Σαλόνια Γλώσσας Ι Γνωριμία με τη σύγχρονη ελληνική γραφή για το θέατρο | Γιάννης Αποσκίτης | Κυριακή 22 Φεβρουαρίου

 





ΣΑΛΟΝΙΑ ΓΛΩΣΣΑΣ

Γνωριμία με τη σύγχρονη ελληνική γραφή για το θέατρο
Την τελευταία Κυριακή κάθε μήνα


Ο 
Γιάννης Αποσκίτης εμπιστεύεται το μονόπρακτο έργο του
«Οι Υπάλληλοι» σε ηθοποιούς του Εθνικού Θεάτρου,
που το ζωντανεύουν επί σκηνής χωρίς σκηνοθετική καθοδήγηση.

Καλεσμένος του στη συζήτηση που θα ακολουθήσει, ο σκηνοθέτης 
Γιώργος Κουτλής

Αίθουσα Εκδηλώσεων | Κτήριο Τσίλλερ

Κυριακή 22 Φεβρουαρίου | 14.00 | Προπώληση εισιτηρίων εδώ

Γιάννης Αποσκίτης |  © Ρωμανός Λιούτας





Τα «Σαλόνια Γλώσσας» — ο κύκλος γνωριμίας με τη σύγχρονη ελληνική γραφή για το θέατρο — επιστρέφουν την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Κτηρίου Τσίλλερ, με προσκεκλημένο τον Γιάννη Αποσκίτη.


Ο συγγραφέας και σκηνοθέτης αντλεί έμπνευση από τη θεματική του καλλιτεχνικού προγράμματος του Εθνικού Θεάτρου για τον Φεβρουάριο, την Κοινωνία και την Αλλαγή και μας συστήνει το μικρό και σκοτεινό μονόπρακτο έργο του «Οι Υπάλληλοι», γραμμένο ειδικά για τα «Σαλόνια Γλώσσας». Μια αφήγηση για την αλλαγή στον τρόπο και τον ρυθμό της εργασίας τα τελευταία χρόνια: από την απομόνωση του σύγχρονου εργαζομένου γραφείου, ο οποίος με την εξ αποστάσεως (remote) εργασιακή συνθήκη ξεχνά πλέον ωράρια και συναδέλφους, μετατρέποντας ένα μέρος του προσωπικού του χώρου  σε γραφείο–τεμενος  για την εταιρία στην οποία εργάζεται, μέχρι την ραγδαία ανάπτυξη AI τεχνολογιών, που υποκαθιστούν μεγάλο μέρος τέτοιου είδους εργασιών. Ο άνθρωπος του γραφείου του 21ου αιώνα φαντάζει ματαιωμένος από όλες τις φαντασιώσεις για εργασιακή βιωσιμότητα.


Φτάνοντας σε νέες «βιομηχανικές επαναστάσεις» και ύστερους καπιταλιστικούς καιρούς, όπου η αλλοτρίωση της εργασίας στο άστυ αγγίζει τα όρια της σκληρότητας και οι απολαβές της τα όρια της επιβίωσης, το σύγχρονο Πρεκαριάτο των απανταχού υπαλλήλων φαίνεται να συνεχίζει να δουλεύει ασθμαίνοντας, αλλά σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, αυτό φαίνεται να μην έχει πραγματικά και  πολύ νόημα. 


Επί σκηνής, δυο ηθοποιοί του Εθνικού Θεάτρου, ο Δημήτρης Γεωργιάδης και ο Νίκος Κουσούλης, που ζωντανεύουν το έργο χωρίς σκηνοθετική καθοδήγηση. Καλεσμένος του δημιουργού στη συζήτηση που θα ακολουθήσει, ο σκηνοθέτης Γιώργος Κουτλής.

Γιώργος Κουτλής | © Στέλιος Μίσινας




Λίγα λόγια για το έργο «Οι Υπάλληλοι»

Τον Δεκέμβριο του 1994, δυο δικηγόροι, που δουλεύουν σε ένα κοινότοπο δικηγορικό γραφείο στο κέντρο της Αθήνας, φτάνουν στο γραφείο ως συνήθως, μα συνειδητοποιούν ότι έχει συμβεί κάτι μικρό, αλλά εντελώς ασυνήθιστο. Αρχικά με ψυχραιμία, αλλά σταδιακά όλο και πιο ανήσυχοι, αρχίζουν να φοβούνται για το τι μπορεί να σημαίνει αυτή η απρόσμενη τροπή που έχει πάρει η μέρα τους στο γραφείο, αρχίζουν να φοβούνται για τα χειρότερα. Αλλά το χειρότερο στην περιπέτειά τους είναι ότι  τελικά δεν ξέρουν τι πραγματικά είναι χειρότερο: το ότι μένουν στο γραφείο, επειδή φοβούνται ή το ότι  φοβούνται ότι δεν υπάρχει πια γραφείο να μείνουν;


Λίγα λόγια για τον Γιάννη Αποσκίτη

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1994. Είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, με μεταπτυχιακό στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ (Πολεοδομία – Χωροταξία), καθώς και απόφοιτος της Δραματικής Σχολής Θεάτρου «Δήλος». Ζει και εργάζεται στην Αθήνα ως συγγραφέας, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και δραματουργός. Ως συγγραφέας έχει γράψει τα έργα: «Οι Προβοκάτορες» (Εθνικό Θέατρο, Πειραματική Σκηνή Νέων Δημιουργών, σκην. Ορέστης Σταυρόπουλος), «Μαύρη Μαγεία ή Άσε τους νεκρούς να πεθάνουν» (Θέατρο Μπέλλος, σκην. Γιάννης Αποσκίτης), «ΚΑΚΑ ΣΚΗΝΙΚΑ» (Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, σκην. Σίμος Κακάλας), «Νοχαβελάνδη» (Θέατρο 104, σκην. Γιώργος Βουρδαμής), «Οι Δημοκράτορες» (Θέατρο του Νέου Κόσμου, σκην. Γιάννης Αποσκίτης), καθώς και άλλα ανέκδοτα έργα («Οι Φίλοι», «Η Νυχτερίδα», «Οι Υπάλληλοι»). Έχει συνυπογράψει τα έργα: «Ιβάν εναντίον Ιβάν» (Θέατρο του Νέου Κόσμου, σκην. Σωτήρης Ρουμελιώτης) και «Αντικείμενα» (Θέατρο Ροές, σκην. Γιώργος Κατσής – Πάνος Παπαδόπουλος). τους αιώνες.


Σαλόνια Γλώσσας | Φωτό αρχείου | © Θωμάς Δασκαλάκης NDP







Λίγα λόγια για τα «Σαλόνια Γλώσσας»


Την τελευταία Κυριακή κάθε μήνα, το Εθνικό Θέατρο διοργανώνει, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Κτηρίου Τσίλλερ,  έναν κύκλο γνωριμίας με τη σύγχρονη ελληνική γραφή για το θέατρο, καλώντας το κοινό να έρθει σε άμεση επαφή με εν εξελίξει έργα σύγχρονων Ελλήνων συγγραφέων, σε πρωτότυπες σκηνικές παρουσιάσεις και ανοιχτές συζητήσεις με δημιουργούς από διαφορετικά πεδία των τεχνών. Ένα πρωτότυπο κάλεσμα σε έναν ανοιχτό χώρο δημιουργικής συνάντησης, που μπορεί να οδηγήσει σε μια δεύτερη απόπειρα με ανοιχτή προοπτική.


Προσκεκλημένες της δράσης του Οκτωβρίου, του Νοεμβρίου και του Δεκεμβρίου ήταν η συγγραφέας, σκηνοθέτρια και ερευνήτρια  Πολιτικής Οικολογίας στο Imperial College του Λονδίνου, Δανάη Λιοδάκη η βραβευμένη θεατρική συγγραφέας, πεζογράφος και σκηνοθέτρια θεάτρου, Έλενα Πέγκα, και η θεατρική συγγραφέας και ποιήτρια Γλυκερία Μπασδέκη αντίστοιχα.

Σαλόνια Γλώσσας | Φωτό αρχείου | © Έλλη Πουπουλίδου NDP





Χώρος: Αίθουσα εκδηλώσεων | Κτήριο Τσίλλερ
Πότε: 
Κυριακή 22 Φεβρουαρίου
Τιμή εισιτηρίου: 
5€
Ώρα: 
14.00

Αίθουσα Εκδηλώσεων | Κτήριο Τσίλλερ | © Θωμάς Γερασόπουλος



Προπώληση Εισιτηρίων

ticketservices.gr  • Εκδοτήριο Ticketservices, Πανεπιστημίου 39 (εντός στοάς Πεσμαζόγλου) |  Δευτέρα έως Παρασκευή: 09.00-17.00 • Τηλεφωνικές αγορές στο 210 7234567 |  Δευτέρα έως Παρασκευή: 09.00-17.00 & Σάββατο 10.00-14.00 • Εκδοτήριο  Κτηρίου Τσίλλερ, Αγίου Κωνσταντίνου 22-24| Τετάρτη έως Κυριακή: 09.00-21.00

Το Εθνικό Θέατρο επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού

Μεγάλος Χορηγός

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Σιούτα: "Επέλεξα την ηρεμία γιατί ήθελα να αποτυπώσω τη ζωή όπως πραγματικά κυλούσε τότε, με απλότητα, πίστη και αίσθηση συνέχειας χωρίς την επίγνωση του επερχόμενου τέλους".

«Ο Κος Ζυλ» σε κείμενο & σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου στο Θέατρο Πόρτα, από 27/2

Ρένα Πέτρου: "Το γεγονός ότι κάποιος άνθρωπος καταγράφει όλη την ιστορία της ζωής του, έχει από μόνο του μεγάλη αξία".

Μαργαρίτα Τριανταφυλλίδου: "Το μήνυμα που θέλω να περάσω , είναι ότι όλα θέλουν τον χρόνο τους, όλα κάνουν ένα κύκλο, έτσι και τα συναισθήματα, θέλουν χρόνο μέσα μας".

Παρασκευή Λεβεντάκου: "Η λεκτικοποίηση του βιωμένου έρωτα και της ακόμη πιο βιωμένης απώλειάς του λειτουργεί σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης".