Είδαμε και προτείνουμε: Ο «Πατέρας» του Αύγουστος Στρίντμπεργκ, που παρουσιάζεται στο Θέατρο Καλλιρρόης

Ο «Πατέρας» του Αύγουστου Στρίντμπεργκ, που παρουσιάζεται στο Θέατρο Καλλιρρόης, επιβεβαιώνει τη δύναμη του κλασικού θεάτρου όταν αυτό υπηρετείται με καθαρότητα και πίστη στο κείμενο.

Η παράσταση στέκεται με σεβασμό απέναντι στο έργο, χωρίς περιττούς νεωτερισμούς και σκηνοθετικούς εντυπωσιασμούς. Δεν επιχειρεί να «επικαιροποιήσει» βεβιασμένα το κλασικό δράμα· το αφήνει να μιλήσει μόνο του. Και το κείμενο του Στρίντμπεργκ έχει αρκετή ένταση και βάθος ώστε να σταθεί ακέραιο, σχεδόν αμείλικτο.

Όλοι οι ηθοποιοί έπαιξαν εξαιρετικά, με μέτρο και εσωτερικότητα. Οι ερμηνείες τους ανέδειξαν το υπόγειο ψυχολογικό παιχνίδι εξουσίας ανάμεσα στον άντρα και τη γυναίκα, χωρίς υπερβολές. Η σύγκρουση δεν χτίστηκε με κραυγές αλλά με βλέμματα, παύσεις και σταδιακή κλιμάκωση. Έτσι, το οικογενειακό δράμα μετατράπηκε σε μια βαθιά ανθρώπινη αναμέτρηση για την αλήθεια, την πατρότητα, την κυριαρχία και την εύθραυστη ισορροπία της ψυχικής αντοχής.

Ιδιαίτερα δυνατή ήταν η αίσθηση πως το παιδί, αν και συχνά σιωπηλό, λειτουργεί ως το κέντρο βάρους της σύγκρουσης, σύμβολο αλλά και τραγικός μάρτυρας ενός πολέμου που διεξάγεται στο όνομά του. Η αγάπη μεταμορφώνεται σε όπλο, η αμφιβολία σε δηλητήριο, και η ανάγκη για βεβαιότητα οδηγεί στην αποδόμηση.

Αυτό που μένει τελικά είναι η καθαρότητα της αφήγησης και η δύναμη του κλασικού λόγου. Χωρίς φανταχτερές παρεμβάσεις, χωρίς σκηνικά πυροτεχνήματα, η παράσταση αποδεικνύει πως το ουσιαστικό θέατρο δεν χρειάζεται εντυπωσιασμούς για να συγκινήσει και να προβληματίσει.

Ένα ωραίο, στιβαρό ανέβασμα κλασικού έργου, με νοήματα που παραμένουν διαχρονικά και ερμηνείες που υπηρετούν το σύνολο με συνέπεια και σοβαρότητα.