Μαίρη Κωστάκη: "Μια μεγάλη απώλεια δεν ξεπερνιέται ποτέ πραγματικά, όμως μαθαίνουμε να ζούμε μαζί της".

Η Μαίρη Κωστάκη, με αφορμή το βιβλίο της «Ίκαρος και Έλλη στο μεγάλο ταξίδι», μιλά για την ανατροπή ενός γνωστού μυθολογικού πεπρωμένου και την ανάγκη να δώσουμε στους ήρωες τη δυνατότητα να ορίσουν οι ίδιοι τη ζωή τους. Με όχημα την περιπέτεια των δύο ηρώων, αναφέρεται στην απώλεια, την αγάπη, τη φιλία και την ελπίδα, αλλά και στις επιλογές που καθορίζουν τελικά τη διαδρομή μας.

Τι σας γοήτευσε στον μύθο του Ίκαρου και της Έλλης και σας έκανε να θελήσετε να δώσετε μια διαφορετική συνέχεια στην ιστορία τους; 

Στους συγκεκριμένους μύθους αυτό που με γοήτευσε, είναι πως οι ήρωες «υπερέβησαν τα όρια» με τον   παρορμητισμό και το «θράσος» της νιότης τους, δεν υπολόγισαν τον κίνδυνο για να γευτούν την ελευθερία.  Παρατηρώντας πως ο Ίκαρος και η Έλλη καταδικάστηκαν από την μυθολογική παράδοση, να μείνουν στη μνήμη μας  μόνο ως ονόματα θαλασσών, θέλησα να αμφισβητήσω αυτή την απόλυτη τραγικότητα  της κλασικής Μυθολογίας. Έτσι αυτό ήταν  το έναυσμα μου, για να αλλάξω την αναπόδραστη μοίρα τους. Θέλησα οι πρωταγωνιστές μου να πάψουν να είναι απλά  σύμβολα μιας τραγικής κατάληξης,   αλλά να πάρουν  πίσω τη ζωή τους. Μια νέα ζωή, με μέλλον, με επιλογές, και με τη δυνατότητα να ορίσουν οι ίδιοι τη δική τους μοίρα, ανατρέποντας το στερεότυπο, πως η υπέρβαση των ορίων πρέπει να τιμωρείται σκληρά.

Στο βιβλίο σας οι δύο ήρωες ξεφεύγουν από το πεπρωμένο που γνωρίζουμε από τον μύθο. Πιστεύετε ότι μπορούμε πραγματικά να αλλάξουμε τη μοίρα μας ή απλώς να επιλέξουμε τον τρόπο με τον οποίο θα τη ζήσουμε; 

Στη ζωή  μας πολλές φορές εισβάλλουν τυχαία γεγονότα  χωρίς τη  συγκατάθεση μας, ο τρόπος που αντιδρούμε σ αυτά καθορίζει και τη μοίρα μας. Η δική μας αντιμετώπιση είναι αυτή που επιδρά στο αποτέλεσμα που βιώνουμε. Το πως αντιδρούμε στα δεδομένα, τι αξίες υπηρετούμε, αν επιλέγουμε να παραιτηθούμε στα δύσκολα  ή να επιμείνουμε, κάθε επιλογή μας είναι αυτή που  επαναχαράσσει το  χάρτη της ζωής μας. Κι εδώ συναντούμε τα λόγια του Ηράκλειτου, «ήθος ανθρώπω δαίμων». Ο χαρακτήρας του ανθρώπου είναι η μοίρα του.

Η απώλεια είναι αυτή που φέρνει τον Ίκαρο και την Έλλη κοντά. Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να μετατρέψει μια μεγάλη απώλεια σε δύναμη για να συνεχίσει τη ζωή του;  

Μια μεγάλη απώλεια δεν ξεπερνιέται ποτέ πραγματικά, όμως μαθαίνουμε να ζούμε μαζί της. Με το χρόνο ο πόνος μπορεί να γίνει δύναμη, όταν κρατήσουμε μέσα μας ότι αγαπήσαμε και αυτό να το μετατρέψουμε σε λόγο για να συνεχίσουμε. Η ελπίδα για  τα καλύτερα και η αγάπη για τη ζωή είναι οι αξίες που μας βοηθούν να σηκωθούμε ξανά και να ανοίξουμε καινούργιους δρόμους.

Η αγάπη παρουσιάζεται ως η «πυξίδα» των δύο ηρώων στο ταξίδι τους. Τι σημαίνει για εσάς η αγάπη όταν όλα γύρω μοιάζουν να καταρρέουν; 

Για μένα η αγάπη είναι αυτό που μας κρατά όρθιους όταν όλα γύρω μας γκρεμίζονται. Είναι η δύναμη που μας δίνει λόγο να συνεχίσουμε , ακόμα κι όταν μας κυριεύει ο φόβος, μας θυμίζει ότι αξίζει  να παλεύουμε γι αυτά που υπάρχουν στη ψυχή μας. Μέσα από τις δοκιμασίες, η αγάπη γίνεται ελπίδα  και επιμονή, πυξίδα για να μας βγάλει από το σκοτάδι στο φως.

Στην ιστορία συνυπάρχουν θεοί, άνθρωποι, πόλεμοι, τρικυμίες και περιπέτειες. Τι σας έδωσε η ελληνική μυθολογία ως συγγραφέα και πόσο δύσκολο ήταν να δημιουργήσετε κάτι καινούργιο μέσα σε έναν τόσο γνωστό μυθολογικό κόσμο; 

Η δημιουργία ενός νέου  έργου με κλασσικά πρόσωπα της Ελληνικής  μυθολογίας, είναι ταυτόχρονα ευλογία και πρόκληση. Η Ελληνική μυθολογία μου έδωσε την έμπνευση αλλά και την ελευθερία να κοιτάξω τους ήρωες από μια διαφορετική ματιά πιο ανθρώπινη. Ο  Ίκαρος και η Έλλη είναι χαραγμένοι στη  συνείδησή μας ως σύμβολα μοιραίας πτώσης, όταν τους ξαναέδωσα τη ζωή, .ήρθα αντιμέτωπη με το βάρος ενός κανόνα αιώνων, όμως η επιθυμία μου ήταν μεγάλη για αυτή την ανατροπή.

Το βιβλίο μιλά για την ενσυναίσθηση, τη φιλία και την ελπίδα. Είναι αυτές οι αξίες που θεωρείτε ότι έχουμε περισσότερο ανάγκη σήμερα;  

Σε μια εποχή που συχνά απομακρυνόμαστε ο ένας απ τον άλλο η ενσυναίσθηση είναι αυτή που μας μαθαίνει να νοιαζόμαστε, να καταλαβαίνουμε τις ανάγκες του συνανθρώπου μας, η φιλία να στεκόμαστε δίπλα του και η ελπίδα να μην τα παρατάμε στα δύσκολα. Όταν υπάρχει κάποιος να σε στηρίξει και να πιστέψει σε σένα, ακόμα και στην πιο δύσκολη και σκοτεινή διαδρομή στο τέλος θα βρεις το φως.

Οι ήρωές σας αναγκάζονται να χωριστούν και να δοκιμαστούν ξανά. Τι αποκαλύπτουν οι δύσκολες στιγμές για τον πραγματικό χαρακτήρα ενός ανθρώπου; 

Οι δυσκολίες αποκαλύπτουν τον πραγματικό χαρακτήρα κάθε ανθρώπου. Την ανθεκτικότητά του, αν λυγίζει ή παραιτείται, την συναισθηματική ωριμότητα, αν αντιδρά με λογική ή πανικό, φανερώνει το ήθος και τις αξίες του, τα αντανακλαστικά της ευθύνης και την ενσυναίσθηση για να στηρίξει αυτούς  που πρέπει, ή να λειτουργήσει εγωιστικά.

Αν ο Ίκαρος και η Έλλη μπορούσαν να αφήσουν ένα μήνυμα στον σημερινό αναγνώστη, ποιο θα θέλατε να είναι αυτό;

Όταν ο αναγνώστης κλείσει το βιβλίο, θα ήθελα να κρατήσει μέσα του μια σπίθα ελπίδας. Μέσα από τις περιπέτειες του Ίκαρου και της Έλλης αναδεικνύεται πως η αγάπη, η φιλία, η δύναμη της ψυχής μπορεί να μας οδηγήσουν να καταλάβουμε τι πραγματικά έχει αξία . Ακόμη κι όταν όλα γύρω μας μοιάζουν να τελειώνουν, αν  έχουμε αυτά τα εφόδια, η ζωή θα βρει τον τρόπο να μας βγάλει σε φωτεινά μονοπάτια..  

Βλάρα Αλεξία

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Είδαμε και προτείνουμε: «Οδύσσεια» από τον Μικρό Βορρά Μια παράσταση–ταξίδι

Χαριτίνη Ξύδη: "Ο χρόνος είναι η αιώνια πάλη των αντιθέτων και ταυτοχρόνως η ισορροπία τους".