Βασιλική Μιχαλοπούλου: Μια φωνή που ωριμάζει και βρίσκει όλο και πιο καθαρά τον δρόμο της

Κάθε φορά που συναντάς έναν καλλιτέχνη ξανά στη σκηνή, έχει ενδιαφέρον να παρατηρείς όσα έχουν αλλάξει πάνω του. Στη Βασιλική Μιχαλοπούλου η εξέλιξη γίνεται όλο και πιο καθαρή. Η φωνή της αποκτά βάθος, η ερμηνεία της περισσότερη σιγουριά και η σκηνική της παρουσία έναν αυθορμητισμό που κερδίζεται με τον χρόνο. Στον Σταυρό του Νότου Club, η Βασιλική έφερε τα τραγούδια της κοντά στο κοινό, με την αμεσότητα μιας δημιουργού που εμπιστεύεται όλο και περισσότερο το υλικό της και βρίσκει τον δικό της τρόπο να το επικοινωνεί.

Το ρεπερτόριο έδωσε τον χαρακτήρα της βραδιάς. Τα «Ενδεχόμενα» έφεραν την ενέργεια και τον ρυθμό, το «Είναι κρίμα» ανέδειξε την πιο ευαίσθητη πλευρά της, ενώ το «Μόνο εσένα έχω» άφησε χώρο στη συναισθηματική δύναμη της ερμηνείας της. Κάθε τραγούδι φωτίζει μια διαφορετική πλευρά της, χωρίς να χάνεται η συνοχή του προσωπικού της ύφους. Στις επιλογές της διακρίνεται η αγάπη για δημιουργούς που έχουν αφήσει το δικό τους αποτύπωμα στο ελληνικό τραγούδι, αλλά και η διάθεση να μετατρέψει αυτές τις επιρροές σε κάτι προσωπικό. Το ενδιαφέρον βρίσκεται ακριβώς εκεί: σε μια φωνή που δεν αρκείται να αποδώσει σωστά ένα τραγούδι, αλλά αναζητά τον τρόπο να το κάνει δικό της.

Δίπλα της, η μπάντα έδωσε ουσιαστική δύναμη στο πρόγραμμα. Ο Τάσος Γιαννούτσος στην κιθάρα, ο Γιώργος Κάστανος στο σαξόφωνο, ο Αλέξης Νασάτι στο μπάσο, ο Στέλιος Φραγκούς στα πλήκτρα και ο Χρήστος Χλιούρας στα τύμπανα στήριξαν τη φωνή της με ένα ζωντανό, πολυεπίπεδο άκουσμα. Η κιθάρα και το σαξόφωνο προσθέτουν χρώμα, τα πλήκτρα ανοίγουν τον ηχητικό χώρο και ο ρυθμικός πυρήνας κρατά τα τραγούδια σε κίνηση. Η παρουσία τους έχει σημασία γιατί δεν περιορίζεται στη συνοδεία· δημιουργεί το περιβάλλον μέσα στο οποίο η Βασιλική μπορεί να κινηθεί ερμηνευτικά, να αφήσει χώρο στο συναίσθημα και να ανεβάσει την ένταση όταν το ζητά το τραγούδι.

Αυτό που μένει από τη βραδιά είναι η αίσθηση μιας πορείας που προχωρά με συνέπεια. Η Μιχαλοπούλου έχει ήδη ένα αναγνωρίσιμο τραγουδιστικό στίγμα και δείχνει να το εξελίσσει χωρίς να βιάζεται να καταλήξει σε μια οριστική φόρμα. Με το δεύτερο άλμπουμ να βρίσκεται στα σκαριά, το επόμενο βήμα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Στον Σταυρό του Νότου, πάντως, το ζητούμενο ήταν ήδη παρόν: τραγούδια με προσωπικότητα, μια μπάντα που τους δίνει ζωή και μια ερμηνεύτρια που κερδίζει σε ωριμότητα κάθε φορά που ανεβαίνει στη σκηνή.