Open Mind

Η « Άγρια δίψα – τέσσερις εποχές για έναν Μάη » είναι μια ποιητική συλλογή που μιλά για τη ζωή μέσα από τη μνήμη, την Ιστορία, τον έρωτα, την απώλεια και την καθημερινότητα των ανθρώπων. Ο Μάης του Δημήτρη Λέντζου έχει κάτι παράξενα πικρό. Είναι η εποχή που περιμένεις να ανθίσει η ζωή και την ίδια στιγμή η ποίηση θυμίζει όλα όσα την πληγώνουν. Αυτή η αντίθεση διαπερνά τη συλλογή και της δίνει τον δικό της χαρακτήρα. Ο Λέντζος γράφει για τον άνθρωπο που κουβαλά τη ζωή του μαζί του. Κουβαλά τον τόπο του, τις απώλειες, τις αγάπες, τις αναμνήσεις, τη φτώχεια, τις αναχωρήσεις και όλα όσα δεν κατάφερε να ξεχάσει. Η Ιστορία περνά μέσα από αυτές τις προσωπικές διαδρομές και αποκτά πρόσωπο.

Το νέο βιβλίο  «Το λιμάνι μου είσαι εσύ» του Κώστα Κρομμύδα   αφήνει έντονη την αίσθηση της αναμονής. Εκείνη η δύσκολη πλευρά της αγάπης που δεν φαίνεται πάντα, γιατί ο ένας άνθρωπος φεύγει και ο άλλος μένει πίσω. Ο Φίλιππος έχει τη θάλασσα, τα ταξίδια και τους κινδύνους της. Η Μάγδα έχει την αναμονή, την αγωνία και όλα όσα δεν μπορεί να ελέγξει. Και κάπου εκεί βρίσκεται η ουσία της ιστορίας. Στο πόσο μπορεί να αντέξει ένας έρωτας όταν δεν έχεις τον άνθρωπό σου δίπλα σου, όταν πρέπει να μάθεις να ζεις με την απουσία του και να μη φοβάσαι κάθε φορά που κλείνει πίσω του η πόρτα.

Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος όταν έχει γνωρίσει την απόλυτη φρίκη; Και τι γίνεται όταν η ανάγκη για δικαιοσύνη αρχίζει να μοιάζει επικίνδυνα με την ανάγκη για εκδίκηση; Αυτές ήταν οι σκέψεις που μου άφησε το βιβλίο « Τα Διαμάντια της Αιωνιότητας » της Τούλας Βαρώτσου από τις εκδόσεις Κάκτος. Ένα βιβλίο δύσκολο ως θέμα, σκοτεινό σε πολλά σημεία, αλλά κυρίως ένα βιβλίο που σε βάζει να αναρωτηθείς πού τελειώνει η δικαιοσύνη και πού αρχίζει η εκδίκηση. Η ιστορία κινείται σε διαφορετικές εποχές και ακολουθεί ανθρώπους που κουβαλούν πάνω τους το βάρος του Άουσβιτς, της απώλειας και της ανάγκης να αποδοθεί δικαιοσύνη. Όσο προχωρά η αφήγηση, όμως, τα όρια γίνονται όλο και πιο θολά. Οι άνθρωποι που κάποτε ήταν θύματα μπορούν να μετατραπούν σε θύτες και τότε το ερώτημα γίνεται ακόμη πιο δύσκολο: μπορείς να πολεμήσεις το κακό χρησιμοποιώντας τις ίδιες μεθόδους;

Η « Ελένη Δαρζέντα » της Λένας Μαντά από τις εκδόσεις Ψυχογιός, είναι ένα οικογενειακό μυθιστόρημα με πολλά πρόσωπα, μυστικά, σχέσεις και μια ιστορία που ξετυλίγεται σταδιακά. Στο πρώτο μισό χρειάστηκα λίγο χρόνο για να μπω στην ιστορία και να γνωρίσω τα πρόσωπα και τις σχέσεις της οικογένειας Δαρζέντα. Υπάρχουν αρκετοί χαρακτήρες και αρκετές πληροφορίες, οπότε η ανάγνωση μου φάνηκε λίγο πιο βαριά στην αρχή.

Το βιβλίο « Οι Παραδόσεις της Χώρας » της Ίντιθ Γουόρτον είναι ένας καθρέφτης της κοινωνίας, της φιλοδοξίας και της αχόρταγης επιθυμίας για κοινωνική καταξίωση. Παρότι γράφτηκε το 1913, διαβάζεται σήμερα με εντυπωσιακή άνεση, γιατί τα θέματα που πραγματεύεται παραμένουν ζωντανά. Στο κέντρο της ιστορίας βρίσκεται η Αντίν Σπραγκ, μια ηρωίδα που δύσκολα συμπαθεί κανείς, αλλά αδύνατον να αγνοήσει. Η ομορφιά της γίνεται το μέσο για να αποκτήσει όσα πιστεύει ότι αξίζει. Οι άνθρωποι γύρω της μετατρέπονται σε εργαλεία για την προσωπική της άνοδο και κάθε κίνηση της είναι ένα ακόμη σκαλοπάτι προς την κορυφή. Η Γουόρτον δημιουργεί μια περσόνα που προκαλεί, ενοχλεί και ταυτόχρονα κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη.

Η « Φυλακή των αθώων » του Κώστα Πετρουλά από τις εκδόσεις Σμίλη, είναι μια ιστορία για ανθρώπους που κάποτε διάλεξαν έναν δύσκολο δρόμο και, χρόνια αργότερα, βρίσκονται μπροστά στην ευκαιρία να ξαναδούν τη ζωή τους από την αρχή.

Στη ποιητική συλλογή « Άφθαρτοι στίχοι για φθαρτά σώματα » σε επιλογή-ανθολόγηση της Χριστίνας Λιναρδάκη από τις εκδόσεις Μετρονόμος, το σώμα έχει τη δική του μνήμη. Κρατά τον πόνο, τις αλλαγές, τις δυσκολίες, τις μικρές νίκες και όλα όσα περνά ένας άνθρωπος μέσα στη ζωή του. Αυτή η ανθολογία δίνει χώρο σε αυτή τη μνήμη και αφήνει τους ίδιους τους ποιητές να μιλήσουν από τη δική τους εμπειρία. Οι είκοσι επτά φωνές της ανθολογίας συναντιούνται γύρω από το σώμα και ανοίγουν διαφορετικούς δρόμους. Η ασθένεια, η αναπηρία, ο ψυχικός πόνος και η φθορά αποκτούν προσωπικό πρόσωπο. Κάθε ποιητής δίνει στη δική του εμπειρία μια διαφορετική μορφή και έναν διαφορετικό τόνο.

To νέο βιβλίο του Σκάρμετα με τίτλο: « Ένας απόμακρος πατέρας » είναι ένα βιβλίο μνήμης ανάμνημης και με ένα απρόβλεπτο τέλος για να σου υπενθυμίσει πως όλα είναι πιθανά να συμβούν. Μεταφρασμένο σε 15 γλώσσες και αναγνωρισμένο διεθνώς για τη λογοτεχνική του αξία, το βιβλίο έγινε ταινία στη Βραζιλία το 2017.

Η « Μια μικρή κόρη του Κόσμου » του Θανάση Μανούση είναι ένα ιδιαίτερο βιβλίο που κινείται ανάμεσα στην ποίηση, τη βιολογία, τη φιλοσοφία και την επιστήμη. Ο συγγραφέας, με την ιδιότητα του βιολόγου, φαρμακοποιού, λογοτέχνη και εικαστικού, επιχειρεί να δει την τέχνη μέσα από μια διαφορετική οπτική: την οπτική της ζωής και της εξέλιξης. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η δομή του βιβλίου. Κάθε ενότητα συνοδεύεται από ποιητικό υλικό και στη συνέχεια ανοίγει ένας διάλογος γύρω από τις ιδέες που αυτό γεννά. Το ποίημα λειτουργεί ως αφετηρία και η σκέψη του συγγραφέα αναπτύσσεται γύρω του, συνδέοντας την ποιητική έκφραση με ερωτήματα για την εξέλιξη, τη φυσική επιλογή, την ανθρώπινη ευφυΐα, την ενσυναίσθηση, τη δικαιοσύνη, την τεχνολογία και το μέλλον της ζωής.

« Το Κρυφτό », το νέο βιβλίο του Δανού συγγραφέα Soren Sveistrup, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα και μας μεταφέρει σε μια ακόμη σκοτεινή υπόθεση, με πρωταγωνιστές τους ερευνητές Νάια Τούλιν και Μαρκ Ές, τους οποίους γνωρίσαμε από τον «Καστανάνθρωπο». Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα τρόμου, που ξεκινά από μια μυστηριώδη εξαφάνιση και οδηγεί τους ερευνητές τριάντα χρόνια πίσω, όταν ένα πτώμα είχε βρεθεί στο νερό. Ένα σκοτεινό έγκλημα έρχεται ξανά στην επιφάνεια και το παρελθόν συνδέεται επικίνδυνα με το παρόν.

« Ειρήνη », το νέο μυθιστόρημα της Ιωσηφίνας Τσουμπή από τις εκδόσεις Όταν, τιμήθηκε με το τρίτο βραβείο στον 44ο Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών. Είναι ένα έντονα συναισθηματικό βιβλίο, με το προσωπικό ηχόχρωμα της συγγραφέως, το οποίο αφιερώνει και στη μνήμη των γονιών της και της γιαγιάς της, που είναι από τη Σμύρνη.

Οι «Παστρικές » της Σόφης Θεοδωρίδου είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα που ζωντανεύει μια δύσκολη περίοδο της ελληνικής ιστορίας. Μέσα από την ιστορία της Ρόης και της Μαρίκας, η συγγραφέας παρουσιάζει τη ζωή των Μικρασιατών προσφύγων και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκαν από την κοινωνία της Αθήνας.

Το βιβλίο του Αντώνη Ε. Χαριστού « Η επαναστατική αντι-βία στην ανατομία του δικαίου: Ε.Λ.Α.–17Ν, η ταξική ανάλυση μιας προέκτασης » (εκδόσεις Υψικάμινος) αποτελεί μια καθαρά πολιτική και θεωρητική παρέμβαση που εντάσσεται συνειδητά στο πεδίο της ταξικής ανάλυσης. Το έργο τοποθετείται κριτικά απέναντι στις κυρίαρχες αφηγήσεις που είτε αποσιωπούν είτε ηθικολογικά καταδικάζουν την ένοπλη πολιτική βία. Στο κέντρο της μελέτης βρίσκεται η έννοια της επαναστατικής αντι-βίας, η οποία προσεγγίζεται ως απάντηση στη δομική βία του κράτους και του καπιταλιστικού συστήματος. Η βία του κράτους αναλύεται ως μηχανισμός που δεν περιορίζεται στην καταστολή, αλλά επεκτείνεται και στην ιδεολογική διαμόρφωση της κοινωνίας και στη διατήρηση των ταξικών σχέσεων.

Η Στέλλα Ζερβάκη στη ποιητική συλλογή της « Τα παιδιά του έρωτα και της αναρχίας »  από τις εκδόσεις Μετρονόμος, γράφει με έναν τρόπο που κρατά τον άνθρωπο πολύ κοντά. Οι στίχοι της έχουν συναίσθημα, αλλά έχουν και βλέμμα στραμμένο γύρω μας. Μέσα στη συλλογή χωρούν ο έρωτας, η απώλεια, η μητρότητα, η μνήμη, ο φόβος και η ανάγκη για ελευθερία. Υπάρχει μια έντονη σχέση ανάμεσα στο προσωπικό και σε όσα συμβαίνουν στον κόσμο. Η ποιήτρια κοιτάζει τον πόλεμο, τη βία και την αδικία μέσα από ανθρώπινες στιγμές. Οι σειρήνες, ένα παιδί, μια γυναίκα, ένας άνθρωπος που θυμάται, αποκτούν μεγαλύτερη σημασία μέσα από αυτή τη ματιά.

Το βιβλίο Ταϊβάν: Ημερολόγιο ταξιδιού» της  Γιανγκ Σιουάνγκ-τζι από τις εκδόσεις Βακχικόν  χρησιμοποιεί ένα ευρηματικό λογοτεχνικό παιχνίδι (τεχνική του εγκιβωτισμού): παρουσιάζεται ως ένα «χαμένο» ιαπωνικό ταξιδιωτικό ημερολόγιο του 1938, το οποίο υποτίθεται ότι ανακάλυψε και μετέφρασε η Γιανγκ Σιουάνγκ-τζι στον 21ο αιώνα. Τον Μάιο του 1938, η νεαρή και επιτυχημένη Γιαπωνέζα συγγραφέας Αογιάμα Τσίζουκο φτάνει στην Ταϊβάν για μια επίσημη περιοδεία διαλέξεων, προσκεκλημένη της αποικιακής κυβέρνησης.  Η Τσίζουκο έχει ελάχιστο ενδιαφέρον για τα επίσημα, αποστειρωμένα αποικιακά συμπόσια. Έχει μια θρυλική, σχεδόν ακόρεστη όρεξη και επιθυμεί να δοκιμάσει την αυθεντική κουζίνα του δρόμου και τις παραδοσιακές γεύσεις του νησιού.  Για να μετακινείται, προσλαμβάνει ως διερμηνέα μια νεαρή Ταϊβανέζα, την Τσίζουρου (ή Τσι-τσαν). Μαζί ταξιδεύουν με το τρένο σε όλο το νησί, δοκιμάζοντας τοπικά πιάτα (όπως ρύζι με σιγομαγειρεμένο χοιρινό και τσάι από χειμωνιάτικο πεπόνι).  Η Τ...

Το « Χωρίς άλλοθι » της Θεοφανίας Ανδρονίκου Βασιλάκη είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που συνδυάζει το μυστήριο με τις οικογενειακές σχέσεις, τα καλά κρυμμένα μυστικά και τις πληγές του παρελθόντος. Από τις πρώτες σελίδες δημιουργείται μια έντονη ατμόσφαιρα και η ιστορία σε οδηγεί σταδιακά όλο και πιο βαθιά στην υπόθεση. Η Λητώ Ράλλη επιστρέφει στην Ελλάδα ύστερα από έντεκα χρόνια και βρίσκεται αντιμέτωπη με τον θάνατο του πατέρα της, την επιστροφή στο πατρικό της και μια δολοφονία που αλλάζει τα πάντα. Η θέση της μέσα στην υπόθεση κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον και δημιουργεί συνεχώς νέα ερωτήματα γύρω από την οικογένεια, τις σχέσεις και τις πραγματικές προθέσεις των προσώπων.

« Το κορίτσι που σκότωσε τον πρωθυπουργό », από τις εκδόσεις Εύμαρος, της Ειρήνης Δερμιτζάκη, είναι ένα πολιτικό και κοινωνικό μυθιστόρημα με έντονο σαρκασμό. Η Δερμιτζάκη προσπαθεί και τα καταφέρνει, με πολύ απλό και κατανοητό τρόπο, να δημιουργεί στον αναγνώστη την ψευδαίσθηση ή, μάλλον καλύτερα, την αίσθηση του τι είναι αληθινό και τι όχι.  Ένα ταξίδι που ξεκινά από την Αθήνα και φτάνει έως τη Βαρκελώνη. Μια μαύρη κωμωδία, ένας μαγικός τρόπος να δείξει και να αναδείξει τα κακώς κείμενα του συστήματος, ενός συστήματος που τρέχει, εξελίσσεται και ρίχνει πάντα στάχτη στα μάτια.  Ένα κορίτσι καταφέρνει να σκοτώσει τον πρωθυπουργό. Ένας καλά κρυμμένος σάκος κρύβει μυστικά. Πώς μπορεί ένα κορίτσι να σκοτώσει έναν ολόκληρο πρωθυπουργό; Ένα κορίτσι άκρως ευαίσθητο και γεμάτο όνειρα;  Όλα αυτά, όπως και διεφθαρμένοι πολιτικοί, ανεξάρτητοι δημοσιογράφοι, παρορμητικοί έφηβοι και πληρωμένοι δολοφόνοι, συνθέτουν ένα σκηνικό γεμάτο δράση, απρόοπτα και ανατροπές. Πολύ ωραίο εξώφυλλο,...

Το μυθιστόρημα « Παλίρροια: Κάποια μυστικά δεν βυθίζονται ποτέ » της Μαίρης Κωνσταντούρου αποτελεί μια βαθιά ατμοσφαιρική και συγκινητική αναγνωστική εμπειρία. Η συγγραφέας συνδυάζει με μεγάλη επιτυχία το ιστορικό μυστήριο με τον ρομαντισμό. Το έργο αναδεικνύει τη δύναμη της ανθρώπινης ψυχής απέναντι στις πιο σκληρές δοκιμασίες της ιστορίας. Η δομή του βιβλίου στηρίζεται σε δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους που ενώνονται με έναν πολύ αρμονικό τρόπο. Η πρώτη ιστορία εξελίσσεται στον Μεσαίωνα κατά τη διάρκεια της πανώλης, ενώ η δεύτερη διαδραματίζεται στα μέσα του 20ού αιώνα. Το στοιχειωμένο νησί Ποβέλια της Βενετίας αποτελεί το κεντρικό σκηνικό της πλοκής. Αυτό το εύρημα των παράλληλων αφηγήσεων κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον. Οι χαρακτήρες του έργου είναι ολοκληρωμένοι και έχουν έντονα ψυχολογικά χαρακτηριστικά. Ο Αλεσάντρο και η Ιζαμπέλα εκφράζουν την απόλυτη αφοσίωση μέσα στον μεσαιωνικό εφιάλτη. Από την άλλη πλευρά, ο Αντρέα και η Λουτσία προσωποποιούν την ελπίδα μέσα στο σκοτάδι του...

Η «Σκισμένη Σελίδα» της Χαράς Μένη είναι ένα βιβλίο που μιλά για το παρελθόν, τη μνήμη, την αγάπη και την επιλογή. Δεν βασίζεται σε γρήγορες εξελίξεις. Βασίζεται στα συναισθήματα των ηρώων και στις εσωτερικές τους μάχες. Η Σολεδάδ είναι μια ηρωίδα που κουβαλά πόνο και μοναξιά. Ακόμα και το όνομά της δείχνει αυτό το βάρος. Όμως δεν μένει μόνο στη θλίψη. Προσπαθεί να καταλάβει τον εαυτό της και να βρει έναν δρόμο προς την αποδοχή. Ο Άλεξ κάνει και αυτός το δικό του ταξίδι. Η αναζήτηση της καταγωγής του γίνεται και αναζήτηση της ταυτότητάς του. Οι δύο ήρωες αλλάζουν μέσα από τη σχέση τους. Η συγγραφέας δίνει μεγάλη σημασία στη μνήμη. Δείχνει ότι το παρελθόν δεν σβήνει εύκολα. Οι πληγές μένουν, αλλά μπορούν να γίνουν δύναμη. Το βιβλίο δείχνει ότι η συμφιλίωση με όσα έγιναν είναι πιο σημαντική από την προσπάθεια να τα ξεχάσουμε. Η γραφή είναι απλή, ήρεμη και γεμάτη εικόνες. Οι συμβολισμοί υπάρχουν, αλλά δεν κουράζουν. Η σκισμένη σελίδα γίνεται σύμβολο μιας νέας αρχής. Δείχνει ότι έν...

Ο Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου, μέσα από το βιβλίο του « Θα με βρεις στις ανηφόρες », παρουσιάζει μια συγκινητική ιστορία για τη δύναμη της θέλησης, της ελπίδας και της πίστης. Ο ήρωας, ο Αυγερινός, γεννιέται μέσα στη φτώχεια και την απόρριψη, όμως δεν αφήνει τις δυσκολίες να καθορίσουν το μέλλον του. Αντίθετα, με επιμονή, υπομονή και μεγάλο ψυχικό σθένος συνεχίζει να αγωνίζεται, μετατρέποντας κάθε εμπόδιο σε πολύτιμο μάθημα ζωής. Η αφήγηση είναι απλή, άμεση και γεμάτη συναίσθημα, γεγονός που επιτρέπει στον αναγνώστη να ταυτιστεί με τον ήρωα και να συμμεριστεί τις αγωνίες, τους φόβους, αλλά και τις μικρές και μεγάλες νίκες του. Οι εμπειρίες του Αυγερινού αποδεικνύουν ότι ο άνθρωπος μπορεί να βρει τη δύναμη να συνεχίσει ακόμη και όταν όλα μοιάζουν χαμένα, αρκεί να μην εγκαταλείψει τα όνειρά του.