Λυδία Αγγελοπούλου: "Ένιωσα ιδιαίτερη τιμή που η Μαίρη Βιδάλη, αυτή η εξαιρετική ηθοποιός και άνθρωπος, με εμπιστεύτηκε για μια σπουδαία συνεργασία μαζί της".

Η Λυδία Αγγελοπούλου, μέτζο σοπράνο και σολίστ της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, συναντά για πρώτη φορά το Διάχρονο Θέατρο μέσα από τη μουσική εκδοχή της σαιξπηρικής κωμωδίας Οι Εύθυμες Κυράδες. Μια συνάντηση ανάμεσα στην όπερα, το μιούζικαλ και το θέατρο λόγου, που της δίνει την ευκαιρία να κινηθεί έξω από τα καθιερωμένα όρια του λυρικού ρεπερτορίου και να δοκιμάσει νέες εκφραστικές ισορροπίες. Στη συζήτησή μας μιλά για τις φωνητικές και υποκριτικές προκλήσεις του έργου, τη δημιουργία ρόλου πάνω σε πρωτότυπη μουσική, τη σαιξπηρική κωμωδία σήμερα και τη χαρά μιας βαθιά θεατρικής συνεργασίας.

Λυδία Αγγελοπούλου - Μέτζο Σοπράνο - Σολίστ Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Συμμετέχετε για πρώτη φορά στο Διάχρονο Θέατρο και σε μια σαίξπηρική μουσική κωμωδία; Τι ήταν αυτό που σας γοήτευσε περισσότερο σε αυτή τη συνάντηση της όπερας με το μιούζικαλ και το θέατρο λόγου;

"Όντως όταν μου έγινε η πρόταση να συνεργαστώ με το Διάχρονο Θέατρο και να συμμετάσχω σε ένα έργο πρόζας και μάλιστα μια σαιξπηρική κωμωδία εντυπωσιάστηκα. Ένιωσα ιδιαίτερη τιμή που η Μαίρη Βιδάλη, αυτή η εξαιρετική ηθοποιός και άνθρωπος, με εμπιστεύτηκε για μια σπουδαία συνεργασία μαζί της. Αμέσως κατάλαβα πως πρόκειται για κάτι σπουδαίο αφού θα ήταν με μουσική και στοιχεία μούσικαλ."

Οι «Εύθυμες Κυράδες» είναι ένα έργο γεμάτο ρυθμό, φάρσα και σαρκασμό. Ποιες φωνητικές και υποκριτικές προκλήσεις σας έθεσε η διασκευή σε σχέση με ένα κλασικό οπερατικό ρεπερτόριο;

"Οι Εύθυμες Κυράδες είναι έργο γνωστό σε εμένα με την εμπειρία μου στην όπερα. Έχω ερμηνεύσει τον ίδιο ρόλο στην όπερα Φάλσταφ του Γκιουζέπε Βέρντι. Οι φωνητικές απαιτήσεις στον ρόλο μου στις Εύθυμες Κυράδες ήταν μικρότερης δυσκολίας σε σχέση με την όπερα. Οι υποκριτικές, όμως, ήταν πολύ μεγαλύτερες και με περισσότερη ένταση και ρυθμό."

Ως πρωταγωνίστρια της οπερέτας της Λυρικής Σκηνής, πώς διαχειρίζεστε τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στο τραγούδι και την κωμική υποκριτική, ώστε να μη χαθεί ούτε η μουσική ακρίβεια ούτε η αμεσότητα του θεάτρου;

"Είμαι πρωτοπαθής πρωταγωνίστρια της όπερας και, βέβαια, και της οπερέτας. Έχω ερμηνεύσει πολλούς πρωταγωνιστικούς ρόλους, όπως την Κάρμεν, τον Τροβατόρε, την Καβαλερία Ρουστικάνα, την Ανδριάννα Λεκουβρέρ και άλλους μεγάλων φωνητικών απαιτήσεων. Όμως η οπερέτα έχει ρυθμό και ένταση, ερμηνευτικές εναλλαγές και, βέβαια, όλα αυτά μέσα στα μουσικά και ρυθμικά πλαίσια που η ορχήστρα και ο μαέστρος υπαγορεύουν. Πράγμα πολύ δύσκολο, όταν έχεις να παίξεις και να χορέψεις ταυτόχρονα."

Η παράσταση βασίζεται σε σύγχρονη μουσική γραμμένη ειδικά για το έργο. Πόσο απελευθερωτικό ή απαιτητικό είναι για έναν λυρικό ερμηνευτή να «χτίζει» έναν ρόλο πάνω σε πρωτότυπη μουσική;

"Η ευρηματική μουσική του Θάνου Γιωργουλά είναι βασισμένη στους χαρακτήρες του έργου με χιούμορ και φαντασία. Απαιτητικό, γιατί δεν υπάρχει ηχογράφηση ή 'σωστή' ερμηνεία να σε οδηγήσει. Είσαι ο πρώτος ερμηνευτείς της μουσικής και του ρόλου. Πρέπει να αποκωδικοποιήσεις από το μηδέν τις προθέσεις του συνθέτη, να δημιουργήσεις τον χαρακτήρα από την πρώτη νότα, και να βρεις τη φωνητική τεχνική . Απελευθερωτικό, γιατί, ο ρόλος γεννιέται από εσένα. Εσύ είσαι ο ερμηνευτής, να δημιουργήσεις κάτι ολοκαίνουργιο. Είναι ο καθαρότερος τρόπος να ζήσεις τη δημιουργική διαδικασία."

Ο κόσμος των Εύθυμων Κυράδων είναι γεμάτος παρεξηγήσεις, ερωτικά υπονοούμενα και κοινωνική σάτιρα. Πώς συνομιλεί, κατά τη γνώμη σας, αυτό το έργο με το σημερινό κοινό και ειδικά με τη θέση της γυναίκας στη σύγχρονη κοινωνία;

"Ο Σαίξπηρ, ο κορυφαίος της παγκόσμιας λογοτεχνίας, συγγραφέας αλλά και ηθοποιός ο ίδιος, έγραψε την κωμωδία «Εύθυμες Κυράδες» δίνοντας ένα επίκαιρο αλλά και διαχρονικό, συναφές θέμα, όπως την απιστία, τη ζήλεια, αλλά και την ανάγκη των ανδρών να κατακτούν και να επιβάλλονται πάνω στο γυναικείο φύλο. Έτσι καλύπτουν ανάγκες επιβεβαίωσης του ανδρισμού τους, αλλά και της γοητείας τους. Οι συσχετισμοί δεν έχουν αλλάξει· όπως τότε, έτσι και τώρα, στην εποχή μας που μιλάμε και αγωνιζόμαστε για δικαιώματα, χωρίς, όμως, το ποθητό αποτέλεσμα."

Συμπρωταγωνιστείτε με καταξιωμένους ηθοποιούς του θεάτρου. Τι σας προσφέρει η συνεργασία με έναν θίασο τόσο έντονα θεατρικό και πώς επηρεάζει τον τρόπο που ερμηνεύετε επί σκηνής;

"Είμαι ευτυχής που συνεργάζομαι με τέτοιους καταπληκτικούς ηθοποιούς και συνεργάτες, όπως η Μαίρη Βιδάλη, ο Μπάμπης Χατζηδάκης , ο Σταύρος Παρχαρίδης, Γιώργος Γιαννακόπουλος, ο Κώστας Ζέκος, ο Δημήτρης Τσάκωνας, η Έφη Χαντζούλη, η Αιμιλία Σπαχάι, ο Γιώργος Καπετανάκος, ο Νίκος Παπαδάκης και ο Γιώργος Σατιλμής. Δεν σας κρύβω ότι ήταν ένα σχολείο για εμένα η συνεργασία μαζί τους. Ένα μεγάλο μπράβο σε όλους! Θα σταθώ όμως στις σκηνοθετικές οδηγίες της Κατερίνας Μαντέλη, που με τον ευρηματικό της τρόπο και τις γρήγορες αλλαγές στον ρυθμό, ένωνε τις σκηνές μεταξύ τους με έναν τρόπο μαγικό. Την ευχαριστώ ιδιαίτερα για την υπέροχη συνεργασία μας."

Ο Σαίξπηρ απαιτεί ακρίβεια, ρυθμό και αίσθηση μέτρου. Τι κρατάτε ως βασικό «κλειδί» ερμηνείας, ώστε η κωμωδία να παραμένει ζωντανή χωρίς να γίνεται επιφανειακή;

"Η κωμωδία θέλει ρυθμό, έκραφση, απλότυτα, όχι επιτήδευση, όχι υπερβολή, αλλά την αλήθεια του ρόλου και του χαρακτήρα, και έτσι το κοινό πείθεται, γελάει, διασκεδάζει, αλλά κυρίως ψυχαγωγείται."

Αν έπρεπε να περιγράψετε αυτή την εμπειρία με μία λέξη ή ένα μουσικό μοτίβο, ποιο θα ήταν και γιατί;

" 'Ετσι απλά όντας γοητευμένη από αυτή την εμπειρία θα ήθελα να πω να είναι η αρχή μίας συνέχιας που πολύ επιθυμώ να μου ξανασυμβεί ξανά."

 Βλάρα Αλεξία