Το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος στον Μίνω Ευσταθιάδη

 Το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 2025

απονέμεται ομόφωνα στον Μίνω Ευσταθιάδη

Το συνταρακτικό true crime μυθιστόρημα
Σου γράφω από την κοιλιά του κτήνους γράφει ιστορία.
 

​Το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 2025, η σημαντικότερη διάκριση για έναν Έλληνα συγγραφέα, απονέμεται φέτος στον πολυγραφότατο Μίνω Ευσταθιάδη, έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του ελληνικού νουάρ, με βραβεύσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη, για το καθηλωτικό true crime μυθιστόρημά του Σου γράφω από την κοιλιά του κτήνους, το οποίο έχουμε την τιμή να φιλοξενούμε στον κατάλογό μας. Το βιβλίο αυτό, που είναι αντάξιο του πολυμεταφρασμένου Δύτη, αγαπήθηκε τόσο από τους αναγνώστες όσο και από την κριτική, και ξεπέρασε κάθε προσδοκία, αναδεικνύοντας με μοναδικό τρόπο τη δύναμη της λογοτεχνίας να προσεγγίζει τη συστημική κτηνωδία, την αδικία και το ανεξήγητο.




​Το 2022 ο Μίνως Ευσταθιάδης έλαβε άδεια εισόδου στη φυλακή υψίστης ασφαλείας του Στράουμπινγκ στη Γερμανία, προκειμένου να συναντήσει έναν κρατούμενο καταδικασμένο σε ισόβια και να συνομιλήσει μαζί του. Η συνέντευξη ολοκληρώθηκε, όμως στη διάρκειά της άρχισε να ξεδιπλώνεται μια διαφορετική, άγνωστη υπόθεση: Πώς συνδέεται η εξαφάνιση ενός κοριτσιού το 1981 στο δάσος της βαυαρικής λίμνης Άμερ με τη δολοφονία μιας γυναίκας το 2006 στο πολυτελές ρετιρέ της στο κέντρο του Μονάχου; Ο κατάδικος μεταμορφώνεται σε αφηγητή και ο συγγραφέας σε ερευνητή – ή μήπως σε πραγματικό μάρτυρα; Η έρευνα τον οδηγεί από τις πύλες της μεγαλύτερης φυλακής υψίστης ασφαλείας της Βαυαρίας στο Στράουμπινγκ έως το δάσος της λίμνης Άμερ, στην «καρδιά του κτήνους», μπλέκοντάς τον στα νήματα ενός εφιάλτη από τον οποίο πολλοί ακόμη δεν έχουν ξυπνήσει.
 
Κριτικοί και αναγνώστες συγκρίνουν το βιβλίο με το Εν ψυχρώ του Τρούμαν Καπότε –ορόσημο του non fiction novel– και τη Χαμένη τιμή της Καταρίνα Μπλουμ του Χάινριχ Μπελ ως προς τον ρόλο των ΜΜΕ και την πίεση που ασκούν στη δικαιοσύνη. Πάνω απ’ όλα, οι αναγνώστες διακρίνουν στο βιβλίο μια έντονα καφκική αίσθηση σύμπαντος, με σαφείς αναφορές στη Δίκη και στη σύγκρουση του ατόμου με αόρατες, συντριπτικές δυνάμεις.
 
Είμαστε υπερήφανοι για το επίτευγμα του συγγραφέα μας, για την αφοσίωσή του στην εις βάθος έρευνα και για την αξιοθαύμαστη ικανότητά του να μεταφέρει ατόφιο το αίσθημα της αδικίας, τις ιστορικές πιέσεις κάτω από τον φλοιό της θεσμικής δικαιοσύνης και την αξία της ουσιαστικής βιωματικής συγγραφής.
 
Το βιβλίο είναι υποψήφιο και για το Βραβείο The Athens Prize for Literature στην κατηγορία «Ελληνικό Μυθιστόρημα».
Εκφράζουμε τα συγχαρητήριά μας στον Μίνω Ευσταθιάδη και του ευχόμαστε κάθε επιτυχία στο μέλλον!
 
Όπου κι αν γυρίζω, ό,τι κι αν κάνω, η Ούρσουλα και η Σαρλότε δεν με αφήνουν σε ησυχία. Έτσι πάει. Από τη στιγμή που νομίζεις ότι γράφεις μια δική σου ιστορία, οι όροι αυτομάτως αλλάζουν: Εσύ είσαι δικός της, κι όχι το αντίστροφο. Η ιστορία μπορεί να σου κάνει ό,τι θέλει. Σε οδηγεί στα μέρη της, σε διατάζει πότε πρέπει να κρατάς σημειώσεις, σε διακόπτει όταν μιλάς εσύ ή οποιοσδήποτε άλλος, σε ξυπνάει τη νύχτα, τρυπώνει μέσα στα όνειρά σου και, ασύγκριτα ευκολότερα, στους εφιάλτες σου. Μα ας μην κοροϊδευόμαστε – πουθενά αλλού δεν θα βρεις ένα τέτοιο ταξίδι.
Απόσπασμα από το βιβλίο
 
Δείτε παρακάτω τη συνέντευξη που έδωσε ο συγγραφέας στον Μανώλη Πιμπλή και την εκπομπή «Βιβλιοβούλιο» με αφορμή το βιβλίο του:
 

 Διαβάστε παρακάτω το σκεπτικό της κριτικής επιτροπής:
«Ο Μίνως Ευσταθιάδης γράφει ένα ακατάτακτο, ένα υβριδικό, ένα αιρετικό μυθιστόρημα. Κόντρα στο κατεστημένο του είδους (αστυνομικό μυθιστόρημα), το οποίο αναζητά απαντήσεις και βεβαιότητες, κομίζει αινίγματα και αναπάντητα ερωτήματα. Εκεί που η αλήθεια θαρρείς επιζητά να παραμείνει κρυφή, για να φρονηματίσει, ο Ευσταθιάδης ενσπείρει αμφιβολία, γιατί η αλήθεια κάποτε μπορεί να γίνει παγίδα, κι εκείνος που την πολιορκεί, που νομίζει ότι την αποδίδει από το υπερώο της ύπαρξης, μπορεί να αποφαίνεται από την κοιλιά ενός κτήνους. Τι απομένει λοιπόν; Τότε κάποιος θα πρέπει να διασχίσει την έρημο της πραγματικότητας, έτσι κλείνει ο Ευσταθιάδης ένα από τα κεφάλαια του βιβλίου του, ίσως επειδή στην έρημο η όραση είναι αμφίπλευρη, μπολιασμένη με άπλετο φως αλλά και με οφθαλμαπάτη. Η αβεβαιότητα, καίτοι λειψότερη από τη δικαιοσύνη, είναι προτιμότερη όταν η ετυμηγορία γίνεται συνηγορία του εγκλήματος, φρούδα δικαίωση των θυμάτων και κακοδικία αμφίβολων θυτών. Ο Ευσταθιάδης, με βαθύ ανθρωπισμό, με ανθρωπογνωστική ενσυναίσθηση, μοιάζει να αναρωτιέται αν ο άνθρωπος θέλει πραγματικά να βρει, αν αντέχει να αντικρίσει την αλήθεια, δηλαδή τον εαυτό του, στο λαμπύρισμα και στη θαμπάδα ενός κόκκου άμμου, στις δυο πλευρές του καθρέφτη, στην ώσμωση λόγου και θυμικού».
 
ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Ο συγγραφέας παρουσιάζει τα δύο εγκλήματα που διερευνά λογοτεχνικά στο βιβλίο του:
«Χρειάστηκαν τρεις μήνες μέχρι να μου επιτραπεί τελικά να περάσω την πύλη της μεγαλύτερης φυλακής υψίστης ασφαλείας της Βαυαρίας, στο Στράουμπινγκ. Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας μας με τον κρατούμενο, άρχισε να μου αποκαλύπτεται μια διαφορετική υπόθεση, που καμία σχέση δεν φαινόταν να έχει με τη δική του. Πώς άραγε θα μπορούσε να συνδέεται η εξαφάνιση ενός κοριτσιού το 1981 στο δάσος της βαυαρικής λίμνης Άμερ με τη δολοφονία μιας γυναίκας στο πολυτελές ρετιρέ της στο κέντρο του Μονάχου το 2006; Έμοιαζε παράλογο και ταυτόχρονα αληθινό».
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρο το κείμενό του.
 
Σε συνέντευξή του στον δημοσιογράφο και συγγραφέα Θεοδόση Μίχο και στο news247.gr ο Μίνως Ευσταθιάδης αποκαλύπτει:
«Εγώ ανέκαθεν μυθοπλασία έγραφα. Δεν φανταζόμουν δηλαδή ότι θα συμπεριλάμβανα τον εαυτό μου σε μια ιστορία, κάνοντας κατά κάποιο τρόπο αυτομυθοπλασία, έστω και σε επίπεδο τρίτου ρόλου της ιστορίας. Αισθάνθηκα όμως από πολύ νωρίς ότι το όλο πράγμα γίνεται προσωπικό, οπότε δεν μπορούσα να απέχω από την ιστορία».
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη τη συνέντευξη.
 
Σε συνέντευξή του στον Γιώργο Ρομπόλα και το περιοδικό Κ της εφημερίδας Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ο συγγραφέας επισημαίνει:
«Στην αρχή δεν πίστευα ότι θα ενδιέφερε κανέναν. Απλώς μπλέχτηκα τόσο πολύ μέσα στην ιστορία, που ένιωσα την ανάγκη να τη γράψω – έγινα, κατά κάποιον τρόπο, μέρος της. Μάλιστα, όταν πήγα στο δάσος όπου βρέθηκε το κοριτσάκι, όταν μίλησα με ανθρώπους που γνώριζαν την υπόθεση, με έπιασε το παράπονο: “Δεν θα γράψει κανείς γι’ αυτό;” αναρωτήθηκα».
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη τη συνέντευξη.
 
ΤΙ ΕΓΡΑΨΕ Ο ΤΥΠΟΣ
«Το “Σου γράφω από την κοιλιά του κτήνους” διαθέτει έναν υβριδικό χαρακτήρα, αφού εδώ οι ειδολογικοί περιορισμοί παραμερίζονται και το απελευθερωμένο έδαφος παραχωρείται στον στοχασμό γύρω από την απόδοση δικαιοσύνης. Το αίσθημα δικαίου είναι αυτό που κινητοποιεί τον συγγραφέα, αυτό είναι που καθιστά αναγκαία τη συγγραφή και αυτή η αναγκαιότητα διαπνέει το βιβλίο από άκρη σε άκρη».
Γιάννης Καλογερόπουλος, Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ
 
«Ένα νουάρ με χαρακτηριστικά δικαστικού θρίλερ και έντονα υπαρξιακά στοιχεία που ανατέμνει λογοτεχνικά τις υποθέσεις δυο αληθινών εγκλημάτων, στηλιτεύει τον τρόπο που λειτουργεί η Δικαιοσύνη ως θεματοφύλακας της τάξης, ενώ εξάπτει το ενδιαφέρον του αναγνώστη καθιστώντας με αφηγηματική δεξιότητα μη διακριτά τα όρια της μυθοπλασίας και της οιονεί πραγματικότητας».
Μάρκος Κρητικός, Ο Αναγνώστης
 
«Ο Ευσταθιάδης θέτει όλα τα τρωτά ενός δαιδαλώδους μηχανισμού, απεικονίζοντας το χάος και τις αντιφάσεις, αλλά και τις στιγμές εκείνες που βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τον φόβο και το αποκρουστικό κτήνος».
Κώστας Μοστράτος, athina984.gr
 
«Το Σου γράφω από την κοιλιά του κτήνους αποτελεί ένα από τα πιο απαιτητικά και ταυτόχρονα τολμηρά αφηγηματικά εγχειρήματα της ελληνικής λογοτεχνικής παραγωγής. Ο Μίνως Ευσταθιάδης, γνωστός για την ικανότητά του να ενσωματώνει στη μυθοπλασία στοιχεία της πραγματικότητας, προτείνει ένα κείμενο που ξεπερνά τα όρια του “αστυνομικού” και μετατρέπεται σε στοχασμό πάνω στη μνήμη, στη δικαιοσύνη και στην ανθρώπινη ενοχή».
Δήμητρα Ντζαδήμα, Fractal
 
«Το βιβλίο του Μ. Ευσταθιάδη συνδυάζει το δικαστικό με το αστυνομικό μυθιστόρημα, τη λιτή αντιλογοτεχνική γραφή με τη μαγευτική πρόσκληση στον αναγνώστη, το σασπένς με τον επιστημονικό-νομικό λόγο, την πραγματικότητα με τη μυθοπλαστική ελευθερία. Η σαγήνη της ανάγνωσης συνδέεται με την εξιχνίαση δύο εγκλημάτων, αλλά και με τον λιτό λόγο ενός έργου που υποβάλλει, προβληματίζει και σπέρνει αμφιβολίες, κάνοντας τον αναγνώστη να περάσει ραφή τη ραφή το εργόχειρο των ερευνών, ανήσυχος κι αυτός για το τελικό συμπέρασμα».
Γιώργος Ν. Περαντωνάκης, BOOK PRESS
 
Περισσότερες κριτικές για το βιβλίο και συνεντεύξεις με τον συγγραφέα θα βρείτε ΕΔΩ.
 
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Ο Μίνως Ευσταθιάδης (γεν. 1967) σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στο Ανόβερο. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα Έξοδος (Ανατολικός, 2001), Χωρίς γλώσσα (Καστανιώτης, 2004) και Το δεύτερο μέρος της νύχτας (Ωκεανίδα, 2014) που εκδόθηκε στα γερμανικά (Acabus, 2014). Το μυθιστόρημά του Ο Δύτης (METAIXMIO, 2025) έχει εκδοθεί στα γαλλικά (Actes Sud, 2020) και στα αραβικά (Al Arabi, 2023). Βρέθηκε στη βραχεία λίστα των βραβείων The Athens Prize for Literature (Ελλάδα), Violeta Negra Occitanie (Γαλλία) και Prix du Livre Européen (Ευρώπη). Το μυθιστόρημά του Κβάντι (Ίκαρος, 2020) εκδόθηκε στα γαλλικά (Actes Sud, 2023). Το μυθιστόρημά του Σχέδια του χάους (Ίκαρος, 2022) κυκλοφορεί στα γαλλικά από τον Actes Sud το 2025 και έχει υπογραφεί option για την τηλεοπτική του μεταφορά. Από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ κυκλοφορεί επίσης το παιδικό βιβλίο Το κουτί των ονείρων, σε εικονογράφηση του Βασίλη Κουτσογιάννη. Ζει κοντά στη θάλασσα.