Open Mind

  Η ιστορία «Έρωτας στο Κρεμλίνο» αφηγείται μια τολμηρή ιστορία όπου ο έρωτας διασταυρώνεται με την απόλυτη εξουσία. Στη Μόσχα του 2019, μια Ελληνίδα φιλόλογος και ο Πρόεδρος της Ρωσίας συναντιούνται σε μια σχέση που δοκιμάζεται από τη γεωπολιτική, τη μυστικότητα και την ανισορροπία ισχύος. Η συγγραφέας Αθήνας Γκρίγκμαν μιλά για τη δύναμη του έρωτα, τις αντιθέσεις που γεννούν οι σχέσεις εξουσίας και πώς όλα μπορούν να ανατραπούν σε ένα γαϊτανάκι αντιθέσεων!

Το νέο μυθιστόρημα  «Bleu»  των Στάθη Β. Βλαχάκου και Θεόδωρου Χρ. Χήρα αποτελεί μια τολμηρή και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συγγραφική απόπειρα, που αναβιώνει ένα πείραμα λογοτεχνικής δημιουργίας με βαθιά ιστορική και αισθητική συνείδηση. Στηριζόμενο σε μια ιδέα που είχε εμφανιστεί για πρώτη φορά το 1958 με το «Μυθιστόρημα των Τεσσάρων», όπου τέσσερις εκπρόσωποι της γενιάς του ’30, ο Άγγελος Τερζάκης, ο Στράτης Μυριβήλης, ο Ηλίας Βενέζης και ο Μ. Καραγάτσης, συνεργάστηκαν χωρίς συνεννόηση για τη διαδοχή της πλοκής, το  «Bleu»  ακολουθεί ένα ανάλογο, «Μυθιστόρημα των Δύο» μοντέλο. Οι δύο συγγραφείς, αμφότεροι γιατροί και λογοτέχνες, αποφάσισαν να μοιραστούν την αφήγηση με αυστηρούς κανόνες: κανένας δεν γνώριζε την εξέλιξη της ιστορίας που συνέχιζε ο άλλος, και κάθε κεφάλαιο γεννιόταν από το προηγούμενο, αξιοποιώντας το υλικό με όποιον τρόπο ήθελε ο συγγραφέας της σειράς. Αυτή η διαδικασία δημιουργεί έναν πλούτο αφηγηματικών εκφάνσεων, που δίνει στο μυθιστόρημα έναν ρυθμό ...

  Η συλλογή «Εμπάργκο» του Άλκη Αλκαίου επανακυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μετρονόμος, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονικότητα ενός έργου που σφραγίστηκε στη συνείδηση της ελληνικής ποίησης και μουσικής. Από τις πρώτες σελίδες γίνεται φανερό ότι η φωνή του Αλκαίου δεν περιορίζεται σε έναν μόνο τόνο: πολιτικός στοχασμός, υπαρξιακή αγωνία, ερωτική ένταση και λυρισμός συνυπάρχουν χωρίς να ακυρώνουν ο ένας τον άλλο.

  Οι Έκπτωτοι δαίμονες , το νέο ιστόρημα του Ηλία Στεργίου από τις εκδόσεις Αγγελάκη είναι ένα μυθιστόρημα γροθιά στο στομάχι για κάθε άνθρωπο, γονέα, έφηβο, άντρα, γυναίκα και οποιονδήποτε έχει ενσυναίσθηση για την τραγική εξέλιξη των ναρκωτικών με το πέρασμα του χρόνου και των εξαρτησιογόνων ουσιών. 

  « Η γλυκιά αγελαδίτσα » είναι ένα παραμύθι γεμάτο τρυφερότητα και φαντασία, που διαδραματίζεται σε έναν πολυπολιτισμικό χώρο, τον αγρό του Ασπροπύργου. Η πρωταγωνίστρια, μια μικρή αγελαδίτσα, κινείται με θάρρος και χαρά, ενώ η αφήγηση αναδεικνύει την καθημερινή ανθρωπιά που συχνά χάνεται μπροστά στις υλικές αξίες. Μέσα από την πορεία της, τα παιδιά μαθαίνουν την αξία της φιλίας, της αγάπης και της φροντίδας για τα ζώα, αλλά και την σημασία της αλληλεγγύης και της αποδοχής της διαφορετικότητας. Η γλώσσα του παραμυθιού είναι ζωντανή, παιχνιδιάρικη και ρέουσα, με ποιητικό ρυθμό που κρατά την προσοχή των παιδιών και ενισχύει τη φαντασία τους. Μέσα από περιγραφές γεμάτες χρώματα, μυρωδιές και κινήσεις, τα παιδιά βιώνουν τον κόσμο του Ασπροπύργου με όλες τις αισθήσεις τους, ενώ ταυτόχρονα συμμετέχουν συναισθηματικά στην πορεία της αγελαδίτσας. Η αφήγηση είναι απλή αλλά βαθιά, και καταφέρνει να μεταδώσει σημαντικά μηνύματα χωρίς διδακτισμό.

  Το νέο παιδικό βιβλίο της Ασπασίας Σιγάλα, «Ο Κήπος της Μάγιας» , που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Θερμαϊκός με την τρυφερή εικονογράφηση της Μαιρηλίας Φωτιάδου , έρχεται να αγγίξει μικρούς και μεγάλους μ’ έναν τρόπο γλυκό, άμεσο και βαθιά ανθρώπινο. Είναι μια ιστορία που μιλά για ένα θέμα που συχνά δυσκολευόμαστε να θίξουμε με τα παιδιά: την απώλεια. Όχι μόνο την απώλεια ανθρώπου ή αγαπημένου προσώπου, αλλά την απώλεια ενός χώρου, μιας συνήθειας, μιας σταθεράς που προσφέρει ασφάλεια και καθημερινή χαρά.

  Χόρτασα δεν χόρτασα το νέο βιβλίο του Νίκου Παπαδόπουλου από τις εκδόσεις ενύπνιο είναι ένα βιβλίο ψυχογράφημα, δυνατό θρίλερ τα λεγόμενα δωματίου, το οποίο γίνεται μία εσωτερική και εξωτερική εξομολόγηση όλων όσων δεν έχουν ειπωθεί κάποτε. 

  Η ποιητική συλλογή Άρρητον έρνον της Γαβρίλη Αικατερίνης απλώνεται σε χρονικό βάθος δεκαετίας και αυτό γίνεται αισθητό όχι μόνο θεματικά, αλλά και υπαρξιακά. Πρόκειται για ένα έργο εσωτερικής ωρίμανσης, όπου η ποιήτρια δεν καταγράφει απλώς σκέψεις· παρακολουθεί τη σταδιακή μεταμόρφωση της συνείδησης μέσα σε έναν κόσμο που μεταβάλλεται κοινωνικά, ηθικά και ψυχικά.

  «Μη φοβάσαι τη λευκή σελίδα, φοβάται αυτή εσένα» , ένας οδηγός συγγραφής βήμα βήμα από το δίδυμο Μαντά–Θεοδώρου, από τις εκδόσεις Ψυχογιός, που ήρθαν αυτή τη φορά όχι να ταράξουν τα συγγραφικά νερά, αλλά να βρεθούν δίπλα στον εκκολαπτόμενο συγγραφέα και να δώσουν λίγα από τα μυστικά τους. Δεν είναι ένας οδηγός μελέτης για διάβασμα, αλλά ένα βήμα βήμα για το πώς θα ανακαλύψουμε τη δύναμη του συγγραφέα και πώς αυτή μπορεί να καταγραφεί στο χαρτί. Μέσα από παραδείγματα, tips και τεστάκια βοηθούν τους μαθητές, τους αναγνώστες και γενικότερα το άτομο που θα επιλέξει να διαβάσει το συγκεκριμένο βιβλίο να βρει χρήσιμες συμβουλές, έναν «μπούσουλα», σε εισαγωγικά, για να μην πανικοβληθεί και τα παρατήσει.

  Από την πρώτη κιόλας σελίδα, το βιβλίο Οι αμαρτωλοί στάζουν αίμα σε αρπάζει από το χέρι και δεν σε αφήνει μέχρι την τελευταία σελίδα. Ο Κοσμπί ξέρει να χτίζει σασπένς σαν σκηνοθέτης κινηματογραφικής ταινίας, όπου κάθε λεπτομέρεια, κάθε πρόσωπο, κάθε διαλογική ατάκα κινείται με ακρίβεια στο ρυθμό ενός ασταμάτητου θρίλερ. Ο πυροβολισμός ενός αγαπητού καθηγητή από έναν νεαρό μαθητή στη μικρή Κομητεία του Χάροντα στη Βιρτζίνια δεν είναι απλώς η αφετηρία της πλοκής, είναι η πόρτα που ανοίγει σε έναν κόσμο βίας, σήψης και μυστικών που δεν φαντάζεται κανείς. Ο Τάιτους Κράουν, ο πρώτος μαύρος σερίφης της περιοχής και πρώην πράκτορας του FBI, καλείται να ερευνήσει έναν φόνο που δεν είναι μόνο ατομικό έγκλημα αλλά σπείρα κοινωνικών, φυλετικών και ηθικών εντάσεων. Ο Κόσμπι δεν περιορίζεται στο να περιγράψει ένα συμβάν αλλά ξετυλίγει ταυτόχρονα ένα πολυεπίπεδο κοινωνικό σύμπαν: από τον θεσμικό ρατσισμό και την πίεση που δέχεται ο Τάιτους από τη μαύρη κοινότητα, μέχρι τα κρυμμένα σκοτάδια μι...

  Το τελευταίο καρναβάλι του Χουάν   Ρομάν Ντομένικο από τις εκδόσεις Πνοή του Μοχάμεντ Μπενγκουζι είναι ένα έξυπνο, καυστικό μυθιστόρημα απέναντι σε κοινωνικά, ιστορικά, πολιτικά και γενικά ποικίλης θεματολογίας θέματα. Μπορεί να μην είναι ωμά και να είναι τις περισσότερες φορές συμβολικά, αλλά είναι υπαρκτά.

  Στο νέο του βιβλίο με τίτλο «Η ελιά και τα δώρα της αγάπης» , ο Γιάννης Μπαγιώκος επιχειρεί μια κατάδυση στις θεμελιώδεις αξίες της ανθρώπινης συνύπαρξης, χρησιμοποιώντας ως όχημα ένα από τα πιο ιερά σύμβολα του μεσογειακού πολιτισμού: την ελιά. Η ιστορία ξεκινά με ένα βαθιά ανθρώπινο, αν και «δένδρινο», αίτημα. Η ελιά ζητά από τον Δημιουργό να έχει καρπούς μικρούς και πικρούς, όχι από κακία, αλλά από έναν λανθασμένο φόβο απώλειας. Η επιθυμία της να κρατήσει τα «κεκτημένα» της μόνο για τον εαυτό της, την οδηγεί νομοτελειακά στην απομόνωση.

Η ποιητική συλλογή του Αντώνη Καραΐσκου, με τον τίτλο « Το όνειρο της αγάπης » (Εκδόσεις Ενύπνιο, 2025), αποτελεί μια βαθιά υπαρξιακή κατάθεση, μια λυρική ανατομία της ανθρώπινης ψυχής που μετεωρίζεται ανάμεσα στο θείο και το ανθρώπινο, το όνειρο και τη σκληρή πραγματικότητα. Μέσα από μια γλώσσα που ρέει με αυθορμητισμό αλλά και εσωτερική πειθαρχία, ο ποιητής υφαίνει έναν διάλογο με το «απόλυτο», αναζητώντας την ταυτότητα του ατόμου μέσα στη σύγχρονη αστική αποξένωση και τη διαχρονική ανάγκη για σύνδεση.

  Οι Κόρες της Δήμητρας της Αριστούλας Δάλλη, από τις εκδόσεις Βακχικόν, είναι μια σειρά από διηγήματα τα οποία μιλούν κυρίως για τον θάνατο, την αποδοχή του και τους λόγους του, με μια γραφή περιγραφική, σκοτεινή και με κλιμακούμενη δράση. Μας φέρνει κάποια αφηγήματα τα οποία αναλύουν διάφορα πρόσωπα, τα οποία επιβιώνουν σε ένα σκοινί, ένα τεταμένο σκηνικό, όπου η παράνοια και η λογική έρχονται στο προσκήνιο.

  Μαθήματα Μουσικής , το νέο αφήγημα του Μάριου Σταυροπούλου από τις εκδόσεις Μετρονόμος, είναι ένα τρυφερό διήγημα μίας μικρής αυτοτελούς ιστορίας. Το Μαθήματα Μουσικής δεν έρχεται να διδάξει μουσική ή να δείξει την αγάπη για τη μουσική, αλλά κυρίως να δείξει τη δύναμη της ψυχής και να μην εγκαταλείπουμε την προσπάθειά μας, να επιμένουμε μέχρι να καταφέρουμε το στόχο μας.

  Το βιβλίο «Όταν η Α συνάντησε την Έψιλον» της Λίτσας Τότσκα , που κυκλοφορεί από την Ελληνοεκδοτική , αποτελεί έναν σημαντικό σταθμό στη συγγραφική διαδρομή της δημιουργού. Η Λίτσα Τότσκα, την οποία το αναγνωστικό κοινό είχε ταυτίσει μέχρι πρότινος με τον ευαίσθητο κόσμο του παιδικού βιβλίου, κάνει ένα τολμηρό και απόλυτα επιτυχημένο άνοιγμα στη λογοτεχνία για ενήλικες. Πρόκειται για μια συλλογή διηγημάτων που δεν διηγούνται απλώς ιστορίες, αλλά ψιθυρίζουν αλήθειες, λειτουργώντας ως ένας εσωτερικός καθρέφτης για τις σκέψεις και τα συναισθήματα των ηρώων, αλλά και του ίδιου του αναγνώστη.

  Δε μένω πια εδώ το νέο θεατρικό βιβλίο της Στέργιας Κάββαλου από τις εκδόσεις Βακχικον είναι ένα μικρό έξυπνο ανθρώπινο ψυχογράφημα μίας σκηνής. 

  Το νέο βιβλίο της Βαρβάρας Παπασιδέρη, « Αυτοσαμποτάζ: Αναγνωρίζοντας και ξεπερνώντας τα εμπόδια » από τις εκδόσεις Φυλάτος, είναι ένα έργο που προσπαθεί να προσεγγίσει τον εαυτό μας και να μας κάνει να τον αγαπήσουμε και να τον γνωρίσουμε λίγο περισσότερο. Αν ο εγκέφαλος «ανθίσει» και η ψυχική υγεία βρεθεί στην καλύτερη δυνατή μορφή της, τότε όλα τα εμπόδια ή οι παράπλευρες απώλειες μπορούν να προσπεραστούν. Η Βαρβάρα Παπασιδέρη φέρνει μια ουσιαστική ορολογία στον χώρο των βιβλίων αυτοβελτίωσης, τον όρο του «Αυτοσαμποτάζ»· το να προκαλούμε δηλαδή στον εαυτό μας κακά συναισθήματα και να μην του δίνουμε το απαραίτητο θάρρος που χρειάζεται για να αναπτύξει τις δυνατότητές του. Στην αρχή, η συγγραφέας αναπτύσσει τι σημαίνει ο όρος, πώς έχει δημιουργηθεί και ποιοι τύποι αυτοσαμποτάζ υπάρχουν. Στη συνέχεια, αφού το κατανοήσουμε, μας δίνει κάποιες προσεγγίσεις πάνω στο πώς βλέπουμε τον εαυτό μας και τι λάθη κάνουμε. Αποβάλλοντας όλα τα «αγκάθια», μιλάει για την ψυχική ανθεκτικότητα, έν...

  Ο Μίκο και ο θρύλος του μαγεμένου βάτραχου α πό τις εκδόσεις Πνοή, ε ίναι μια περιπέτεια για τους μικρούς μας φίλους από δημοτικό και πάνω, που με μία τρυφερή ιστορία ο μικρούλης Μίκο και ο θρύλος του μαγεμένου βάτραχου είναι ένα βιβλίο που μιλάει για τη φιλία, τη διαφορετικότητα, την αγάπη. Παρ’ όλα αυτά, δε λείπουν και τα συναισθήματα του φόβου, της μοναξιάς αλλά και της εξερεύνησης για το άγνωστο.

  Διαβάζοντας το πρώτο τεύχος του περιοδικού Γλαρόλυκοι , γίνεται σαφές ότι πρόκειται για μια δουλειά με φροντίδα, συνοχή και ουσιαστικό προσανατολισμό. Μια έκδοση που δεν επιδιώκει τον εντυπωσιασμό, αλλά χτίζει με υπομονή ένα πολυφωνικό πεδίο συνάντησης λόγου και εικόνας. Οι Γλαρόλυκοι ανοίγουν χώρο σε διαφορετικές γενιές και εκφραστικά μέσα: ποίηση, συνεντεύξεις, αφιερώματα, δοκίμια και εικαστικές παρεμβάσεις συνυπάρχουν χωρίς να αλληλοαναιρούνται. Το αφιέρωμα στη Μαργαρίτα Καραπάνου λειτουργεί ως άξονας μνήμης και σκέψης, ενώ οι συνομιλίες με δημιουργούς όπως η Πέγκυ Τρικαλιώτη και η Φωτεινή Τσαλίκογλου δίνουν βάθος και ιστορικό βάρος στο τεύχος.