Διαβάσαμε και προτείνουμε: Ήττα «Με τη φωνή της κόρης μου» της Ρένας Πέτρου από τις εκδόσεις Διάνοια

 


Το νέο μυθιστόρημα της Ρένας Πέτρου Ήττα «Με τη φωνή της κόρης μου», από τις εκδόσεις Διάνοια, είναι μια καταγραφή, ένα ημερολόγιο του πατέρα της συγγραφέα, σχετικά με τη ζωή του. Το συγκινητικό στοιχείο είναι ότι η ίδια δεν έχει πολλές αναμνήσεις μαζί του και το μόνο που τη συνδέει μαζί του είναι αυτό το βιβλίο, αυτό το ημερολόγιο, που αποτελεί έναν φόρο τιμής στη μνήμη του.

Όπως μας λέει, το μετέφερε αυτούσιο, ώστε να μη χαθεί τίποτα από το ύφος και την παρουσία του, για να τον κρατήσει ζωντανό μέσα της. Το μοιράστηκε με τους αναγνώστες και μέσα από αυτό σίγουρα θα γνωρίσουμε έναν αγνό, ηθικό άνθρωπο, με αρχές και με γνώμονα πάντα τον συνάνθρωπο.

Έχοντας βιώσει τον Εμφύλιο και την Κατοχή, το χειρόγραφο αυτό ημερολόγιο αποπνέει ζωντάνια και ανθρώπινη υπόσταση, δείχνοντάς μας την παρουσία του και το γεγονός ότι υπήρξε, ότι ήταν εκεί και ζωντανός. Παρά το ότι δεν υπάρχει έντονη δράση ή κορύφωση και ακολουθεί μια γραμμική πορεία καταγραφής γεγονότων της ζωής του, κάθε κεφάλαιο διαθέτει παραστατικότητα.

Εμείς ευχαριστούμε τη Ρένα Πέτρου που μοιράστηκε κάτι τόσο προσωπικό μαζί μας και θέλησε να μας δείξει πως ακόμη και μετά τον θάνατο, ο πατέρας της συνεχίζει να υπάρχει μέσα της και μέσα από τους αναγνώστες που θα διαβάσουν το συγκεκριμένο βιβλίο.

Πολύ όμορφο εξώφυλλο και ανάλαφρη γραφή, που διαβάζεται ευχάριστα και συγκινητικά, καθώς το προσωπικό στοιχείο αγγίζει την καρδιά και το είναι σου. Οι άνθρωποι πολλές φορές δρουν σαν μαριονέτες και τελικά αυτό που μένει είναι τα γραπτά και οι φωτογραφίες· έτσι, με αυτόν τον τρόπο, παραμένουν ζωντανοί μέσα μας.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Βασίλειος Α. Κυβέλλος: : "Το όνειρο είναι το διαβατήριο για το πέρασμα του πρωταγωνιστή στο παράλληλο σύμπαν του παρελθόντος του".

Αλέξανδρος Παπαδάκης: "Ότι και άν κάνουμε στην ζωή μας παραμένουμε άνθρωποι με καρδιά ψυχή σώμα και αίμα".

Άγγελος Λαμέρας: "Στην εποχή μας, αυτός που νιώθει τον ρομαντισμό -είτε στον έρωτα είτε στους κοινωνικούς αγώνες- νιώθει εσωτερική εξορία".

δρ Πάρβη Πάλμου: "Η κοινωνία δεν επιβάλλει μόνο συμπεριφορές, επιχειρεί πολλές φορές να επιβάλει και την ίδια την ύπαρξη".

Γιώργος Βαγγελάκης: "Για μένα η μοναξιά προσφέρει απλόχερα δύο μεγάλα δώρα, την απόσταση και τον χρόνο".

Διαβάσαμε και προτείνουμε: "Σήμερα και κάθε μέρα" της Δήμητρας Φώτου