Είδαμε και προτείνουμε: «Οδύσσεια» από τον Μικρό Βορρά Μια παράσταση–ταξίδι

 

Η θεατρική ομάδα Μικρός Βορράς έχει γίνει πια για εμάς μια αγαπημένη συνήθεια. Κάθε φορά που τους βλέπουμε, μας δίνουν ακόμη μεγαλύτερο κίνητρο να πάμε ξανά και ξανά και ξανά. Και η «Οδύσσεια» τους δεν αποτέλεσε εξαίρεση... ήταν μια παράσταση γεμάτη δύναμη, ποίηση και θεατρική μαγεία.

Με παντομίμα, ζωντανή μουσική, τραγούδι, διάδραση και αληθινό μεράκι, το έπος του Ομήρου μεταμορφώθηκε σε μια ζωντανή εμπειρία όπου οι ηθοποιοί και οι θεατές έγιναν ένα σώμα, μια κοινή ομάδα που ταξίδεψε μαζί με τον Οδυσσέα. Η σκηνή γέμισε εικόνες, ρυθμό και συναίσθημα· ένα θέατρο που απλώνεται, αγκαλιάζει και επιτρέπει στους μικρούς και μεγάλους να δουν τον κόσμο του ήρωα από μέσα, όχι απλώς ως θεατές, αλλά ως συνταξιδιώτες.

Οι ερμηνείες ήταν υπέροχες, ζεστές και γεμάτες ενέργεια, ενώ η ζωντανή μουσική έδινε στην παράσταση τον παλμό της περιπέτειας. Η αφήγηση παρέμεινε καθαρή και ουσιαστική, αναδεικνύοντας τα μεγάλα νοήματα της «Οδύσσειας»: τον αγώνα, τον νόστο, την ωρίμανση, τις αποφάσεις που μας καθορίζουν. Και στο τέλος, το παιδαγωγικό κομμάτι άνοιξε έναν διάλογο βαθύ και όμορφο, όπου οι μικροί θεατές μίλησαν για όσα τους άγγιξαν.

Και ήταν πραγματικά συγκινητικό να ακούσουμε τις επιλογές των παιδιών:
— Ο ένας μικρός μας φίλος ξεχώρισε τη μνηστηροφονία, τη λύτρωση της στιγμής όπου ο Οδυσσέας αποκαθιστά την τάξη απέναντι σε όσους σφετερίστηκαν το σπίτι του, έτρωγαν, έπιναν και διεκδικούσαν τη γυναίκα του.
— Ο άλλος μικρός φίλος επέλεξε ως πιο δυνατή στιγμή τη Νέκυια, με τον σπαραγμό των νεκρών, των μανάδων, των συντρόφων του Οδυσσέα, μια εικόνα που μένει χαραγμένη για τη δύναμη και τη σκοτεινή της ομορφιά.

Αυτό είναι το θέατρο του Μικρού Βορρά: ζωντανό, άμεσο, βαθιά ανθρώπινο. Ένα θέατρο που ανοίγει δρόμους στη φαντασία, που εμπνέει, που κάνει τα παιδιά να σκέφτονται και να νιώθουν. Και για εμάς, κάθε παράστασή τους γίνεται ένας λόγος να ξαναγυρίσουμε, να ξαναταξιδέψουμε μαζί τους, να ζήσουμε ξανά την απόλαυση της θεατρικής εμπειρίας.

Η «Οδύσσεια» τους ήταν μια παράσταση που «τα είχε όλα» και κυρίως, είχε καρδιά.

Ομάδα OpenMind

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Χαριτίνη Ξύδη: "Ο χρόνος είναι η αιώνια πάλη των αντιθέτων και ταυτοχρόνως η ισορροπία τους".

Βασιλική Χρυσοστομίδου: "Η αυξανόμενη φτωχοποίηση των ανθρώπων σε συνδυασμό με την έκπτωση αρχών και αξιών, τους εξοικειώνει με τη φρίκη και τον θάνατο".

Νίκος Παπαδόπουλος: "Στις συνθέσεις μου αξιοποιώ τους λαϊκούς δρόμους και τους παραδοσιακούς ρυθμούς, εντάσσοντάς τους ενίοτε σε μια σύγχρονη παρουσίαση".

ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΚΟΥΤΙ || Ο Στέφανος Κυριακίδης επιστρέφει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ύστερα από 52 χρόνια

Μαίρη Κλαμπούρα: "Πάντα είχα μια έντονη ροπή προς το σκοτάδι, όχι σαν άνθρωπος αλλά σαν καλλιτέχνης".

Φάνης Σακελλαρίου: "Ο τρόπος με τον οποίο ο άνθρωπος σχετίζεται με ο,τι αποκαλεί ιερό θεωρώ ότι είναι από τα πιο πυρηνικά στοιχεία του είδους μας."