Ανθή Γουρουντή : "Ο πολιτισμός είναι τροφή και ως τροφή αποτελεί μια βαθειά και εξόχως πολιτική πράξη".

Η «Ευριπίδου Γη» της Ανθής Γουρουντή φέρνει ξανά στο προσκήνιο τα χορικά και τις μονωδίες του αρχαίου δράματος, μέσα από τη ματιά σύγχρονων Ελλήνων συνθετών. Μια μουσική συνάντηση του Ευριπίδη με τον Αισχύλο, τον Σοφοκλή και τον Αριστοφάνη, όπου η αρχαία φωνή συναντά τη σύγχρονη δημιουργία.

«Ευριπίδου Γη»: ένας τίτλος που μοιάζει να δηλώνει έναν τόπο αλλά και έναν τρόπο επιστροφής. Τι σημαίνει για εσάς αυτή η «γη» και γιατί επιλέξατε να συναντηθούν εκεί ο Ευριπίδης με τον Αισχύλο, τον Σοφοκλή και τον Αριστοφάνη;

Ο Ευριπίδης καλοδέχεται στην γενέθλια γη τους ομότεχνούς του. Έχει φωνάξει τους συμπατριώτες του να κεραστούν την τέχνη τους και εμάς να γίνουμε η φωνή τους και η φωνή του… Αφού ευγενικά δώσει τον λόγο στους σπουδαίους επισκέπτες του, στη συνέχεια αρχίζει να παραθέτει τα θαυμαστά δικά του μέλη. Κι αφού μας σεργιανήσει στον κόσμο των ηρώων του δίνει το σύνθημα για τη γιορτή!!!

Στην «Ευριπίδου Γη» συναντώνται συνθέτες τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους, Θεοδωράκης, Χατζιδάκις, Αντωνίου, Κουρουπός, Κραουνάκης, Μαραμής και άλλοι. Πώς δημιουργείτε ενότητα χωρίς να σβήνετε την ιδιαίτερη μουσική ταυτότητα του καθενός;

Η ενότητα που παρατίθεται στη συγκεκριμένη παρουσίαση  συγκροτείται με βάση τη μουσική δραματουργία που σχηματίζουν τα διαφορετικά ύφη και οι ηχητικές ποιότητες που παρουσιάζουν οι συνθέσεις τους.  Η μουσική πρωτοπορία του εικοστού αιώνα μέσα από τον Θεοδωράκη, τον Αντωνίου, τον Κουρουπό, ο λαϊκός νεορεαλισμός του Χατζιδάκη και του Κραουνάκη, η naïf pop του Παπαδόπουλου, οι extravaganza  προσεγγίσεις των Τρανουδάκη και Μαραμή   συνθέτουν το ηχητικό τοπίο μέσα στο οποίο θα περιηγηθούν οι ακροατές μας , ένα τοπίο το οποίο θα σφραγίσει μουσικά και ο ίδιος ο….Ευριπίδης…..

Τι μπορεί να αποκαλύψει σήμερα μια αρχαία μονωδία ή ένα στάσιμο που ίσως δεν ακούμε πια μέσα από μια καθαρά φιλολογική ή θεατρολογική ανάγνωση;

¨Ένα στάσιμο ή μία μονωδία, μία πάροδος, είναι το φως που φωτίζει και το «αχ» που ανασαίνει στο αρχαίο δράμα.

Η δουλειά ενός φωνητικού συνόλου απαιτεί πειθαρχία, αλλά το αρχαίο δράμα απαιτεί και έκρηξη, ρήξη, προσωπικό συναίσθημα. Πώς διδάσκετε στους τραγουδιστές να λειτουργούν ταυτόχρονα ως σύνολο και ως δραματικά πρόσωπα;

Το Libro Coro είμαστε εξ ορισμού μια ομάδα για τη μουσική και τις παραστατικές τέχνες.  Η συνολικότητά μας βασίζεται στην ηχητική αλληλουχία και πειθαρχία η οποία σε καμία περίπτωση δε συνθλίβει την προσωπική καλλιτεχνική ψηφίδα που συνεισφέρει κάθε μέλος στο καλλιτεχνικό μας αποτέλεσμα.

Πόσο δύσκολο είναι να μεταφερθεί σήμερα η πολιτική και κοινωνική ένταση του αρχαίου χορικού χωρίς να γίνει η ερμηνεία διδακτική ή μουσειακή; Πού βρίσκεται για εσάς η λεπτή ισορροπία;

«Γιατί ο πολιτισμός είναι τροφή και ως τροφή αποτελεί μια βαθειά και εξόχως πολιτική πράξη.» αυτό το αξίωμα διέπει την όποια εργασία μου ως άτομο  η ως συμμετέχουσα σε όποια συλλογικότητα. Ο λόγος που συνεργάζομαι με τη Λαογραφική Στέγη Σαλαμίνας είναι γιατί στην παρούσα φάση το λαϊκό παρελθόν  (λαογραφία) βάζει στην άκρη τη στειρότητα και συνομιλεί με την σύγχρονη τέχνη υποστηρίζοντας την  σύγχρονη λαογραφία η οποία δημιουργείται ερήμην κάθε  υπερβολικής λογιοφροσύνης.

Τα χορικά είναι εδώ και οι φωνές μας τους δίνουν ζωή, μια ζωή που «χωράει» συγκλονιστικά στη σύγχρονη πραγματικότητα.

Έχετε επιλέξει έργα που γράφτηκαν για σύγχρονες παραστάσεις αρχαίου δράματος και όχι για μια «αναπαράσταση» της αρχαιότητας. Τι σας ενδιαφέρει περισσότερο να αναδείξετε;

Την διαχρονικότητα των κειμένων αλλά και τον τρόπο  επικαιροποίησής τους από τους συνθέτες.

Αν στο τέλος της «Ευριπίδου Γης» το κοινό κρατήσει μία μόνο αίσθηση ποια θα θέλατε να είναι αυτή;

Η παράστασή μας, μια λαϊκή μουσική παράσταση δρόμου, επιθυμεί να γεμίσει τις τσέπες και τις καρδιές θεατών ακροατών με τα πολύτιμα βοτσαλάκια της μουσικής μας……

Βλάρα Αλεξία