JAZZ STANDARDS | Butoh dance musical & theater τις Τετάρτες του Μαρτίου στη Σκηνή Brecht-2510

Φεβρουαρίου 17, 2026

JAZZ STANDARDS | Butoh dance musical & theater

ΜΟΝΟ για 4 παραστάσεις, τον Μάρτιο στην Αθήνα

Πώς μπορεί να συνυπάρξει η Jazz μουσική και τα Standards με τη ριζοσπαστική, μεταμοντέρνα ιαπωνική τέχνη του Butoh;

5 butoh performers επί σκηνής, σε μια extravagant αλλά απολύτως ανεξάρτητη παραγωγή.
Η Quantum Body γιορτάζει 10 χρόνια παρουσίας με ένα έργο-ρίσκο.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Σκηνή BRECHT-2510 | 3ης Σεπτεμβρίου 38, Αθήνα (μετρό Ομόνοια)

Τετάρτες του Μαρτίου
04 - 11 - 18 - 25
| 21:00 αυστηρά |
Προσέλευση έως 20:50

Εισιτήρια:
Προπώληση 15€ | 12€ μειωμένο
Ticketsservices | Jazz Standards

Ταμείο 17€ | 12€ μειωμένο

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Μια χοροθεατρική παράσταση σε μορφή musical,

πάνω στα jazz / bizarre μοτίβα που μας κυβερνούν και επαναλαμβάνονται από τη γέννησή μας.

Ζωή.Θάνατος.Ρόλοι.Οικογένεια.Πόλεμος.Έρωτας.Βία.Επιθυμία.

Jazz → jasm → spirit of jest → jism
(σπέρμα, δύναμη, ζωτική ύλη)
Η λέξη jazz είναι από τις πιο αναζητημένες και αμφιλεγόμενες λέξεις της σύγχρονης αγγλικής γλώσσας. Ονομάστηκε «Λέξη του 20ού αιώνα» —κι όμως η προέλευσή της παραμένει θολή, άβολη, φορτισμένη.
Η jazz γεννήθηκε για να σπάσει τους κανόνες αναζητώντας την ελευθερία μέσα στον αυτοσχεδιασμό. Τελικά απέκτησε τα δικά της Standards.
Αυτοσχεδιασμούς πάνω στη φόρμα.
Έτσι κι εμείς: ΕΚΤΕΛΕΣΤΕΣ.
Αυτοσχεδιάζοντας πάνω στην αόρατη ΠΑΡΤΙΤΟΥΡΑ, θα παίξουμε ακριβώς τον αλγόριθμο, χωρίς να αμφιβάλλουμε για ΤΙΠΟΤΑ.
Μέσα από άπειρες επαναλήψεις, η ύλη εξουθενώνεται.
Το ανοίκειο γίνεται γνώριμο.
Θα το αφήσουμε;

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Ιδέα / Σκηνοθεσία / Χορογραφία / Μουσική επιμέλεια: Βίκυ Φίλιππα

Performers:
Αυρηλία Βαρδαρού · Nίκος Μπουκουβάλας · Φίλιππος Κυρατζής · Γιάννης Οιχαλιώτης · Παναγιώτης Παναγιωτόπουλος · Βαγγελιώ Παπαζήση · Βαρβάρα Σπυροπούλου · Mαρία Θεοχαροπούλου · Νεφέλη Τσαπαρλή · Στέφανος Τσιμπουρλάς-Κριτικίδης · Στεφανία Βλάχου · Κωνσταντίνα Αλεξούδη · Safiya Juma · Ρόζα Οικονόμου · Ευγενία Ζησίμου

Μουσική:
Η μουσική της παράστασης αποτελείται από jazz standards και μη πρωτότυπο υλικό, μπλεγμένο με πρωτότυπη μουσική και διασκευές από τον Αλέξανδρο Μήτρο και τη Βίκυ Φίλιππα και live sound design από τον Αλέξανδρο Μήτρο.

Art Direction: Quantum Body Athens Butoh Dance Group
Φώτα: Δημήτρης Νικάς (αναλογικός)
Φορέας υλοποίησης: QUANTUM BODY – Research & Creation Platform in Somatic and Performing Arts AMKE

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ

«Αυτή η παράσταση ΔΕΝ έχει Πρωτότυπη Μουσική.

Άλλη μία εκτέλεση. Επαν-εκτέλεση.

Επαν-ΕΚΤΕΛΕΣΗ.

Με αυτή την παραδοχή ο “αλγόριθμος” δεν μπόρεσε να με κοροϊδέψει.

Και τότε βρήκα λίγο χρόνο να θελήσω με ευθύνη.

Να εξουθενώσω τη διάτασή μου μέχρι την έξοδο.

Προς όλες τις μεριές ταυτόχρονα.

Ένα συμπαγές σημείο.

Ω ακίνητο. Ω δονούμενο. Ω πολυπίθανο. Μια έκρηξη.»

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Butoh, κανονικότητα και η ενσώματη υπερέκθεση των κοινωνικών ρόλων

«Ακόμα και τα δικά σου χέρια, βαθιά μέσα στο σώμα σου, αισθάνονται ξένα σε σένα

—και εδώ κρύβεται ένα σημαντικό μυστικό.»— Tatsumi Hijikata

Το butoh, όπως διαμορφώθηκε από τον Tatsumi Hijikata και τον Kazuo Ohno στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και στις αρχές του 1960, δεν συγκροτήθηκε ως μια τέχνη της «διαφορετικότητας» με τη σύγχρονη έννοια της ταυτότητας. Αντίθετα, αποτέλεσε μια ριζική ενσώματη κριτική προς την κανονικότητα, όπως αυτή οργανώθηκε στη μεταπολεμική Ιαπωνία: τη στρατιωτική πειθαρχία, την πατριαρχική οικογένεια, την έμφυλη κανονιστικότητα, την εργασία, τον εθνικισμό και τη βιοπολιτική ρύθμιση του σώματος.

Ο Hijikata δεν επιχείρησε την αποδόμηση των κοινωνικών ρόλων μέσω συμβολικής απόστασης ή ειρωνείας. Η μέθοδός του βασίστηκε σε αυτό που η Susan Klein περιγράφει ως ενσώματη άρνηση (embodied negation): την επίμονη και ολοκληρωτική σωματοποίηση του ρόλου μέχρι το σημείο της αισθητικής και σωματικής κατάρρευσης. Οι ρόλοι δεν σχολιάζονται, αλλά επαναλαμβάνονται, εντείνονται και εξαντλούνται.

Οι συντηρητικοί ρόλοι —όπως ο «άνδρας», η «γυναίκα», ο «εργάτης», ο «στρατιώτης», ο «καλός πολίτης»— στο butoh δεν παρουσιάζονται ειρωνικά αλλά ως καταστάσεις που εγγράφονται στο σώμα και δεν αποσπώνται από το ιστορικό και πολιτικό τους βάρος. Αντίθετα, επαναλαμβάνονται επίμονα, με έμφαση στη σωματική κόπωση, τη δυσμορφία, την επιβράδυνση, την υπακοή και τη φθορά. Μέσα από αυτή την ενσώματη υπερέκθεση, ο ρόλος παύει να λειτουργεί ως ταυτότητα και αποκαλύπτεται ως μηχανισμός πειθαρχίας και επιβολής πάνω στο σώμα.

____________________________________________________________

Τρέιλερ: JAZZ STANDARDS trailer

To τραγούδι/θέμα της παράστασης: The Arrangement

Quantum Body instagram: Quantum Body IG