης, για τα όρια μνήμης και λήθης, για το θάρρος να πιστεύεις στο αδύνατο και να μην αφήνεις τον φόβο να γίνει ο πρωταγωνιστής της ζωής σου. Τα πρόσωπα του βιβλίου είναι υπαρκτά και η γραφή βασίζεται σε βιωμένες εμπειρίες. Πότε ένα προσωπικό βίωμα νιώσατε ότι μπορεί να μετατραπεί σε λογοτεχνία χωρίς να προδώσει την αλήθεια του;
Read more »