Open Mind

  Το πρώτο αστυνομικό μυθιστόρημα του εικαστικού καλλιτέχνη, σκηνοθέτη και μεταφραστή  Χρίστου Χαλικιά , με τίτλο  «Το Τελευταίο Φως της Πατησίων» , που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πρώτη Ύλη, εντάσσεται στο επίσημο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αστυνομικής Λογοτεχνίας.

  Γιάννης Πλούταρχος - Γιώργος Κακοσαίος – Κατερίνα: Παρουσιάζουν το «Άλα… Παλιά»                                               

  Η μεταθανάτια έκδοση « Σιωπηλά τραγούδια » του Φώτου Πασχαλινού δεν αποτελεί απλώς μια λογοτεχνική ανακάλυψη, αλλά μια βαθιά συγκινητική πράξη αποκατάστασης μιας φωνής που σίγησε βίαια. Η συλλογή φέρει μέσα της το βάρος της ιστορίας, όχι ως εξωτερικό πλαίσιο, αλλά ως υπόγεια δύναμη που διαπερνά τη γραφή.

  Το « Κουρέλι » του Dennis Kelly, σε σκηνοθεσία του Συμεών Κωστάκογλου, παρουσιάζεται ως μια συγκροτημένη και ουσιαστική κατάθεση πάνω στο τραύμα και τη μνήμη. Η παράσταση αναπτύσσει με καθαρότητα τη βασική της συνθήκη: δύο αδέλφια ανασυνθέτουν την παιδική τους ηλικία μέσα από αφηγήσεις που κινούνται ανάμεσα στο πραγματικό και το επινοημένο. Η απουσία της μητέρας, η βία της καθημερινότητας και η εύθραυστη οικογενειακή δομή συγκροτούν ένα περιβάλλον πίεσης, μέσα στο οποίο η φαντασία λειτουργεί ως μηχανισμός επιβίωσης. Η σκηνοθεσία διατηρεί μια λιτή γραμμή και εστιάζει στο σώμα και στον λόγο ως βασικά εκφραστικά εργαλεία. Η κίνηση αξιοποιείται για να αποδώσει τη ρευστότητα της μνήμης και την επαναληπτικότητα του τραύματος. Η επιλογή ενός ανοιχτού σκηνικού χώρου ενισχύει τη συμμετοχή του θεατή, ο οποίος καλείται να συμπληρώσει τα κενά της αφήγησης. Το έργο συνδυάζει το χιούμορ με τη σκληρότητα χωρίς να εξισορροπεί τεχνητά τις αντιθέσεις. Η βία παραμένει παρούσα και δεν ωραιοποιείται....

Η παράσταση « Το Καταφύγιο » της Jennifer Haley παρουσιάζεται ως ένα σκοτεινό και βαθιά προκλητικό έργο που καταπιάνεται ευθέως με τα πιο δύσκολα ηθικά ζητήματα της εποχής μας. Η δραματουργία είναι σφιχτή και βασίζεται σε μια έντονη ανακριτική διαδικασία που διατηρεί αμείωτη την αγωνία από την αρχή έως το τέλος. Το έργο μιλά ξεκάθαρα για την παιδοφιλία, τοποθετώντας τη μέσα σε έναν ψηφιακό κόσμο όπου οι χρήστες δρουν χωρίς πραγματικές συνέπειες. Το «Καταφύγιο» αποτελεί μια εικονική κατασκευή του «Papa», ο οποίος το δημιούργησε ως χώρο εκτόνωσης των πιο αρρωστημένων επιθυμιών. Η ύπαρξή του παρουσιάζεται ως συνειδητή επιλογή: λειτουργεί ως μέσο ελέγχου και απομόνωσης αυτών των ενστίκτων από τον πραγματικό κόσμο. Η σύγκρουση με τον ντετέκτιβ είναι άμεση και ουσιαστική. Η έρευνα οδηγεί σταδιακά στην αποκάλυψη της ταυτότητας του δημιουργού και θέτει ξεκάθαρα το ζήτημα της ευθύνης. Το έργο υποστηρίζει ότι η βία, ακόμη και σε ψηφιακή μορφή, παραμένει βία. Δεν την αθωώνει και δεν την αποσυνδέε...

  Αναδρομικά: Επιλογές από τη συλλογή του Μουσείου Βορρέ   Εγκαίνια: Σάββατο 25 Απριλίου 2026, 13:00 Επιμέλεια: Εβίτα Τσοκάντα