Η «Συναίνεση» στο Σύγχρονο Θέατρο είναι μια παράσταση που εξελίσσεται με σταθερό, ομαλό ρυθμό, χωρίς απότομες σκηνοθετικές εξάρσεις ή εντυπωσιασμούς. Η αφήγηση βασίζεται κυρίως στον λόγο και στις σχέσεις των χαρακτήρων, κάτι που της δίνει καθαρότητα και επιτρέπει στο θεατή να παρακολουθήσει εύκολα ένα κείμενο απαιτητικό αλλά πολύ καλογραμμένο. Στον πυρήνα της βρίσκεται το ζήτημα της συναίνεσης, αλλά όχι με απλοϊκό τρόπο. Η παράσταση ανοίγει σταδιακά ένα ευρύτερο πεδίο ερωτημάτων γύρω από την ευθύνη, την ηθική, τη δικαιοσύνη και το πώς η αλήθεια μπορεί να αλλάζει μορφή ανάλογα με το ποιος τη διεκδικεί. Μέσα από μια υπόθεση που αφορά μια ομάδα δικηγόρων και μια καταγγελία σεξουαλικής επίθεσης, αναδεικνύεται το πόσο λεπτά είναι τα όρια ανάμεσα στο νόμιμο και στο δίκαιο, στο προσωπικό βίωμα και στη θεσμική κρίση. Η σκηνοθεσία κρατά τις εντάσεις υπό έλεγχο, αφήνοντας τις σκηνές να αναπνέουν χωρίς να τις φορτώνει. Οι μεταβάσεις από το χιούμορ στη σοβαρότητα γίνονται φυσικά, σχεδόν ανεπαίσθητ...