"ΤΑ ΤΣΑΛΑΚΩΜΕΝΑ"- ΔΕΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΕ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΑΛΟΓΕΡΑΚΗ

 ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑΚΗ

Τα Τσαλακωμένα




Η συλλογή περιλαμβάνει δέκα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη σε ποίηση αποκλειστικά του αδελφού του, Γιάννη Θεοδωράκη, και αποτελεί την πέμπτη προσωπική δισκογραφική δουλειά της Ιωάννας Καλογεράκη.

 

«Τα Τσαλακωμένα» : πρόκειται για την πρώτη συγκεντρωτική παρουσίαση των περισσότερων μελοποιημένων ποιημάτων του Γιάννη Θεοδωράκη σε ένα ενιαίο άλμπουμ — μια ιδιαίτερη δισκογραφική πρόταση με ξεχωριστή καλλιτεχνική σημασία.

Η βαθιά και εκφραστική μεσόφωνος φωνή της Ιωάννας Καλογεράκη αγκαλιάζει κάθε στίχο με ένταση και τρυφερότητα, αναδεικνύοντας τη δραματουργία και τη συναισθηματική πυκνότητα του έργου, ενώ το μπαντονεόν του Αργεντινού Roman Gomez προσθέτει διακριτικές γέφυρες μελαγχολίας και αργεντίνικης νοσταλγίας, εμπλουτίζοντας το ηχητικό τοπίο με αυθεντικότητα.

Η ιστορία πίσω από τα τραγούδια

«Ο Γιάννης έγραφε υπέροχους στίχους», σημειώνει ο Μίκης Θεοδωράκης. «Όμως εκείνη την εποχή, στην Κρήτη, δεν θεωρούνταν πολύ αντρίκιο να είναι κανείς ποιητής. Τα έγραφε κρυφά και τα τσαλακωμένα χαρτιά με τα ποιήματά του τα έβρισκα πεταγμένα εδώ κι εκεί».

Τα ποιήματα αυτά, γραμμένα από έναν δημιουργό που εντάσσει τον εαυτό του στη λεγόμενη «γενιά της ήττας», εκφράζουν την ανείπωτη ιστορία μιας γενιάς που μεγάλωσε μέσα σε προσωπικές και κοινωνικές διαψεύσεις. Τα «τσαλακωμένα» χαρτιά γίνονται μάρτυρες μιας εποχής και, μέσα από τη μουσική, μεταμορφώνονται σε ζωντανή τέχνη.

Η μελοποίηση των ποιημάτων πραγματοποιήθηκε κυρίως την περίοδο 1952–1954 σε Χανιά, Αθήνα και Παρίσι. Αρχικά, ο ίδιος ο Μίκης Θεοδωράκης πίστευε πως τα τραγούδια αυτά θα τα άκουγαν μόνο λίγοι φίλοι. Η ιστορία τον διέψευσε: η αλήθεια και η δύναμή τους τα οδήγησαν να γίνουν αναγνωρισμένα έργα της ελληνικής μουσικής κληρονομιάς.

Η νέα προσέγγιση

Στη νέα αυτή ηχογράφηση, το μπαντονεόν λειτουργεί ως δεύτερος ερμηνευτής. Με τρυφερότητα και δραματικότητα, σχολιάζει τις λέξεις, απαντά στη φωνή, ανασαίνει μαζί της. Κάθε άνοιγμα και κλείσιμό του μοιάζει με παλμό μνήμης — από τη νοσταλγία έως την εσωτερική έκρηξη. Η ερμηνεία της Ιωάννας Καλογεράκη αναδεικνύει τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην προσωπική εξομολόγηση και τη συλλογική εμπειρία.

Η συλλογή δεν αποτελεί απλώς μια επανεκτέλεση γνωστών τραγουδιών. Είναι ένα ταξίδι μέσα σε μια γενιά, μια συνάντηση της προσωπικής μνήμης με την ιστορική και πολιτική εμπειρία, μέσα από τη δύναμη της μουσικής.

Κάθε στίχος είναι μια μικρή ήττα που αρνείται να σιωπήσει. Και η μουσική ξεδιπλώνει ξανά τα «τσαλακωμένα» ποιήματα, δίνοντάς τους νέα φωνή.

 

Ιωάννα Καλογεράκη – Βιογραφικά στοιχεία

Η Ιωάννα Καλογεράκη έχει σπουδάσει κλασικό τραγούδι και έχει εκδώσει τρία προσωπικά άλμπουμ:

τα Canciones Espa?olas Antiguas του FGLorca, μια προσωπική επιλογή γαλλικών λυρικών τραγουδιών υπό τον τίτλο Nuits Embaum?es, καθώς και τη συλλογή Cinq M?lodies Populaires Grecques του M. Ravel, σε γαλλικούς και ελληνικούς στίχους.

Επιπλέον, έχει κυκλοφορήσει τη συλλογή Ακρόπρωρα, με τραγούδια του Γιάννη Καλομοίρη για πιάνο, φλάουτο και φωνή.

 

Συντελεστές:

Στίχοι: Γιάννης Θεοδωράκης

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Ερμηνεία: Ιωάννα Καλογεράκη

BandoneonRoman Gomez

Ηχογράφηση: Sierra Studios

Τεχνικός ήχου και εικόνας: Αλέξανδρος Χρυσίδης

Εξώφυλλο:

“Composition With Yellow Circle”

Καλλιτέχνης: Εύη Μιχελάκη

Κοινωνικά δίκτυα:

https://www.ioannakalogeraki.gr

Κυκλοφορεί ψηφιακά από την Protasis Music  σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες:

Spotify: https://bit.ly/3ZGvpMc

iTunes/ Apple music: https://apple.co/4qF6Hqs

Deezer: https://bit.ly/3MO4NWL

YouTube album playlist: https://www.youtube.com/playlist?list=PLfZuyBymkXCHJPxpt49R60COgII5EDHqY

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Χατζηαποστόλου: "Μια ολόκληρη εποχή που εμπεριέχει όλες τις εποχές, ξεδιπλώνεται μέσα στη σκέψη του Μάνου Ελευθερίου, με τον ποιητή να παραμένει πάντα πιστός σε ό,τι θεωρεί ιερό".

«Ο Κος Ζυλ» σε κείμενο & σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου στο Θέατρο Πόρτα, από 27/2

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Ανθή Γουρουντή: "Η εποχή των αντιφάσεων, ο τόπος και χρόνος που ζούμε, κάνει το συγκεκριμένο έργο εξαιρετικά επίκαιρο, παρουσιάζοντας την ανάγκη του ανθρώπου για πνευματική ανάταση και την τάση του για εξέλιξη ακόμα και μέσα από τον θάνατο".

Παρασκευή Λεβεντάκου: "Η λεκτικοποίηση του βιωμένου έρωτα και της ακόμη πιο βιωμένης απώλειάς του λειτουργεί σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης".