Είδαμε και προτείνουμε: «Σκίτσο 4 | Ούρλιαξα στους Θεούς του 0 και του 1» Πειραματική Σκηνή – Θέατρο Δίπυλον Σύλληψη – Δημιουργία: Μάρθα Μπουζιούρη

 

Στο ερειπωμένο θέατρο όπου εκτυλίσσεται η δράση, η σκόνη δεν καλύπτει μόνο τα αντικείμενα· καλύπτει μια ολόκληρη εποχή. Ρούχα περασμένων παραστάσεων, σπαθιά, πατερίτσες, μουσικά όργανα, φτερά, σκηνικά απομεινάρια. Θραύσματα μνήμης που περιμένουν ένα σώμα να τα αγγίξει. Οκτώ ηθοποιοί συναντιούνται σαν να μπαίνουν σε πρόβα χωρίς οδηγίες, χωρίς ρόλους, χωρίς ασφάλεια. Αυτή η αίσθηση πρόβας γίνεται η ίδια η φόρμα της παράστασης.

Η δημιουργία της Μάρθας Μπουζιούρη λειτουργεί σαν ανοιχτό εργαστήριο. Οι ερμηνευτές δοκιμάζουν ρόλους, μπαίνουν και βγαίνουν από πρόσωπα, ακουμπούν αντικείμενα και αφήνουν τα αντικείμενα να τους καθορίσουν. Οι εξομολογήσεις τους διαπερνούν τη μυθοπλασία. Ανεκπλήρωτα όνειρα, καθυστερημένες ευκαιρίες, φόβοι για ένα μέλλον όπου η τεχνητή νοημοσύνη παράγει θέαμα χωρίς σώμα. Η σκηνή μετατρέπεται σε τόπο ανάκτησης. Το σώμα θυμάται πώς να σταθεί απέναντι σε άλλο σώμα. Πώς να συγχρονιστεί. Πώς να ραγίσει.

Η δραματουργία αναπτύσσεται θραυσματικά, με ρυθμικές μεταπτώσεις, παύσεις που κρατούν όσο χρειάζεται για να ακουστεί η αναπνοή, black outs που δεν κλείνουν απλώς το φως αλλά μετακινούν το βλέμμα. Τα ΑΙ generated κείμενα εισβάλλουν χωρίς να κυριαρχούν. Λειτουργούν σαν ψυχρό αντίβαρο στην ακατέργαστη ανθρώπινη παρουσία. Εκεί όπου ο αλγόριθμος συνθέτει, το σώμα αντιδρά. Εκεί όπου η μηχανή προτείνει, ο ηθοποιός εκτίθεται.

Η παράσταση έχει ενέργεια και ρίσκο. Κάποιες στιγμές μοιάζει να αιωρείται στο χάος της ίδιας της διαδικασίας της, κι αυτή η αιώρηση γεννά αλήθεια. Το εγκαταλελειμμένο θέατρο δεν αντιμετωπίζεται ως σκηνικό καταστροφής αλλά ως μήτρα επανεκκίνησης. Μέσα στα ερείπια παράγεται παρόν.

Φεύγεις με την αίσθηση ότι το θέατρο δεν ορίζεται από το κτίριο, ούτε από την τεχνολογία που το απειλεί. Ορίζεται από τη συνάντηση. Από την ανάγκη να ειπωθεί μια ιστορία μπροστά σε κάποιον άλλον. Και όσο αυτή η ανάγκη επιμένει, ακόμη κι αν όλα γύρω μοιάζουν να καταρρέουν, η σκηνή θα βρίσκει τρόπο να ξαναρχίζει.