Δαμιανός Πάντας «Πολύμνια» - Ποίηση: Κώστας Καρυωτάκης - Ερμηνεύει ο Απόστολος Ρίζος

 Δαμιανός Πάντας

«Πολύμνια»

Ποίηση: Κώστας Καρυωτάκης

Ερμηνεύει ο Απόστολος Ρίζος

Το μουσικό ταξίδι του Δαμιανού Πάντα στον ποιητικό κόσμο του Κώστα Καρυωτάκη συνεχίζεται. Μετά την ατμοσφαιρική «Μυγδαλιά» με την Γεωργία Νταγάκη, η σκυτάλη περνάει στον Απόστολο Ρίζο, ο οποίος ερμηνεύει την «Πολύμνια», το δεύτερο single από το ολοκληρωμένο album που αναμένεται στα τέλη Νοεμβρίου.

Μελοποιώντας ένα από τα πιο αινιγματικά και υπαρξιακά ποιήματα από τη συλλογή Νηπενθή (1921), ο Δαμιανός Πάντας προσεγγίζει το εσωτερικό σύμπαν του Καρυωτάκη.

Η «Πολύμνια» δεν αποτελεί ένα ερωτικό ποίημα για μια θνητή γυναίκα, αλλά μια συγκλονιστική ωδή στην ίδια την Έμπνευση. Δανειζόμενος το όνομα της Μούσας της ιερής ποίησης, ο Καρυωτάκης προσωποποιεί την τέχνη του ως μια μαυροντυμένη, χλωμή φιγούρα που τον περιμένει στην άκρη του σκοτεινού δρόμου.

Η μουσική σύνθεση ντύνει τον στίχο με εσωτερική ένταση και έναν δωρικό λυρισμό. Ο Απόστολος Ρίζος, με τη χαρακτηριστική, θεατρική και γεμάτη ρωγμές ερμηνεία του, μεταφέρει όλη την αγωνία και το πάθος του δημιουργού για τη Μούσα του, αποδίδοντας ιδανικά τον αγώνα του να ανακαλύψει μέσα από το σκοτάδι τη «βασίλισσα λέξη του κόσμου»...την απόλυτη ποιητική αλήθεια.

Ένα τραγούδι-αίνιγμα, που μας προετοιμάζει ιδανικά για το μυστηριακό, αλλά και λυτρωτικό σύμπαν του νέου δίσκου.

Έπαιξαν οι μουσικοί:

Κώστας Παρίσσης - κιθάρες, ηλεκτρ. μπάσο

Δαμιανός Πάντας – πιάνο

 

Ενορχήστρωση, ηχογράφηση, μίξεις, mastering:

Κώστας Παρίσσης – Studio Praxis

 

 

«Πολύμνια

 

«Ψεύτικα αἰσθήματα ψεύτη τοῦ κόσμου!
Μὰ τὸ παράξενο φῶς τοῦ ἔρωτός μου
φέγγει στοῦ σκοτεινοῦ δρόμου τὴν ἄκρη:
Μὲ τὸ παράπονο καὶ μὲ τὸ δάκρυ,

κόρη χλωμόθωρη μαυροντυμένη.
Κι εἶναι σὰν αἴνιγμα, καὶ περιμένει.
Λάμπει τὸ βλέμμα της ἀπ᾿ τὴν ἀσθένεια.
Σάμπως νὰ λιώνουνε χέρια κερένια.
Στ᾿ ἄσαρκα μάγουλα πῶς ἔχει μείνει
πίκρα τὸ νόημα γέλιου ποὺ σβήνει!
Εἶναι τὸ ἀξήγητο τὸ μικροστόμα
δίχως τὸ μίλημα, δίχως τὸ χρῶμα.
Κάποια μεσάνυχτα θὰ σὲ ἀγαπήσω,
Μοῦσα. Τὰ μάτια σου θᾶν τὰ φιλήσω,
νά ῾βρω γυρεύοντας μὲς στὰ νερά τους
τὰ χρυσονείρατα καὶ τοὺς θανάτους,
καὶ τὴ βασίλισσα λέξη τοῦ κόσμου,
καὶ τὸ παράξενο φῶς τοῦ ἔρωτός μου.

 

https://www.youtube.com/watch?v=fDP8ec57KNo