Είδαμε και προτείνουμε: «Ιβάνοφ» του Άντον Τσέχοφ Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

 

Ο «Ιβάνοφ» του Άντον Τσέχοφ, σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά, παρουσιάζεται στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ως μια σοβαρή και προσεγμένη προσπάθεια πάνω σε ένα απαιτητικό έργο. Πρόκειται για μια παράσταση που δεν εντυπωσιάζει με ευκολίες, αλλά στηρίζεται κυρίως στις ερμηνείες και στη συνολική ατμόσφαιρα.

Ο Αργύρης Ξάφης στον ρόλο του Ιβάνοφ δίνει μια εσωτερική, δυνατή ερμηνεία. Αποτυπώνει πειστικά την κόπωση, την αδυναμία και την εσωτερική σύγχυση του ήρωα, χωρίς υπερβολές. Η παρουσία του κρατά το κέντρο της παράστασης, με έναν Ιβάνοφ ανθρώπινο, συχνά αντιφατικό, που περισσότερο παρατηρεί τον εαυτό του να καταρρέει παρά παλεύει να σωθεί.

Το σύνολο του θιάσου λειτουργεί με συνοχή, χωρίς έντονες εξάρσεις. Οι χαρακτήρες μοιάζουν περισσότερο κομμάτια ενός κοινωνικού μηχανισμού παρά αυτόνομες προσωπικότητες, κάτι που υπηρετεί τη δραματουργία του έργου. Οι σχέσεις αποδίδονται με καθαρότητα, δίνοντας έμφαση στη φθορά, στη ματαίωση και στην αδυναμία επικοινωνίας.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στη μουσική του Blaine L. Reininger, η οποία ξεχωρίζει και λειτουργεί ουσιαστικά μέσα στην παράσταση. Τα τραγούδια και οι μουσικές παρεμβάσεις δεν είναι διακοσμητικές, αλλά ενισχύουν το συναίσθημα και την εσωτερική ένταση των σκηνών, προσθέτοντας ένα στοιχείο σύγχρονης ευαισθησίας που συνομιλεί καλά με το τσεχοφικό σύμπαν.

Συνολικά, πρόκειται για μια καλή προσέγγιση του «Ιβάνοφ». Σέβεται το έργο και τον θεατή, εστιάζοντας στην ουσία: στον άνθρωπο που αδυνατεί να σηκώσει το βάρος της ζωής του και στον κόσμο γύρω του που, αμήχανος, τον παρακολουθεί να βυθίζεται.