𝝘𝝞𝝤𝝪 𝝘𝝞𝝖Ϊ 𝝘𝝞𝝖𝝟𝝤 της Μαρίσσας Φαρμάκη | Πρεμιέρα 11 Μαρτίου (για 8 παραστάσεις) | RABBITHOLE

 Γιου γιαϊ γιάκο

Μαρίσσα Φαρμάκη

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

                      ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 11 ΜΑΡΤΙΟΥ

                                     RABBITHOLE

                            για 8 μόνο παραστάσεις

 

Στις πλαγιές του παγωμένου ηφαιστείου Γιουγιαϊγιάκο, τον 15ο αιώνα, τρία παιδιά των Ίνκας βαδίζουν προς την κορυφή. Προορισμένα για θυσία, ετοιμάζονται να γίνουν θεοί. Πεντακόσια χρόνια αργότερα, το 1999, ένας αρχαιολόγος κι ένας απόγονος των Ίνκας ακολουθούν την ίδια πορεία, αναζητώντας ίχνη ζωής στο βράχο και φωνές στον αέρα.

 

Η παράσταση εμπνέεται από την πραγματική ιστορία της αρχαιολογικής και ανθρωπολογικής αποστολής του 1999 στο βουνό-ηφαίστειο Γιουγιαϊγιάκο, στα σύνορα Χιλής και Αργεντινής, και της ανακάλυψης στα 6.700μ υψόμετρο των τριών μουμιοποιημένων παιδιών Ίνκας. Χάρη στο υψόμετρο και το ξηρό περιβάλλον, τα σώματά τους διατηρούνται μέχρι και σήμερα σχεδόν άθικτα, η στιγμή του θανάτου τους αποτυπωμένη στην αιωνιότητα.

 

Εκκινώντας από τη μεθοδολογία του θεάτρου ντοκουμέντο, διανθισμένη με ποιητικό λόγο και στοιχεία δράσης και αφήγησης, η έρευνα για την παράσταση ξεκίνησε την άνοιξη του 2025, στο 13ο Φεστιβάλ Νέων Καλλιτεχνών στο Τρένο στο Ρουφ. Συνεχίστηκε πέρα από την Ελλάδα, στο Teatru Malta της Μάλτας, στο πλαίσιο προγράμματος καλλιτεχνικής φιλοξενίας σε Ευρωπαϊκά Θέατρα, υπό την αιγίδα του Εθνικού Θεάτρου, όπου μέσα από δοκιμές εξελίχθηκε σε μια πρωτότυπη δραματουργία. Φέτος, η παράσταση παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην ολοκληρωμένη της μορφή, στο θέατρο Rabbithole για 8 μόνο παραστάσεις.

 

“Η αρχαιολογία δεν είναι μόνο αντικείμενα. Είναι το ταξίδι των ανθρώπων στο φως. Είναι να ξαναδίνεις ζωή στις διαδρομές των ανθρώπων. Σα να ξαναδίνεις ζωή στους ανθρώπους.”

Σερ Μόρτιμερ Γουίλερ

 

 

Σκηνοθετικό Σημείωμα

Σε αυτές τις δύσβατες πλαγιές και τα πελώρια ύψη, τα βάθη της γης συναντούν τα άστρα του σύμπαντος, οι Άνδεις συναντούν τον Καύκασο και η μνήμη την αιωνιότητα. Οι νεκροί είναι ακόμα ζωντανοί κι οι ζωντανοί ήδη νεκροί. Οι πρωταγωνιστές, μισή χιλιετία μακριά ο ένας από τον άλλο, διανύουν τις ίδιες αποστάσεις. Όσο αυξάνεται το υψόμετρο και λιγοστεύει το οξυγόνο, τα όρια μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος, μύθου και αλήθειας, ζωής και θανάτου καταργούνται. Τα παιδιά των Ίνκας χάθηκαν για χάρη μιας αυτοκρατορίας χαμένης πια. Τα ονόματά τους ξεχάστηκαν. Πέντε αιώνες μετά, απέκτησαν νέα ονόματα: η Κοπέλα (Doncella), το Κορίτσι Αστραπή (Niña del Rayo) και το Αγόρι (Niño).

Κι αν είναι πολυτέλεια να φοβάμαι το θάνατο, όταν αυτός βρίσκεται γύρω μου παντού, βίαιος, άδικος, οδυνηρός και δούλος αχαλίνωτων πολιτικών σκοπιμοτήτων, εγώ ακόμα τον φοβάμαι. Ο φόβος μετριάζει μόνο όταν βλέπω θανάτους που αφήνουν πίσω τους ζωές και ίχνη, και μια κοινότητα που αγωνιά και αγωνίζεται για τους νεκρούς και για τους ζωντανούς της. Έτσι, ακόμα και φοβισμένη, διανύω την απόσταση.

Σας προσκαλούμε να ανακαλύψουμε την ιστορία των παιδιών που έγιναν βουνά, σύννεφα και ορίζοντες. Γιατί η μνήμη, όπως και το υψόμετρο, είναι μια υπέρβαση του φόβου.

 

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Κείμενο/Σκηνοθεσία: Μαρίσσα Φαρμάκη

Σκηνικά/Κοστούμια: Ασημίνα Λιαρμακοπούλου

Μουσική: Στέφανος Μουρούτσος

Φωτισμοί: Γιώργος Βλαχονικολός

Επιμέλεια κίνησης: Ελπινίκη Σαριπανίδου

Συνεργασία στη δραματουργία: Φαίδρα Χατζοπούλου

Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη

Φωτογραφίες: Αναστασία Γιαννάκη

Γραφιστικά: Κώστας Στεργίου

Βίντεο promo: Σταύρος Άλλος

Παραγωγή: ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ θεαματική Α.Μ.Κ.Ε.

 

Παίζουν (αλφαβητικά): Σπυριδούλα Γκέκα, Σταυρούλα Καραλίδου, Σπύρος Σιδέρης, Φαίδρα Χατζοπούλου

 

Στη φωνή του Sir Mortimer ο Johnny Rabe

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

 

Παραστάσεις: Από Τετάρτη 11 Μαρτίου έως Πέμπτη 2 Απριλίου

 

Ημέρες & ώρες παραστάσεων:

Τετάρτη & Πέμπτη στις 21:00 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Χατζηαποστόλου: "Μια ολόκληρη εποχή που εμπεριέχει όλες τις εποχές, ξεδιπλώνεται μέσα στη σκέψη του Μάνου Ελευθερίου, με τον ποιητή να παραμένει πάντα πιστός σε ό,τι θεωρεί ιερό".

Μαρία Σιούτα: "Επέλεξα την ηρεμία γιατί ήθελα να αποτυπώσω τη ζωή όπως πραγματικά κυλούσε τότε, με απλότητα, πίστη και αίσθηση συνέχειας χωρίς την επίγνωση του επερχόμενου τέλους".

«Ο Κος Ζυλ» σε κείμενο & σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου στο Θέατρο Πόρτα, από 27/2

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Ανθή Γουρουντή: "Η εποχή των αντιφάσεων, ο τόπος και χρόνος που ζούμε, κάνει το συγκεκριμένο έργο εξαιρετικά επίκαιρο, παρουσιάζοντας την ανάγκη του ανθρώπου για πνευματική ανάταση και την τάση του για εξέλιξη ακόμα και μέσα από τον θάνατο".