Open Mind

« Η πολυθρόνα θύμα ή θύτης », το μυθιστόρημα που επανακυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βακχικόν, 8 χρόνια μετά, είναι εδώ και σε καλεί να το απολαύσεις! Μία ιστορία αλλιώτικη από τις άλλες: ένας άνθρωπος, ο οποίος έχει αλλάξει τη ζωή του και έχει γίνει σκληρός με τους ανθρώπους, αλλά μέσα του κρύβει ευαισθησίες και παιδικά τραύματα. Η πολυθρόνα του είναι εκεί, συνήθως ως παρατηρητής και ως αγαπημένο του αντικείμενο. Δεν κρίνει, παρατηρεί και είναι η συντροφιά του στην απέραντη μοναξιά του. Αν και οι πράξεις του είναι ολέθριες και ο χαρακτήρας του σκληρός, ο αναγνώστης βρίσκει αρκετά συμπαθή τον χαρακτήρα και πολλές φορές συμπάσχει μαζί του, ίσως για την αφέλειά του ή για τα παιδικά τραύματά του που τον έχουν στιγματίσει. Στο τέλος έρχεται η λύτρωση· μία λύτρωση που από μόνη της αποπνέει μια ανάσα στην απέραντη θλίψη του. Μια αγαλλίαση στην ψυχή του και την ψυχική του υπόσταση. Η Μαρία Σταυροπούλου, με τη χαρισματική γραφή της, την εσωτερική αναζήτηση ψυχικής ηρεμίας και γαλήνης, την ανάδει...

Το αστυνομικό μυθιστόρημα  Άντερσεν του Αντώνη Τουμανίδη κινείται με παλμό και καθαρή αφηγηματική στόχευση. Χτίζει έναν κόσμο όπου το αστυνομικό μυστήριο συναντά τη σκοτεινή ουσία των παραμυθιών του Χανς Κρίστιαν Άντερεν. Δεν χρησιμοποιεί το παραμύθι ως διακόσμηση. Το μετατρέπει σε μηχανισμό. Κάθε φόνος συνδέεται άμεσα με ένα συγκεκριμένο αφήγημα. Κάθε σκηνή φέρει ένα ίχνος από «Τη Μικρή Γοργόνα», «Τη Βασίλισσα του Χιονιού», «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα», «Τον Μολυβένιο στρατιώτη», «Τη Σκιά», «Το αηδόνι του σουλτάνου», «Τους άγριους κύκνους», «Τη βασιλοπούλα και το ρεβύθι», «Την Τοσοδούλα», «Το ασχημόπαπο», «Τα κόκκινα παπούτσια», «Τον Χόλγκερ τον Δανό. Το υλικό αυτό δημιουργεί ένα πλέγμα αναφορών που λειτουργεί συνεχώς.

  Υπάρχουν ιστορίες που γράφονται με μελάνι και ιστορίες που γράφονται με την αλμύρα της θάλασσας και το βίωμα μιας ολόκληρης ζωής. Το βιβλίο της Μαρίας Καρβεντούζη, « Τα ταξίδια του Δημήτρη », ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Πρόκειται για ένα έργο βαθιά προσωπικό, μια αληθινή κατάθεση ψυχής αφιερωμένη στον πατέρα της, τον Καπετάν Δημήτρη, που καταφέρνει να μεταμορφώσει τη βιογραφική μνήμη σε ένα οικουμενικό παραμύθι για τη δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος. 

Η ποιητική συλλογή  Το Μέσα Δάχτυλο της Δήμητρας Σιούκα από την Κάπα Εκδοτική είναι ένα πρώτο βιβλίο που δείχνει καθαρά μια φωνή με ένταση και κατεύθυνση. Η γραφή κινείται ανάμεσα σε εικόνες καθημερινές και σε στιγμές που ανοίγουν προς κάτι πιο σκοτεινό και βαθύ. Η ποιήτρια γράφει με αμεσότητα, χωρίς περιττά στολίδια, και αυτό δίνει δύναμη στα ποιήματα. Υπάρχει μια συνεχής αίσθηση ότι κάτι πιέζει τον άνθρωπο, από μέσα και από έξω. Η γλώσσα είναι κοφτή όπου χρειάζεται και πιο ρέουσα αλλού, δημιουργώντας έναν ρυθμό που κρατά τον αναγνώστη κοντά. Οι εικόνες είναι ζωντανές και συχνά απρόσμενες, χωρίς να γίνονται δύσκολες.

  Το βιβλίο Πλάνη του Γιούρι Φέλσεν συνιστά ένα έργο υψηλής λογοτεχνικής έντασης που εστιάζει με συνέπεια και επιμονή στη λειτουργία της ανθρώπινης συνείδησης. Η αφήγηση εκτυλίσσεται σε ένα παρισινό περιβάλλον του μεσοπολέμου, όμως το πραγματικό πεδίο δράσης παραμένει εσωτερικό. Η ιστορία αποκτά υπόσταση μέσα από τη φωνή του πρωταγωνιστή, ο οποίος καταγράφει, αναλύει και επανερμηνεύει την εμπειρία του έρωτα με τρόπο απόλυτα προσωπικό.

  Αντιγόνη σκόρπιες εικόνες , το νέο μυθιστόρημα της Πόλης Σιγανού από την Άνεμος Εκδοτική,  είναι μία ιστορία σε διάφορες πτυχές της ζωής της πρωταγωνίστριας, μέσα από μικρές εικόνες-ντοκουμέντο που έχουν στιγματίσει την παιδική, την εφηβική, την ενήλικη και τη μεσήλικη ζωή της. Ένα βιβλίο που μιλάει κατευθείαν στην καρδιά του αναγνώστη, αγγίζοντας ευαίσθητες πτυχές του και ακουμπώντας με συμπόνια δίπλα του, αφουγκραζόμενο και δίνοντας χώρο στο να αναπτυχθεί μία προσωπικότητα.

  Το μυθιστόρημα Ηλέκτρα της Ελένης Καπλάνη ξεδιπλώνεται ως μια εσωτερική κραυγή εγκλωβισμένη μέσα σε μια φαινομενικά τακτοποιημένη ζωή. Η αφήγηση εστιάζει με καθαρότητα στη γυναικεία ψυχολογία, φωτίζοντας την ασφυξία που γεννά μια κοινωνία όπου οι ρόλοι είναι προδιαγεγραμμένοι και οι επιθυμίες καταπιεσμένες.

  Το μυθιστόρημα « Κυνηγώντας τον Χίτλερ και τον Στάλιν στη Βιέννη » του Γεώργιου Χρυσοστόμου Νικολαΐδη αξιοποιεί με ευστοχία ένα από τα πιο γόνιμα «κενά» της Ιστορίας και το μετατρέπει σε πεδίο έντονης αφηγηματικής έντασης. Τοποθετώντας τον Αδόλφο Χίτλερ και τον Ιωσήφ Στάλιν στη Βιέννη του 1913, ο συγγραφέας δεν επιδιώκει απλώς μια εντυπωσιακή σύλληψη, αλλά χτίζει πάνω σε αυτήν μια ιστορία με ρυθμό, σαφή κατεύθυνση και ελεγχόμενο σασπένς.

  Το βιβλίο Το άλλο της μισό της Μαρία Τζιρίτα είναι ένα βαθιά συναισθηματικό και ανθρώπινο μυθιστόρημα που εστιάζει με τόλμη και ευαισθησία στις αθέατες πλευρές της ψυχής. Η αφήγηση ξεδιπλώνει τη ζωή μιας γυναίκας σημαδεμένης από τραύματα, χωρίς να επιδιώκει τον εύκολο εντυπωσιασμό, αλλά χτίζοντας σταθερά μια ιστορία εσωτερικής αντοχής και ανάγκης για λύτρωση. Η θεματολογία αγγίζει δύσκολα και επίκαιρα ζητήματα, όπως η κακοποίηση, η σιωπή, η ενοχή και η ψυχική κατάρρευση, τα οποία αποδίδονται με αμεσότητα και ειλικρίνεια. Η συγγραφέας φωτίζει τη διαδρομή της ηρωίδας με τρόπο ουσιαστικό, αναδεικνύοντας τη δύναμη της επιβίωσης αλλά και το βάρος που αφήνει πίσω της κάθε πληγή. Η μετάβαση από το σκοτάδι στην αναζήτηση μιας νέας αρχής αποδίδεται με συνέπεια και συναισθηματικό βάθος.

  Ολυμπία Ε. Περράκη, ΤΟ ΑΛΩΝΑΚΙ Της ΣΥΓΧΩΡΕΣΗΣ, Εκδ. Νεκτάριος Παναγόπουλος, Αθήνα 2024, 16 σελ. (Εικονογράφηση – Επιμέλεια Κυριακή Φραμάκη). ISBN 978-618-5650-30-8 Το κείμενο «Το Αλωνάκι της Συγχώρεσης» συνιστά ένα υβριδικό έργο που κινείται ανάμεσα στην αφήγηση και την ποίηση, όπου ο λυρικός λόγος λειτουργεί ως βασικό μέσο έκφρασης υπαρξιακών και πνευματικών αναζητήσεων. Η δομή του στηρίζεται σε μια τριμερή πορεία (ευτυχία – πτώση – λύτρωση), η οποία παραπέμπει άμεσα σε σχήματα τόσο της αρχαίας τραγωδίας όσο και της χριστιανικής πνευματικής εμπειρίας.

  Το παιδικό βιβλίο « Το μαργαριτάρι της φωτιάς » είναι ένα ευαίσθητο και φωτεινό παραμύθι που υμνεί τη θάλασσα ως τόπο ελευθερίας, παιχνιδιού και κοινής χαράς. Το Γοργονήσι περιγράφεται με ζωγραφική διάθεση και λυρικότητα, δημιουργώντας ένα σκηνικό γεμάτο χρώματα, κίνηση και ζεστασιά, που αγκαλιάζει τον μικρό αναγνώστη.

  Κωνσταντίνος Γ. Σταλίδης, Ο ΖΥΓΙΣΤΗΣ ΚΑΙΡΟΣ. ΠΟΙΗΜΑΤΑ, εκδ. Χάρη Τζο Πάτση, Αθήναν2025, 155 σελ. (Συνοδεύεται από εκτενές γλωσσάριο). ISBN: 978-960-79-325-9 Η ποιητική συλλογή «Ο ζυγιστής Καιρός» συγκροτεί ένα εκτενές και φιλόδοξο σύμπαν εκατό ποιημάτων, όπου ο χρόνος –ως έννοια, δύναμη και πρόσωπο– λειτουργεί όχι μόνο ως θεματικός άξονας αλλά και ως ενοποιητική αρχή της ποιητικής εμπειρίας. Από το εναρκτήριο ποίημα, όπου ο Καιρός εμφανίζεται ως «ζυγιστής», έως το καταληκτικό «Ο θηρευτής Καιρός», ο ποιητής επιχειρεί μια πολυεπίπεδη προσωποποίηση του χρόνου: άλλοτε δίκαιος κριτής, άλλοτε μυστικός οδηγός και άλλοτε ανελέητος διώκτης. Ο ποιητής ξεκινά ατρόμητα το ταξίδι του στη ζωή: «στη λαγουδέρα των καιρών: δεν κρύφτηκα από τη ζωή…, δε λύγισα από το βοριά…, σημάδεψα την Ομορφιά» (σελ. 121) και τελειώνει, κάνοντας τον απολογισμό της πορείας του: «άξιζε που κυνήγησα / στην κόψη των κυμάτων / τα σκαλοπάτια τ’Ουρανού» (σελ.121).

  Η ποιητική συλλογή Κουταλάκια της Χαριτίνη Ξύδη συγκροτεί έναν ζωντανό χάρτη της σύγχρονης εμπειρίας μέσα στην πόλη και τον προσωπικό χρόνο. Το βιβλίο αναδεικνύει τη δύναμη των μικρών στιγμών και των καθημερινών εικόνων που αποκτούν βάθος και συναισθηματική ένταση. Η θεματολογία κινείται ανάμεσα στη μνήμη, την αστική ζωή, τη νεότητα, την αναμονή και τον έρωτα που επιμένει ως βασικός πυρήνας της ανθρώπινης ύπαρξης.

  Η «Δυσκολία της ευχέρειας» του Ιωάννης Κατσής, με τον εύγλωττο υπότιτλο «πώς η πρόοδος θυσιάζει το νόημα για την ευκολία», αποτελεί ένα φιλοσοφικό δοκίμιο που δεν επιδιώκει να διδάξει, αλλά να αφυπνίσει. Ο συγγραφέας επιχειρεί να μεταφέρει στο σύγχρονο τοπίο τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην ευκολία και τη δυσκολία της καθημερινότητας, διερευνώντας πώς ο άνθρωπος, μέσα στους ταχείς ρυθμούς της εποχής, μπορεί να επιλέξει το απαιτητικό μονοπάτι ως ουσιαστικά πιο γόνιμη και τελικά πιο «εύκολη» λύση ζωής.

  Η νέα νουβέλα του Ντίνου Γιώτη Αθήνα 2.0 , από τις εκδόσεις Βακχικόν, είναι μια αυτοτελής, σύγχρονη ιστορία, βγαλμένη από το σημερινό κοινωνικό γίγνεσθαι. Εστιάζει στην αναζήτηση γρήγορου χρήματος και στη διολίσθηση σε παράνομες δραστηριότητες, αποτυπώνοντας με ωμότητα μια πραγματικότητα που μας αφορά άμεσα.

  Το πόνημα του Μαρίνου Σιζόπουλου συνιστά μια διεισδυτική ανατομία της σύγχρονης κυπριακής τραγωδίας, επιχειρώντας να συνθέσει το περίπλοκο παζλ των παρασκηνιακών διεργασιών που οδήγησαν στον μοιραίο Ιούλιο του 1974. Η ιδιότητα του συγγραφέα ως προέδρου της Επιτροπής για τον «Φάκελο της Κύπρου» προσδίδει στο έργο αδιαμφισβήτητη εγκυρότητα, καθώς η αφήγηση εδράζεται σε έναν τεράστιο όγκο αρχειακού υλικού, απόρρητων εγγράφων και ένορκων καταθέσεων των πρωταγωνιστών. Το βιβλίο προσφέρει πρόσβαση σε πτυχές που συχνά παραμένουν στο ημίφως της επίσημης ιστοριογραφίας, αποδομώντας συστηματικά τους μύθους που συντηρήθηκαν επί δεκαετίες και αποκαλύπτοντας την «αλυσίδα της προδοσίας» μέσα από τα λόγια των ίδιων των ατόμων που βρέθηκαν στο κέντρο των λήψεων αποφάσεων.

  Υπό το βλέμμα της Γλαύκος , το νέο βιβλίο του Δημήτρη Παππά από την Άνεμος Εκδοτική αφορά κάποιες στοχαστικές συναντήσεις στο σήμερα. Ο Παππάς αυτή τη φορά φέρνει κάποιους φιλοσόφους, κάποια πρόσωπα της σύγχρονης πολιτικής, κάποιους μύθους και τα πλέκει με αψεγάδιαστη ακρίβεια στο σημερινό κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι.

  Το Infinity Human: Οι σκιές της αιωνιότητας του Νικόλαου Τασιόπουλου είναι ένα βιβλίο που διαβάζεται εύκολα αλλά σου μένει. Πατάει πάνω σε μια φαινομενικά «τέλεια» ιδέα, έναν κόσμο χωρίς θάνατο όπου όλοι ζουν αιώνια, χωρίς πόνο, χωρίς χάος και πολύ γρήγορα αρχίζει να τη ραγίζει, αφήνοντας τον αναγνώστη να δει τι κρύβεται από κάτω.

  Η ποιητική συλλογή « Millennials – Χρονικό βιωμάτων μιας γενιάς σε κρίση » της Πηνελόπης Αλεξίου συγκροτεί ένα συνεκτικό και διεισδυτικό πορτρέτο μιας γενιάς που μεγάλωσε μέσα στη μετάβαση. Η γραφή της Αλεξίου αντλεί από το βίωμα, αλλά δεν περιορίζεται σε μια απλή καταγραφή· μετασχηματίζει την εμπειρία σε συλλογική συνείδηση.

  Η ποιητική συλλογή « Ορίζοντας που πλαταίνει » του Στέργιου Φωτόπουλου συγκροτεί έναν στοχαστικό και εσωτερικά συνεκτικό κόσμο, όπου το προσωπικό βίωμα διασταυρώνεται διαρκώς με την κοινωνική εμπειρία. Η γραφή του Φωτόπουλου κινείται με αυτοσυγκράτηση και καθαρότητα, αποφεύγοντας τις περιττές εξάρσεις και επιλέγοντας έναν λόγο λιτό, σχεδόν απογυμνωμένο.