Γιούλη Μπουζουμπάρδη: "Πρόθεση του βιβλίου ήταν εξαρχής να δώσει ελπίδα σε όλους τους αναγνώστες πως η επούλωση του τραύματος όσο δύσκολη κι αν φαντάζει είναι εφικτή".

Στο τελευταίο της βιβλίο, «Αιθέρια φιλέματα», η Γιούλη Μπουζουμπάρδη πλέκει μια ιστορία όπου η πραγματικότητα συναντά το όνειρο και η φιλία γίνεται το βάλσαμο για τις πληγές της ψυχής. Μέσα από μια αλληγορική διαδρομή γεμάτη αρώματα και βαθιά συναισθήματα, η συγγραφέας μάς μιλά για τη δύναμη της επούλωσης και την ομορφιά των δεσμών που μας μεταμορφώνουν. Στη συζήτηση που ακολουθεί, ξετυλίγει το νήμα της έμπνευσής της και μοιράζεται μαζί μας την πίστη της στη μαγεία της ανθρώπινης επαφής.

Γιούλης Μπουζουμπάρδη

Οι δύο ηρωίδες συναντιούνται φαινομενικά τυχαία. Πιστεύετε στις “τυχαίες” συναντήσεις ή θεωρείτε ότι ορισμένοι δεσμοί μάς βρίσκουν όταν είμαστε έτοιμοι;

Όπως σωστά διατυπώσατε, η συνάντησή τους είναι φαινομενικά τυχαία. Θεωρώ πως συναντήσεις, άνθρωποι και γεγονότα έρχονται στη ζωή μας για να μάς διδάξουν. Οφείλουμε να διαθέτουμε τη νηφαλιότητα και την ετοιμότητα να αποκωδικοποιήσουμε τα μηνύματα και να εξελιχθούμε μέσα από αυτά.

Η φιλία στο βιβλίο αποκτά σχεδόν ιερό χαρακτήρα. Τι είναι αυτό που τη μετατρέπει από απλή συντροφικότητα σε βαθύ, θεραπευτικό δεσμό;

Είναι ένας συνδυασμός παραγόντων. Η κατάλληλη στιγμή, η ανάγκη για τον ιερό Άλλο, τα τραύματα που αναζητούν επούλωση, η ετοιμότητα και η καθαρότητα του νου και της ψυχής.

Τα αιθέρια έλαια λειτουργούν όχι μόνο ως πρακτικό εργαλείο αλλά και ως σύμβολο. Τι αντιπροσωπεύουν για εσάς σε συναισθηματικό και αφηγηματικό επίπεδο;

Οι μυρωδιές και τα βότανα έχουν κατά τη γνώμη μου δύναμη καταλυτική, μαγική. Συνδέονται με μνήμες και συμβολίζουν ανθρώπους, στιγμές και συναισθήματα βαθιά χαραγμένα στην ψυχή μου. Αφηγηματικά, με βοήθησαν με τις ιδιότητές τους (τις οποίες διασταύρωνα με την όντως αρωματοθεραπεύτρια φίλη μου) να συνδέσω τα γεγονότα και να αναδείξω την ψυχοσύνθεση των ηρωίδων μου. Ήταν σα να έστηνα μια αλληγορία με βασικούς συμβολισμούς τα άνθη και τα έλαιά τους.

Οι ηρωίδες προσπαθούν να δημιουργήσουν, να συγχωρήσουν και να γιατρευτούν. Ποια από αυτές τις διαδρομές θεωρείτε πιο δύσκολη και γιατί;

Πιστεύω πως κάθε διαδρομή έχει τη δυσκολία της. Η δημιουργία απαιτεί προσήλωση και πειθαρχία, η συγχώρεση δύναμη και η γιατρειά αποφασιστικότητα και πίστη.

Η ιστορία ισορροπεί ανάμεσα στο αληθινό και το παραμυθένιο. Πόσο αναγκαίο είναι, κατά τη γνώμη σας, το “παραμύθι” για να αντέξουμε την πραγματικότητα;

Το παραμύθι, το όνειρο είναι κινητήριος δύναμη. Μάς βοηθά όχι μόνο να αντέξουμε την πραγματικότητα αλλά να την αναδιαμορφώσουμε και να την ομορφύνουμε. Είναι λοιπόν απαραίτητο συστατικό της ζωής.

Το βιβλίο θέτει το ερώτημα αν η δύναμη της φιλίας αρκεί για να ξεπεραστούν τα τραύματα. Εσείς, γράφοντάς το, βρήκατε μια απάντηση ή αφήνετε τον αναγνώστη να τη διαμορφώσει μόνος του;

Πρόθεση του βιβλίου ήταν εξαρχής να δώσει ελπίδα σε όλους τους αναγνώστες πως η επούλωση του τραύματος όσο δύσκολη κι αν φαντάζει είναι εφικτή. Η πίστη, η αγάπη και μια ζεστή και ειλικρινή αγκαλια μπορούν να βοηθήσουν τον καθένα μας να τα καταφέρει.

Βλάρα Αλεξία