Είδαμε και προτείνουμε: « ΚΕΪΚ » , στο θέατρο Εμπορικόν

 

Το «Κέικ» στο Θέατρο Εμπορικόν είναι από εκείνες τις παραστάσεις που ξεκινούν απλά, ένα πρόβλημα με τα σκουπίδια στην πολυκατοικία και όσο περνά η ώρα, καταλαβαίνεις ότι δεν είναι καθόλου απλές.

Μέσα σε μια μικρή «συνέλευση» ενοίκων, βλέπουμε όσα ζούμε όλοι: παρεξηγήσεις, προκαταλήψεις, μικρές αλήθειες που δεν τολμάμε να πούμε, φόβους που δεν παραδεχόμαστε, αλλά και μια τρυφερότητα που υπάρχει εκεί, πίσω από τον θυμό.

Η παράσταση είναι γλυκόπικρη, όπως ακριβώς και το κέικ που ψήνεται στη διάρκεια του έργου. Αλλού γελάς, αλλού νιώθεις μια μικρή δυσφορία γιατί αυτά που βλέπεις τα έχεις συναντήσει δίπλα σου, στη γειτονιά σου ή και μέσα σου.

Οι ηθοποιοί είναι πολύ αληθινοί, χωρίς υπερβολές. Νιώθεις σαν να παρακολουθείς μια πραγματική σκηνή σε μια πραγματική πολυκατοικία. Ο Χατζηγιαννίδης γράφει με χιούμορ αλλά και με ευαισθησία, ενώ η σκηνοθεσία του Θανάση Ζερίτη κρατάει τον ρυθμό ζωντανό, χωρίς να αφήνει τίποτα να «πέσει».

Αυτό που μένει στο τέλος είναι ένα αίσθημα ότι ακόμη και οι πιο μικρές καθημερινές στιγμές μπορούν να μας ξεγυμνώσουν και να μας ενώσουν. Μια παράσταση απλή στην επιφάνεια, αλλά γεμάτη νόημα, που σου θυμίζει πως, τελικά, όλοι μοιάζουμε περισσότερο απ’ όσο νομίζουμε.

Ομάδα OpenMind

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Σιούτα: "Επέλεξα την ηρεμία γιατί ήθελα να αποτυπώσω τη ζωή όπως πραγματικά κυλούσε τότε, με απλότητα, πίστη και αίσθηση συνέχειας χωρίς την επίγνωση του επερχόμενου τέλους".

«Ο Κος Ζυλ» σε κείμενο & σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου στο Θέατρο Πόρτα, από 27/2

Ρένα Πέτρου: "Το γεγονός ότι κάποιος άνθρωπος καταγράφει όλη την ιστορία της ζωής του, έχει από μόνο του μεγάλη αξία".

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Παρασκευή Λεβεντάκου: "Η λεκτικοποίηση του βιωμένου έρωτα και της ακόμη πιο βιωμένης απώλειάς του λειτουργεί σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης".