Open Mind

Το Υπάρχουν μέρες… της Αλεξίας Καλογεροπούλου είναι ένα εικονογραφημένο βιβλίο που μιλά στα παιδιά για τα συναισθήματα με έναν τρόπο απλό, κατανοητό και ουσιαστικό. Μέσα από τις εναλλαγές του καιρού, τα παιδιά αναγνωρίζουν ότι η χαρά, ο θυμός, η λύπη, ο φόβος και η ηρεμία είναι φυσικές καταστάσεις, που αλλάζουν όπως αλλάζει και ο ουρανός. Το βιβλίο δεν χωρίζει τα συναισθήματα σε «καλά» και «κακά», αλλά βοηθά τους μικρούς αναγνώστες να τα αποδεχτούν και να μάθουν να τα διαχειρίζονται. Η λιτή αφήγηση αφήνει χώρο για συζήτηση και προβληματισμό, ενώ η ζεστή εικονογράφηση της Κατερίνας Παπαδημητροπούλου λειτουργεί συμπληρωματικά με το κείμενο, ενισχύοντας τη συναισθηματική εμπειρία της ανάγνωσης. Οι εικόνες γίνονται αφορμή για παρατήρηση, έκφραση και διάλογο ανάμεσα στο παιδί και τον ενήλικα.

Στο « Εγχειρίδιο Ταξινόμησης Ρωγμών » η Ελένη Παυλίδου συνδυάζει την επιστημονική ματιά της κλινικής ψυχολόγου με την ποιητική δύναμη της δημιουργικής γραφής, δημιουργώντας ένα ιδιότυπο εγχειρίδιο για τις ανθρώπινες ευαλωτότητες. Με όχημα τη γλώσσα της διάγνωσης, η ποιήτρια εξερευνά το τραύμα, τη μνήμη, την απώλεια αλλά και τις δυνατότητες μεταμόρφωσης που γεννιούνται μέσα από τις ρωγμές μας. Η ίδια μιλά για τη σχέση επιστήμης και ποίησης, για την ανάγκη ταξινόμησης του άναρχου εσωτερικού μας κόσμου και για εκείνο που τελικά μας κρατά όρθιους: το μοίρασμα. Το «Εγχειρίδιο Ταξινόμησης Ρωγμών» δομείται ως ένα ιδιότυπο διαγνωστικό εγχειρίδιο. Τι σας ώθησε να επιλέξετε αυτή τη φόρμα και πώς επηρέασε τον τρόπο που γράψατε τα ποιήματα;

Η νέα ποιητική συλλογή της Δήμητρας Παλαπάνη, «Φωνήεν σε μπλάβο σύννεφο» (εκδόσεις Μετρονόμος), αποτελεί μια ουσιαστική ποιητική κατάθεση που καλεί τον αναγνώστη να επιβραδύνει τον ρυθμό της ανάγνωσης και να αφουγκραστεί τη δύναμη της γλώσσας. Η μουσικότητα των στίχων, η πυκνή εικονοποιία και ο έντονος συμβολισμός συνθέτουν ένα έργο εσωτερικό και βαθιά στοχαστικό, όπου οι λέξεις μετατρέπονται σε πεδίο αναζήτησης, μνήμης και αυτογνωσίας. Η Παλαπάνη δημιουργεί έναν ποιητικό κόσμο στον οποίο η μνήμη, η απώλεια, ο χρόνος, η ήττα, η νοσταλγία και η ελπίδα συνυφαίνονται οργανικά. Οι εικόνες της διαθέτουν κινηματογραφική ένταση και διαδέχονται η μία την άλλη με φυσική ροή. Το τρένο, ο νυχτερινός σταθμός, οι καμένες στέγες, η θάλασσα, οι σιωπές και τα γράμματα της αλφαβήτου μεταμορφώνονται σε σύμβολα της ανθρώπινης εμπειρίας και αποτυπώνουν την αγωνία, την απώλεια και την ανάγκη για μια νέα αρχή.

Η Καρυάτιδα ως σύμβολο μνήμης, απώλειας και επιστροφής γίνεται η αφηγήτρια στο νέο μυθιστόρημα της Ειρήνης Χιώτη « Η επιστροφή του κενού ». Με αφετηρία ένα από τα πιο φορτισμένα σύμβολα της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς, η συγγραφέας δημιουργεί μια ιστορία όπου η Ιστορία συναντά τη μυθοπλασία και η συλλογική μνήμη συνομιλεί με την ανθρώπινη εμπειρία της ξενότητας και της νοσταλγίας. Η Ειρήνη Χιώτη μιλά για τη δύναμη της απουσίας, τη σημασία της επιστροφής και για το πώς ένα μαρμάρινο πρόσωπο μπορεί να μετατραπεί σε μια βαθιά ανθρώπινη φωνή. -Στο βιβλίο σας Η επιστροφή του κενού επιλέγετε να δώσετε φωνή σε μία Καρυάτιδα. Τι ήταν αυτό που σας οδήγησε σε αυτή την επιλογή και τι σας επέτρεψε να εκφράσετε λογοτεχνικά μέσα από αυτή τη ματιά που ίσως δεν θα μπορούσε να ειπωθεί από έναν ανθρώπινο αφηγητή;

  Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά παρουσιάζει την παράσταση ΡΩΓΜΕΣ, σε σύλληψη, σκηνοθεσία και ερμηνεία της Χριστίνας Κυριαζίδη

  Ο Buzz Kull κατά κόσμον Marc Dwyer αποτελεί μία από τις πλέον ξεχωριστές και αινιγματικές παρουσίες της σύγχρονης αυστραλιανής underground σκηνής. Μέσα από έναν σκοτεινό και βαθιά συναισθηματικό ήχο, ο δημιουργός πίσω από το project εξερευνά θέματα υπαρξιακής αγωνίας, αποξένωσης και εσωτερικής αναζήτησης, αποτυπώνοντας με μοναδικό τρόπο τις πιο κρυφές πτυχές της ανθρώπινης ψυχής. Αντλώντας επιρροές από το post - punk , το coldwave και το minimal wave , ο Buzz Kull συνθέτει ηχητικά τοπία όπου παλλόμενα synthesizers , υποβλητικά drum machines και στοιχειωμένα φωνητικά συνυπάρχουν σε απόλυτη ισορροπία. Το αποτέλεσμα είναι ένας καθηλωτικός ήχος που ισορροπεί ανάμεσα στη μελαγχολία και την ένταση, δημιουργώντας μια εμπειρία βαθιά συναισθηματική και λυτρωτική.