Είδαμε και προτείνουμε: «Έργο Δύο Προσώπων» του Tennessee Williams στο Θέατρο Ροές

 

Το «Έργο Δύο Προσώπων» αποτελεί ένα από τα πιο προσωπικά και απαιτητικά κείμενα του Τενεσί Ουίλιαμς, μια δραματουργική κατάθεση πάνω στη μοναξιά, την ψυχική φθορά και την ίδια τη φύση του θεάτρου. Η νέα παρουσίασή του στο Θέατρο Ροές επαναφέρει στο προσκήνιο ένα έργο που ακροβατεί ανάμεσα στη μνήμη και στην παράσταση, ανάμεσα στη ζωή και στην αναπαράστασή της.

Η σκηνοθεσία της Νάνας Παπαδάκη προσεγγίζει το έργο ως υπαρξιακή άσκηση πάνω στη θεατρική πράξη. Ο Φελίς και η Κλαιρ βρίσκονται σε ένα άδειο θέατρο, εγκαταλειμμένοι από τον θίασο, και καλούνται να συνεχίσουν μόνοι. Η σκηνή μετατρέπεται σε τόπο δοκιμασίας, όπου το παιχνίδι ρόλων συγχέεται με την προσωπική τους αλήθεια. Ο εγκλεισμός αποκτά ψυχική διάσταση και η θεατρική πράξη γίνεται τρόπος επιβίωσης.

Ο σκηνικός χώρος διατηρεί λιτότητα και καθαρότητα. Η αίσθηση του κενού ενισχύει τη δραματουργική ένταση και αναδεικνύει τη μεταθεατρική φύση του έργου. Ο ρυθμός παραμένει ελεγχόμενος, με παύσεις που επιτρέπουν στο κείμενο να αναπνέει και να φωτίζει τις εσωτερικές διακυμάνσεις των ηρώων.

Η ερμηνεία του Βαγγέλη Παπαδάκη ως Φελίς αποδίδει έναν άνδρα εύθραυστο και ταυτόχρονα πεισματικά δεμένο με τη σκηνή. Η παρουσία του διαθέτει ένταση και εσωτερική πειθαρχία. Η Νάνα Παπαδάκη ως Κλαιρ διαμορφώνει μια μορφή που ισορροπεί ανάμεσα στη διαύγεια και στην ψυχική αποδιοργάνωση. Η μεταξύ τους σχέση αποδίδεται με συνέπεια και αναδεικνύει την εξάρτηση, την αγάπη και τη σύγκρουση που διατρέχουν το έργο.

Η παράσταση φωτίζει τη βαθιά αγωνία του Ουίλιαμς για τον καλλιτέχνη που αναζητά κοινό, νόημα και σωτηρία μέσα από την ίδια την πράξη της δημιουργίας. Το αποτέλεσμα είναι μια συνεκτική και ουσιαστική σκηνική ανάγνωση που αντιμετωπίζει το κείμενο με σεβασμό και δραματουργική σαφήνεια.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Χατζηαποστόλου: "Μια ολόκληρη εποχή που εμπεριέχει όλες τις εποχές, ξεδιπλώνεται μέσα στη σκέψη του Μάνου Ελευθερίου, με τον ποιητή να παραμένει πάντα πιστός σε ό,τι θεωρεί ιερό".

«Ο Κος Ζυλ» σε κείμενο & σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου στο Θέατρο Πόρτα, από 27/2

Μαρία Σιούτα: "Επέλεξα την ηρεμία γιατί ήθελα να αποτυπώσω τη ζωή όπως πραγματικά κυλούσε τότε, με απλότητα, πίστη και αίσθηση συνέχειας χωρίς την επίγνωση του επερχόμενου τέλους".

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Παρασκευή Λεβεντάκου: "Η λεκτικοποίηση του βιωμένου έρωτα και της ακόμη πιο βιωμένης απώλειάς του λειτουργεί σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης".