Διαβάσαμε και προτείνουμε: «Για να σε συναντήσω» του Ανδρέα Γιαννόπουλου από τις εκδόσεις Βακχικόν

Στο «Για να σε συναντήσω» ο Ανδρέας Γιαννόπουλος γράφει για τον έρωτα, την απουσία και την απώλεια με έναν λόγο που έχει νεύρο και εικόνα. Η επιθυμία γίνεται σώμα, πληγή, εμμονή, αναμονή, ενώ η μνήμη επιστρέφει ξανά και ξανά μέσα στους στίχους.

Το ύφος του είναι άμεσο και αιχμηρό. Οι εικόνες έρχονται από την καθημερινότητα και συναντούν το παράλογο, το σκοτεινό και το ονειρικό. Ένα ξενοδοχείο, ένα τσιγάρο, μια βάρκα, ένα ξύλινο κουτί, ένα σώμα γίνονται αφορμές για να ειπωθούν πράγματα για τις σχέσεις και όσα μένουν μετά από αυτές.

Η γλώσσα έχει απλότητα, αλλά και ανατροπές. Ο ποιητής χρησιμοποιεί λέξεις καθημερινές δίπλα σε δυνατές μεταφορές, δημιουργώντας στίχους που λειτουργούν περισσότερο με την εικόνα και την αίσθηση. Ο ελεύθερος στίχος αφήνει χώρο στις λέξεις και στις παύσεις να αποκτήσουν τον δικό τους ρυθμό.

Μια συλλογή που κρατά τον έρωτα στο κέντρο της, μαζί με όσα γεννά η παρουσία και η απουσία του, και τα μετατρέπει σε εικόνες, μνήμες και στίχους.