Open Mind

  Τον Μάιο και Ιούνιο 2026, η Αθήνα και το  ARCH   Club  θα βρεθούν στο επίκεντρο της παγκόσμιας  stand - up   comedy   σκηνής με 4 συναρπαστικές παραστάσεις και διεθνείς καλεσμένους.

  « Η Πλεξούδα » είναι μια παράσταση που στηρίζεται σε μια ήδη δυνατή πρώτη ύλη. Το βιβλίο της Λετισιά Κολομπανί έχει αγαπηθεί γιατί μιλά απλά και καθαρά για τη δύναμη των γυναικών μέσα σε δύσκολες συνθήκες. Η θεατρική του μεταφορά καταφέρνει να κρατήσει αυτόν τον πυρήνα και να τον μεταφέρει στη σκηνή με σεβασμό και ουσία. Η ιστορία των τριών γυναικών, που ζουν σε διαφορετικά μέρη του κόσμου αλλά συνδέονται μέσα από κοινές ανάγκες και αγώνες, ξεδιπλώνεται με φυσική ροή. Η αφήγηση δεν βιάζεται και δίνει χώρο στα συναισθήματα να αναπνεύσουν. Οι μεταβάσεις από τη μία ιστορία στην άλλη λειτουργούν ομαλά και δημιουργούν μια ενιαία εμπειρία, σαν μια πλεξούδα που δένει διακριτικά τα νήματα. Οι ερμηνείες είναι ζεστές και ειλικρινείς. Οι ηθοποιοί προσεγγίζουν τους ρόλους τους με απλότητα και αλήθεια, χωρίς υπερβολές. Καταφέρνουν να μεταδώσουν τη δύναμη, την ευαλωτότητα και την επιμονή των ηρωίδων, κάνοντας τον θεατή να συνδεθεί μαζί τους. Η σκηνοθεσία υπηρετεί το έργο χωρίς περιττές εντάσει...

Η παράσταση «Ο σκύλος που έκλαιγε βουβά τις νύχτες» σε σκηνοθεσία του Θέμη Μουμουλίδη αποτελεί ένα συγκινητικό και ουσιαστικό έργο που φωτίζει με ευαισθησία το ζήτημα της ενδοοικογενειακής βίας. Μέσα από μια ανθρώπινη και ρεαλιστική προσέγγιση, αναδεικνύεται η σιωπή, ο φόβος αλλά και η δύναμη που μπορεί να γεννηθεί μέσα από το τραύμα. Στο επίκεντρο βρίσκονται τρεις γυναικείες παρουσίες, με τη σχέση γιαγιάς και εγγονής να ξεχωρίζει και να δίνει τον συναισθηματικό παλμό της παράστασης πάνω στη σκηνή ενώ η μητέρα είναι αθέατη δεν εμφανίζεται στην παράσταση σαν παρουσία αλλά συζητείται. Η αφήγηση εξελίσσεται με ρυθμό και διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον, ενώ οι αποκαλύψεις έρχονται σταδιακά, ενισχύοντας τη δραματουργική ένταση. Η ερμηνεία της Μαρίας Κατσανδρή ως γιαγιά αποδίδει με ευαισθησία τις εσωτερικές διακυμάνσεις της ηρωίδας, ενώ η εγγονή Ιφιγένεια Καραμήτρου φέρνει στη σκηνή μια αυθεντική φρεσκάδα και μια ειλικρινή συναισθηματική παρουσία. Μαζί δημιουργούν μια σχέση που εξελίσσεται φ...

Η ποιητική συλλογή « Ο χρόνος σε τίτλους » της Μαρίας Κούρση επιχειρεί μια ιδιότυπη συνομιλία με το άυλο και το φθαρτό, μετατρέποντας τον χρόνο σε λέξη, ρυθμό και σκηνική οδηγία. Μέσα από μια πρωτότυπη δομή που οργανώνεται γύρω από επιρρήματα-τίτλους, η ποιήτρια δεν αφηγείται απλώς, αλλά σκηνοθετεί την εμπειρία, αναμετριέται με τη φθορά και δοκιμάζει τα όρια της ίδιας της γλώσσας. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, μιλά για τη μετα-ποιητική της στάση, για τη σχέση μνήμης και απώλειας, και για την ποίηση ως πράξη αντίστασης απέναντι στον χρόνο. -Ο τίτλος της συλλογής σας υποδηλώνει μια απόπειρα οριοθέτησης του άυλου. Τι σημαίνει για εσάς η πράξη του «τιτλοφορείν» τον χρόνο και πώς λειτουργεί ως αντίσταση ή συμφιλίωση με τη φθορά; Για να είμαι ειλικρινής, δεν είναι ακριβώς μια απόπειρα οριοθέτησης του άυλου. Ίσως είναι μόνο μια απόπειρα κάτω από τη μύτη του άυλου. Η οριοθέτηση ήταν πάντα ένα πολύ δύσκολο πεδίο για μένα. Ήταν σχεδόν φοβιστική η σκέψη της οριοθέτησης στην ποίηση όταν κάποιες λ...

  Η ποιητική συλλογή « Millennials – Χρονικό βιωμάτων μιας γενιάς σε κρίση » της Πηνελόπης Αλεξίου συγκροτεί ένα συνεκτικό και διεισδυτικό πορτρέτο μιας γενιάς που μεγάλωσε μέσα στη μετάβαση. Η γραφή της Αλεξίου αντλεί από το βίωμα, αλλά δεν περιορίζεται σε μια απλή καταγραφή· μετασχηματίζει την εμπειρία σε συλλογική συνείδηση.

  ΑΚΡΟΠΟΛΗ  ΣΤΑΛΙΝΓΚΡΑΝT του Δημήτρη Αθανίτη 25, 26, 27 Απριλίου στο θέατρο Βαφείο Μετά την «Λαίδη Μάκβεθ», που συνεχίζει για 4ο χρόνο, ο Δημήτρης Αθανίτης παρουσιάζει ένα πρωτότυπο έργο που ξεπερνά τα ελληνικά όρια και μιλά για την σημερινή πραγματικότητα,  μέσα από ένα γεγονός που καθόρισε την πορεία του κόσμου, την Μάχη του Στάλινγκραντ. Kαταιγιστικός λόγος, ένα ατμοσφαιρικό εικαστικό και ηχητικό περιβάλλον  κι ο ιδιαίτερος σκηνικός χώρος του θεάτρου "Βαφείο", σε.μια παράσταση  που έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με τον θεατή.