Open Mind

«Στο κοτέτσι» της Πηνελόπη Δέλτα, σε διασκευή και προσαρμογή κειμένου της Δήμητρα Παπαδήμα από τις Εκδόσεις Στίξις, σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Αγγελάκη, έρχεται να μας φέρει ένα παιδικό παραμύθι σε μορφή θεάτρου, όπου η διαδραστικότητα, το παιχνίδι και η χαρά, παράλληλα με καίρια ερωτήματα, αναδεικνύουν τη σημασία της φιλίας, του γέλιου, της συνεργασίας και της συλλογικότητας. Ταυτόχρονα, φωτίζεται και ένα τραγικό πρόσωπο της κοινωνικής και πολιτικής σκηνής, δείχνοντας πως όλα μπορούν να τσαλακωθούν ή να χειραγωγηθούν όταν δεν υπάρχει σωστή διαπαιδαγώγηση και σωστή ιεράρχηση ιδεών. Τα πρόσωπα που χρησιμοποιεί η Πηνελόπη Δέλτα στο έργο είναι υπαρκτά, όπως η Μαρίκα Κοτοπούλη, ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο Ίων Δραγούμης, το ελληνικό κράτος και η ίδια η Ελλάδα, όλα δοσμένα μέσα από μια πρόσχαρη και ευρηματική διασκευή της Δήμητρας Παπαδήμα.

Το βιβλίο KIL-KISS – Το φιλί που σκότωσε το μίσος της Ελένης Ελευθεριάδου, αφηγείται την ιστορία δύο ανθρώπων που ξανασυναντιούνται μετά από πολλά χρόνια στην πόλη όπου μεγάλωσαν. Η Κύρα και ο Στέφανος κουβαλούν βαριά συναισθήματα και πληγές από το παρελθόν τους. Η ζωή τους έχει πάρει διαφορετικούς δρόμους, όμως η επιστροφή τους στο Κιλκίς φέρνει ξανά στην επιφάνεια όσα είχαν μείνει άλυτα. Η σχέση τους ξεκινά δύσκολα, με παρεξηγήσεις και οικογενειακά μυστικά που δεν έχουν αποκαλυφθεί. Σιγά σιγά όμως, μέσα από την καθημερινή επαφή, αρχίζουν να καταλαβαίνουν καλύτερα ο ένας τον άλλον. Το βιβλίο δείχνει πώς άνθρωποι που έχουν πληγωθεί μπορούν να ξαναβρούν εμπιστοσύνη και συναίσθημα.

  Το παιδικό βιβλίο  Το αγκαθάκι της φιλίας είναι ένα τρυφερό και ουσιαστικό παραμύθι που μιλά στα παιδιά με απλότητα αλλά και αλήθεια. Μέσα από τη σχέση του μικρού Μάκη με ένα φοβισμένο σκαντζοχοιράκι, ο Παναγιώτης Τούμπος αγγίζει σημαντικά θέματα όπως η διαφορετικότητα, η ενσυναίσθηση, η αποδοχή και η δύναμη της ήρεμης καλοσύνης.

  Η Μετέωρη πόλη είναι μια ποιητική συλλογή με έντονη ατμόσφαιρα, δυνατές εικόνες και βαθιά υπαρξιακή ένταση. Ο Αβραάμ Γεωργιάδης δημιουργεί έναν κόσμο όπου ο έρωτας, η μνήμη, η απώλεια και η σύγχρονη αποξένωση συνυπάρχουν με μυθολογικά, φιλοσοφικά και τεχνολογικά στοιχεία.

  Το Όταν σβήνουν τα κεριά της Φωτεινής Καϊοπούλου είναι ένα μυθιστόρημα που ανοίγεται αργά, με την υπομονή μιας ιστορίας που γνωρίζει πως για να ειπωθεί χρειάζεται σιωπή. Η συγγραφέας μάς μεταφέρει σε τόπους που αλλάζουν, Προύσα, Κρήτη, Αθήνα, Κογκό, χωρίς ποτέ να χάνει το κέντρο της αφήγησης: τον εσωτερικό χάρτη των ανθρώπων που κουβαλούν ιστορίες πριν από τη δική τους. Στο βιβλίο αυτό η Ιστορία δεν εμφανίζεται ως εντυπωσιακό σκηνικό. Αποτυπώνεται στις μικρές, καθημερινές χειρονομίες· στις κουζίνες όπου ζυμώνονται μνήμες, στις οικογενειακές σιωπές που μεταφέρονται σαν κληρονομιά, στους άγραφους κανόνες που περνούν από γενιά σε γενιά χωρίς ποτέ να ειπωθούν καθαρά.

Το βιβλίο Σχήματα λόγου είναι νουβέλα της Σαράι Σαβίτ από τις εκδόσεις Βακχικόν. Είναι ένα ψυχογράφημα, θα λέγαμε ένα ημερολόγιο ή κάποιες μικρές σκηνές μιας νεαρής φοιτήτριας φιλολογίας που γνωρίζει έναν επιτυχημένο συγγραφέα· ερωτεύονται και χάνονται μέσα στα πάθη τους. Πολλές φορές ο αναγνώστης θα βρεθεί σε δίλημμα για την ηρωίδα και τις επιλογές της, ή και για το αν όντως είναι μονόπλευρος ή αμοιβαίος αυτός ο έρωτας. Η μοναδική γραφή της Σαράι Σαβίτς προσφέρει κάτι πιο σημαντικό στον αναγνώστη: την ανάγκη για ελπίδα, την ανάγκη για ένα βαθύ συναίσθημα που δεν εφησυχάζει, αλλά και τις μικρές λεπτομέρειες που κρύβονται πίσω από την αγάπη και την ελπίδα. Η μετάφραση της Χρυσούλας Παπαδοπούλου αποδίδει το ύφος της συγγραφέως χωρίς να χάνει καθόλου τη ροή του κειμένου. Οι λέξεις είναι εκεί και έχουν τη δική τους σημασία, αυτή τη βαρυσήμαντη που υπονοείται απλώς για να δοθεί η βαρύτητα που χρειάζεται και όχι απλά για να ειπωθεί.

Το νέο βιβλίο Μην το διαβάσεις… της Κλαίρης Θεοδώρου είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που σε βάζει από την πρώτη στιγμή σε ένα παιχνίδι έντασης και περιέργειας. Ο τίτλος λειτουργεί σαν πρόκληση και τελικά γίνεται πρόσκληση σε μια ιστορία που χτίζεται με μυστήριο και σταθερό ρυθμό. Στην καρδιά της υπόθεσης βρίσκονται παράξενα, σχεδόν ασύνδετα αντικείμενα που όμως κρύβουν μια πολύ σκοτεινή λογική. Ένα καρύδι, ένα μολύβι, ένα κόκκαλο, μια σφουγγαρίστρα και μια σελίδα χαρτί γίνονται κομμάτια ενός παζλ που οδηγεί σε μια οικογενειακή τραγωδία. Η σύνδεση τους δεν είναι προφανής και αυτό κρατά τον αναγνώστη σε συνεχή εγρήγορση.

Απροστάτευτοι το νέο μυθιστόρημα Του Μιχάλη Καστρινού από τις εκδόσεις Μετρονόμος είναι ένα μυθιστόρημα που αφορά την εξιχνίαση δύο φόνων. Αν και στην αρχή προδιαγράφεται σαν τυχαίος θάνατος ή αυτοκτονία σιγά-σιγά ενα ένα κομμάτι έρχεται να επιλύσει την εξιχνίαση. 

Το νέο βιβλίο Εκεί όπου οι δρόμοι δεν έχουν όνομα του Ευάγγελου Γκόγκα  από την Άνεμος Εκδοτική είναι ένα μυθιστόρημα, μια ιστορία του Γιώργου, ο οποίος, ως νέος φοιτητής της Οδοντιατρικής, με όνειρα και ελπίδες, έρχεται στην Αθήνα στη δεκαετία του ’90 για να γνωρίσει τις αντιθέσεις αυτής της πόλης, μιας πόλης που τα έχει όλα. Από διασκέδαση και χαρά μέχρι γρήγορους ρυθμούς ζωής, απογοητεύσεις και εμπόδια.

  Το παιδικό βιβλίο  Η Κατερίνα και η Λαμπιτώ εξερευνούν το Ηλιακό Σύστημα είναι ένα όμορφο και φωτεινό παιδικό βιβλίο που καταφέρνει να φέρει την επιστήμη κοντά στα παιδιά με τρόπο ζεστό, απλό και γεμάτο φαντασία. Ο Στέφανος Ξεφτέρης δημιουργεί μια ιστορία όπου η γνώση είναι περιπέτεια και ανακάλυψη όχι σκέτο μάθημα.

Το βιβλίο της Βέρας Πρατικάκη Τα μυστικά της βεντάλιας είναι ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα παιδικής λογοτεχνίας που συνιστάται για παιδιά από εννιά ετών και αντιπροσωπεύει ένα δείγμα της μοναδικής γραφής της Πρατικάκη. Στοχεύει στο να εξιτάρει τους μικρούς μας φίλους με τη φαντασία τους και να τους ταξιδέψει σε μακρινά μέρη μέσα από μια ιστορία όπου η θεία Σάρλοτ εξαφανίζεται μυστηριωδώς και, μέσα από την αναζήτηση για το τι κρύβεται πίσω από την εξαφάνισή της, η Μυρτώ και η οικογένειά της έρχονται να αποκαλύψουν το μυστήριο που τη συνοδεύει. Παιδαγωγικά μηνύματα και μαθήματα ζωής αναδύονται μέσα από την ιστορία, και όλα αυτά περιστρέφονται γύρω από τις βεντάλιες, που αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον μέσα από τη σημασία και τη λειτουργία τους. Στο τέλος του βιβλίου υπάρχουν παραρτήματα με οδηγίες για το πώς κατασκευάζουμε μια βεντάλια, πρωτότυπα παιχνίδια, καθώς και ένα διασκεδαστικό κουίζ γύρω από τις βεντάλιες.

Το νέο βιβλίο Και εγένετο ειρήνη Και εγένετο φως του Σπύρου Φλώρου από τις εκδόσεις Βακχικόν, που αποτελείται από δύο θεατρικά, είναι δύο ιστορίες δύο ανθρώπινων υπάρξεων. Μέσα από στιγμές φόβου, μοναξιάς, ζωής και θανάτου, μας δείχνουν ότι υπάρχουν, ότι ζουν ανάμεσά μας και ότι το μόνο που θέλουν είναι λίγη περισσότερη αγάπη και φροντίδα. Αν και πρόκειται για δύο αυτοτελείς ιστορίες, λειτουργούν ως παράλληλοι κόσμοι, όπου «εγένετο ειρήνη» και «εγένετο φως», δίνοντας έναν παραλληλισμό στην ανθρώπινη υπόσταση. Ο Φλώρος στοχεύει, μέσα από τη φιλοσοφική αναζήτηση και το άδυτο του κόσμου, να αναδείξει την παρουσία του ανθρώπου ακόμη και μέσα στη σιωπή του. Η ανάγκη για αγάπη, ο φόβος της μοναξιάς και οι ανθρώπινες σχέσεις αποτελούν κινητήρια δύναμη στο συγκεκριμένο θεατρικό.

  Το πεπρωμένο τράβηξε σκανδάλη , το νέο μυθιστόρημα του Διονύση Μποζίκη από τις εκδόσεις Διάνοια. Είναι ένα βιβλίο αλήθειας, αγάπης και πραγματικότητας. Μια ιστορία που θα μπορούσε να είναι αληθινή, βασισμένη σε μια αγάπη που κλυδωνίζεται όταν επέρχεται ένα ατύχημα που μπορεί να στοιχίσει τη ζωή και τη μετέπειτα εξέλιξη ενός ανθρώπου.

Ο Θεός του Δάσους , το νέο μυθιστόρημα της Liz Moore, αποτελεί ένα από τα πιο ατμοσφαιρικά θρίλερ με έντονο κοινωνικό ενδιαφέρον των τελευταίων ετών. Μέσα από μια τοιχογραφία της Αμερικής της δεκαετίας του 1970 και με αφορμή την εξαφάνιση της δεκατριάχρονης Μπάρμπαρα Βαν Λάαρ από μια κατασκήνωση στα δάση των Αντιρόντακ, όπου στο ίδιο δάσος πριν από χρόνια εξαφανίστηκε και ο αδερφός της οικογένειας Βαν Λάαρ, εκτυλίχτηκε το συγκεκριμένο μυθιστόρημα. Η γραφή της Moore κάνει κάτι το μοναδικό: αφήνει πάντα την τελευταία λέξη και εντύπωση στον αναγνώστη σε κάθε κεφάλαιο σχεδόν. Χωρίς συναισθηματισμούς και με μία σχεδόν στυγνή γραφή μπροστά στην απώλεια, η συγγραφέας δεν μεγαλοποιεί καταστάσεις. Αποδημεί μια οικογένεια, μια κοινωνία και με το σπονδυλωτό της αφήγημα, ανάμεσα σε χρονικά πλαίσια, στήνει και ξεστήνει καταστάσεις. Η μητέρα των δύο παιδιών, η Άλις, το πιο τραγικό πρόσωπο της ιστορίας και το πιο αγαπητό για τον αναγνώστη, δεν έχει χώρο να θρηνήσει, δεν έχει χρόνο να λυγίσει. Παρ’...

Το βραβευμένο βιβλίο της Αλεξάνδρας Αγγελοπούλου 40 μέρες έρχεται να αποκαλύψει ότι μέσα από τις πιο δυνατές κακουχίες μπορεί να γεννηθεί κάτι πολύ αγνό και με απίστευτη δύναμη. Η μάχη μεταξύ του καλού και του κακού είναι συνεχώς παρούσα· στο βιβλίο αυτό, καθώς και ο ίδιος ο αναγνώστης, πολλές φορές θα βρεθεί προ εκπλήξεως για το τι πρόκειται να ακολουθήσει. Οι 40 μέρες είναι ο χρόνος που ουσιαστικά η ψυχή παραμένει να υπάρχει. Και μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα θα πρέπει οι ήρωές μας να δράσουν, φέρνοντας με έναν τρόπο την αγαλλίαση της ψυχής ενός ανθρώπου που λειτουργεί ως μέντορας στους ήρωές μας.

  Το νέο βιβλίο του Τεύκρου Μιχαηλίδη, Το καρέ με τις ντάμες , από τις εκδόσεις Ψυχογιός, είναι μία νέα υπόθεση της υπαστυνόμου Όλγα Πετροπούλου που έρχεται στο φως. Τέσσερα εγκλήματα, τέσσερις διαφορετικές υποθέσεις που, αν και φαινομενικά μοιάζουν διαφορετικές, έχουν κοινά σημεία. Στο συγκεκριμένο μυθιστόρημα, ο Μιχαηλίδης δίνει βάση στα θύματα και στους θύτες, στον ρόλο των θυμάτων και των θυτών· ποιος είναι πραγματικά θύτης και ποιος θύμα. Μέσα από μία σειρά από συμπτώσεις, μαθηματικές ακολουθίες και αριθμητικούς αλγόριθμους, μας δείχνει για άλλη μία φορά ότι όλα κρύβονται και έχουν μια βάση στα μαθηματικά και στους αριθμούς. Στην εξιχνίαση των πιο στυγερών δολοφονιών μπορούν να βρεθούν λύσεις πίσω από τα μαθηματικά.

Το  Τασίμ – Η ιστορία ενός διαφορετικού ταξιδιού  της Victoria de Borbón Dos Sicilias  είναι ένα εικονογραφημένο βιβλίο που κατορθώνει να μετατρέψει μια φαινομενικά απλή αφήγηση σε μια ουσιαστική εμπειρία κατανόησης της διαφορετικότητας. Με αφετηρία την καθημερινότητα ενός παιδιού που δυσκολεύεται να συμβαδίσει με τους ρυθμούς της τάξης, το βιβλίο ξεδιπλώνει έναν εσωτερικό και ταυτόχρονα συμβολικό δρόμο αυτογνωσίας. Η ιστορία δεν εγκλωβίζεται στη στερεοτυπική αναπαράσταση της «δυσκολίας». Αντίθετα, επαναπροσδιορίζει τη μαθησιακή εμπειρία ως μια πορεία με προσωπικό ρυθμό, όπου η καθυστέρηση δεν ισοδυναμεί με αποτυχία, αλλά με διαφορετικό τρόπο επεξεργασίας του κόσμου. Ο Τασίμ δεν παρουσιάζεται ως «πρόβλημα προς επίλυση», αλλά ως παιδί με δυνατότητες που αποκαλύπτονται σταδιακά, μέσα από τις εμπειρίες του.

Το δεύτερο τεύχος του περιοδικού Γλαρόλυκοι επιβεβαιώνει με σαφήνεια και συνέπεια ότι πρόκειται για μια εκδοτική προσπάθεια με ταυτότητα, τόλμη και ουσιαστικό καλλιτεχνικό προσανατολισμό. Μετά το πρώτο τεύχος, που ήδη έθεσε υψηλά τον πήχη, η νέα αυτή έκδοση προχωρά ένα βήμα παραπέρα, εμβαθύνοντας στον πυρήνα του ελεύθερου πολιτισμού και αναδεικνύοντας τη δύναμη της ανεξάρτητης δημιουργίας. Στις σελίδες του, η τέχνη αποκτά ξανά τον πρωταρχικό της ρόλο: εκφράζει, αποκαλύπτει, συνδέει. Η ποίηση, η πεζογραφία, οι συνεντεύξεις, τα δοκίμια και οι εικαστικές παρεμβάσεις συνυπάρχουν οργανικά, δημιουργώντας ένα πολυσύνθετο αλλά συνεκτικό σύνολο. Το αφιέρωμα στην Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ προσδίδει ουσιαστικό βάθος και διακριτική συγκίνηση, λειτουργώντας ως ένας εσωτερικός άξονας του τεύχους που συνδέει την ποιητική μνήμη με τη σύγχρονη δημιουργία. Δεν περιορίζεται σε μια απλή τιμητική αναφορά, αλλά αναδεικνύει τη φωνή και το αποτύπωμά της ως ζωντανή παρουσία, που εξακολουθεί να συνομιλεί με τον αν...

  Το βιβλίο Όσα χρειάζεται να ξέρω τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο του Ρόμπερτ Φούλγκαμ στηρίζεται σε μια ιδέα που μοιάζει απλή, αλλά τελικά αποδεικνύεται βαθιά και ανθεκτική στον χρόνο: οι βασικοί κανόνες της ζωής είναι ήδη γνωστοί από πολύ νωρίς. Ο συγγραφέας δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει με περίπλοκες σκέψεις ούτε να οικοδομήσει μια μεγάλη θεωρία. Επιλέγει να κινηθεί με μικρά βήματα, μέσα από σύντομες ιστορίες και προσωπικά στιγμιότυπα που φωτίζουν την καθημερινότητα.

Το Νερό στις Σκάλες είναι μια πρώτη εμφάνιση που ξεχωρίζει για τη ρευστότητα και την ευαισθησία της. Η γραφή της Τζίνας Ρουμπέα κυλάει όπως το ίδιο το νερό που διατρέχει το βιβλίο, μετακινείται, αλλάζει μορφή και επιστρέφει σε βασικά συναισθήματα. Η ποιήτρια δημιουργεί εικόνες ζωντανές και απλές, που όμως κουβαλούν βάθος. Το σώμα, η μνήμη και ο έρωτας συνδέονται φυσικά, χωρίς να φαίνονται επιτηδευμένα. Υπάρχει μια ήρεμη ένταση στα ποιήματα, μια αίσθηση ότι κάτι κινείται διαρκώς, ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν στάσιμα.