Ακούσαμε και προτείνουμε: Ο Σπύρος Γραμμένος γιόρτασε (ξανά) τον Άγιο Βαλεντίνο στο Fuzz

Η βραδιά άνοιξε με το «Valentine's day» και το στίγμα δόθηκε από τα πρώτα λεπτά.....Σκατά στα μούτρα του Αγίου Βαλεντίνου!!! Ο Σπύρος Γραμμένος ανέβηκε στη σκηνή με τη γνώριμη αυτοσαρκαστική του διάθεση και με εκείνη τη σκηνική άνεση που έχει μετατρέψει την 14η Φλεβάρη σε προσωπική του γιορτή από το 2005.

Η καυστικότητά του παραμένει το βασικό του εργαλείο. Χιούμορ αιχμηρό, σχόλια για τον έρωτα, για την εμπορευματοποίηση της ημέρας, για τις ανθρώπινες σχέσεις που κινούνται ανάμεσα στην τρυφερότητα και στην απόλυτη απογοήτευση. Ο λόγος του έχει ρυθμό, ευθύτητα και μια παιδική σχεδόν ειλικρίνεια που αποφορτίζει ακόμα και τις πιο «σκληρές» ατάκες. Το σαρκαστικό ύφος δεν λειτουργεί ως απόσταση αλλά ως τρόπος οικειότητας.

Το πρόγραμμα κινήθηκε ανάμεσα σε παλιά αγαπημένα τραγούδια και σε καινούργιο υλικό που ετοιμάζεται στο στούντιο. Οι εναλλαγές είχαν ζωντάνια και ροή. Οι μουσικοί του στάθηκαν σταθεροί συνοδοιπόροι, με ήχο δεμένο και καθαρό, υποστηρίζοντας τόσο τις πιο χιουμοριστικές στιγμές όσο και τις πιο μελωδικές.

Το κοινό αποτέλεσε οργανικό κομμάτι της βραδιάς. Ανταποκρίθηκε με ενθουσιασμό, τραγούδησε, σχολίασε, γέλασε. Συμμετείχε ακόμα και όταν δεν του ζητήθηκε. Η σχέση Γραμμένου και «Γραμμεντίνων» έχει χαρακτήρα παρέας. Υπάρχει αίσθηση κοινής εμπειρίας, μιας τελετουργίας που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο και ενισχύει τον δεσμό σκηνής και πλατείας.

Η βραδιά στο Fuzz είχε ρυθμό, αυτοσχεδιασμό και στιγμές απρόβλεπτες. Ο σαρκασμός συνυπήρξε με την τρυφερότητα και η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου μετατράπηκε σε γιορτή ελευθερίας έκφρασης. Ο Σπύρος Γραμμένος απέδειξε ξανά ότι μπορεί να σχολιάζει τα πάντα με χιούμορ και να δημιουργεί μια συναυλιακή εμπειρία που συνδυάζει γέλιο, συγκίνηση και συμμετοχή.