Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο
Λεωνίδας Βουρδονικόλας: "Όταν ο θάνατος γίνει συνομιλητής, η αφήγηση μπορεί να αποκτήσει ακόμη περισσότερη ζωή".
Ο Λεωνίδας Βουρδονικόλας , μέσα από τις Σημειώσεις Αϋπνίας , συνθέτει έναν σκοτεινό και βαθιά ποιητικό κόσμο όπου το όνειρο, η μνήμη και ο θάνατος συνυπάρχουν διαρκώς με την πιο ακραία εμπειρία της ζωής. Με ήρωες που κινούνται ανάμεσα στην πραγματικότητα και την ονειρική παραμόρφωση, το βιβλίο εξερευνά την αϋπνία όχι ως απλή σωματική κατάσταση αλλά ως υπαρξιακή αγωνία, πηγή δημιουργίας και εσωτερικής αποκάλυψης. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο συγγραφέας μιλά για το τραύμα, τη δύναμη των ονείρων, την ένταση της ύπαρξης και τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στη ζωή και την εξαΰλωση. Οι Σημειώσεις Αϋπνίας ξεκινούν με μια έντονα σουρεαλιστική εικόνα. Τι ρόλο παίζει η αϋπνία ως υπαρξιακή κατάσταση μέσα στο βιβλίο και όχι απλώς ως σωματική εμπειρία;
Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση της ποιητικής συλλογής «Ζητείται Φωνή» της Άννας Σιμιτσοπούλου
«Το φτερωτό άλογο» του Ν. Καζαντζάκη στην παιδική σκηνή του θεάτρου Βεάκη | Θεατρ. Απόδοση: Άνδρη Θεοδότου - Σκηνοθεσία: Δημήτρης Δεγαΐτης
Διαβάσαμε και προτείνουμε: «Γράμμα του πελάγους» του Άγγελου Λαμέρα από την Άνεμος εκδοτική
Το « Γράμμα του πελάγους » του Άγγελου Λαμέρα αποτελεί μια βαθιά λυρική και ατμοσφαιρική ποιητική κατάθεση που κινείται ανάμεσα στη θάλασσα, στον έρωτα, στη μοναξιά και στη μεταφυσική αναζήτηση. Η γραφή του διαθέτει έντονη ποιητική μουσικότητα και δημιουργεί εικόνες γεμάτες φως, αλμύρα και εσωτερική μελαγχολία.
Είδαμε και προτείνουμε: «Δύο Σιωπές» της θεατρικής ομάδας Mirror στο θέατρο Brecht 2510
Οι « Δύο Σιωπές » της θεατρικής ομάδας Mirror αποτελούν μια σκοτεινή ανατομία της ανθρώπινης βίας που βασίζεται σε αληθινά γεγονότα.Ο Γιώργος Βογιατζάκης υπογράφει κείμενο και σκηνοθεσία με απόλυτη καθαρότητα και ακρίβεια. Η παράσταση απογυμνώνει τη βία από κάθε περιτύλιγμα και την τοποθετεί στο κέντρο της σκηνής ως μηχανισμό εξουσίας και καθημερινής συνύπαρξης. Οι σιωπές λειτουργούν ως φορείς νοήματος και ως χώροι όπου η ευθύνη, ο φόβος και η συνενοχή αποκτούν υλική μορφή. Η σκηνική γλώσσα υπηρετεί μια συνεχή ένταση που δεν χαλαρώνει και δεν επιτρέπει απόσταση από τα τεκταινόμενα. Η πραγματικότητα των γεγονότων μεταφέρεται στη σκηνή χωρίς εξωραϊσμό και χωρίς αποφόρτιση. Η εμπειρία της παράστασης μένει έντονη και δυνατή. Η παράσταση διεκδικεί τη θέση της ως αναγκαία καλλιτεχνική κατάθεση που αξίζει να παρουσιάζεται διαρκώς, γιατί αγγίζει τον πυρήνα της κοινωνικής ευθύνης και της ανθρώπινης συνείδησης. Αυτή η μικρή αλλά μεγάλη και δυνατή παράσταση πρέπει να παίζει 365 μέρες μπας και σωθ...


Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου