Αναρτήσεις

Είδαμε και προτείνουμε: Θα σε λέω Μαρία Γιάννης Παλαβός x bijoux de kant

Εικόνα
Το « Θα σε λέω Μαρία » είναι μια παράσταση γεμάτη εικόνες, συναίσθημα και ποίηση. Βασισμένη στα διηγήματα του Γιάννη Παλαβού, μας ταξιδεύει στην ελληνική επαρχία, στους ανθρώπους, στις μνήμες, στις παραδόσεις και στα μικρά θαύματα της καθημερινής ζωής. Ο  Χρήστος Κραγιόπουλος  είναι η ψυχή της παράστασης. Με την ήρεμη και ζεστή φωνή του, με τον σωστό τονισμό και τη φυσικότητα του λόγου του, δίνει ζωή σε κάθε ιστορία. Θυμίζει έναν παραμυθά που συγκεντρώνει γύρω του τους ανθρώπους και τους ταξιδεύει σε κόσμους γεμάτους φαντασία και συναίσθημα. Η παρουσία του είναι μαγική, τρυφερή και αληθινή. Οι ιστορίες κυλούν σαν παραμύθι και γεμίζουν τη σκηνή με εικόνες από παιδιά, γονείς, ζώα, χωράφια και ανθρώπους που αναζητούν την αγάπη, την πίστη και την ελπίδα. Η γλώσσα είναι απλή και όμορφη, γεμάτη ζωντάνια και μουσικότητα. Η παράσταση δημιουργεί μια ζεστή ατμόσφαιρα και προσφέρει μια ξεχωριστή εμπειρία. Είναι ένα όμορφο ταξίδι στη δύναμη της αφήγησης και στη μαγεία των ιστοριών. Φεύγει...

Είδαμε και προτείνουμε: «Παραλλαγές πάπιας» του David Mamet στο θέατρο Μεταξουργείο

Εικόνα
Οι « Παραλλαγές πάπιας » του David Mamet, στην παραγωγή της Εταιρείας Θεάτρου «ΡΕΚΤΙΣ», αποδεικνύουν πως το σπουδαίο θέατρο δεν χρειάζεται θεαματικά γεγονότα για να αγγίξει τον θεατή. Ένα παγκάκι, μια λίμνη, δύο ηλικιωμένοι άντρες και μερικές πάπιες αρκούν για να ξεδιπλωθεί μπροστά μας ένας ολόκληρος κόσμος σκέψεων, φόβων, αναμνήσεων και προσδοκιών. Ο Τζορτζ και ο Εμίλ συνομιλούν για τα πιο απλά και ταυτόχρονα τα πιο ουσιαστικά ζητήματα της ζωής. Οι πάπιες λειτουργούν ως αφετηρία για μια σειρά συζητήσεων που αγγίζουν τη μοναξιά, τη φιλία, τη γήρανση, την ανάγκη για επικοινωνία και τη διαρκή προσπάθεια του ανθρώπου να κατανοήσει τον κόσμο γύρω του. Μέσα από τις δεκατέσσερις παραλλαγές του έργου, ο Μάμετ μετατρέπει το καθημερινό σε φιλοσοφικό και το χιουμοριστικό σε βαθιά ανθρώπινο. Η δύναμη του έργου βρίσκεται στην απλότητά του. Οι διάλογοι μοιάζουν αυθόρμητοι και καθημερινοί, όμως κάτω από τις λέξεις κυλά ένα συνεχές ρεύμα συναισθημάτων. Οι δύο άντρες Κοραής Δαμάτης - Περικλής Μοσχολιδ...

«ΡΙΜΑ για ΧΡΗΜΑ ΙΙΙ» - ΤΑΚΙ ΤΣΑΝ, DJ ALX και ΝΙΚΟ ΤΣΑΝ σε ένα μεγάλο open air live στην Αθήνα Ι Παρασκευή 26 Ιουνίου 2026, Universe Multivenu

Εικόνα
  ΤΑΚΙ ΤΣΑΝ, DJ ALX & NIKO TSAN παρουσιάζουν το “ΡΙΜΑ για ΧΡΗΜΑ ΙΙΙ” ζωντανά στην Αθήνα τ ην Παρασκευή 26 Ιουνίου στο Universe Multivenue . Μ ί α μοναδική hip hop open air εμπειρία.  

Γιώργος Πανταζόπουλος: Παρουσίαση Δίσκου ΙΙ Παρασκευή 5 Ιουνίου THEATRE OF THE NO

Εικόνα
  Yiorgos Pantazopoulos Trio  “Some Things I’ve Never Told You” Παρουσίαση Δίσκου Παρασκευή 5 Ιουνίου THEATRE OF THE NO

Εφηβική ακαδημια θεατρου

Εικόνα
  ΕΦΗΒΙΚΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΘΕΑΤΡΟΥ 2026 Θερινή Ακαδημία Θεάτρου – 5ο Master Class

Διαβάσαμε και προτείνουμε: Ότι αγαπώ είναι δικό σου του Γιάννη Καλπούζου από τις εκδόσεις Χάρτινη πόλη

Εικόνα
  Το «Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου» του Γιάννη Καλπούζου  είναι επανέκδοση του  μυθιστορήματος που εκδόθηκε το 2014 και πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που κινείται ανάμεσα στον έρωτα, την κοινωνική πραγματικότητα και τη μνήμη μιας ολόκληρης εποχής. Με φόντο την ελληνική επαρχία και αργότερα την Αθήνα, ο συγγραφέας χτίζει μια ιστορία γεμάτη ένταση, πάθος και πρόσωπα που κουβαλούν τις πληγές αλλά και τις επιθυμίες τους.

Στέργιος Μαδέρης: "Προσπάθησα να προσεγγίσω τη βία όχι ως ένα ξαφνικό γεγονός, αλλά ως κάτι που συχνά γεννιέται σιωπηλά, κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας".

Εικόνα
Ο Στέργιος Μαδέρης , μέσα από το μυθιστόρημά του Γυναίκες από στάχτη , καταδύεται στις σκοτεινές πλευρές της ανθρώπινης ψυχής, φωτίζοντας τη βία, τον φόβο και τη σιωπή που γεννιούνται συχνά από τα τραύματα της παιδικής ηλικίας. Με αφετηρία πέντε γυναίκες εγκλωβισμένες σε μυστικά, ενοχές και σχέσεις εξουσίας, το βιβλίο εξερευνά τα όρια ανάμεσα στο θύμα και τον θύτη, τη δύναμη της μνήμης αλλά και την ανάγκη για λύτρωση. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο συγγραφέας μιλά για τη σύγχρονη πραγματικότητα της έμφυλης βίας, τον εσωτερικό τρόμο που καθορίζει τους ανθρώπους και την ελπίδα που μπορεί να γεννηθεί ακόμη και μέσα από τις στάχτες. Στις «Γυναίκες από στάχτη» η βία γεννιέται μέσα από την παιδική ηλικία. Πώς  χτίσατε αυτή τη διαδρομή από την αθωότητα στην ενοχή; Προσπάθησα να προσεγγίσω τη βία όχι ως ένα ξαφνικό γεγονός, αλλά ως κάτι που συχνά γεννιέται σιωπηλά, κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας. Με ενδιέφερε αυτή η λεπτή μετάβαση: η στιγμή που η αθωότητα αρχίζει να σκιάζεται από...