Διαβάσαμε και προτείνουμε: "Ζευγαρωμένα πάτοτε πετούν" του Ιωάννη Καλύβα

 

Το νέο μυθιστόρημα του Ιωάννη Καλύβα, «Ζευγαρωμένα πάντοτε πετούν» (εκδόσεις Διάνοια), αφηγείται μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία αναζήτησης της πραγματικής ταυτότητας, μέσα από την οποία γεννιέται και ένας δυνατός, καρμικός έρωτας.

Σε ένα μικρό χωριό της Ηλείας, ο Στεφανής Γαλαντινός επιστρέφει στον τόπο του, αναζητώντας όσα έχασε και προσπαθώντας να δημιουργήσει ξανά τη ζωή του από την αρχή. Καθοριστικό ρόλο στην αφήγηση θα παίξουν ο Αλέξης, ο γιος του, και η Σοφία, η παιδική φίλη του Αλέξη, που με το πέρασμα του χρόνου θα εξελιχθεί στον μοιραίο του έρωτα.

Από την Ηλεία στη Θεσσαλονίκη και ως την Αγγλία, και μέσα από διαφορετικές δεκαετίες κοινωνικών και πολιτικών αλλαγών, οι ήρωες εμφανίζονται και επανεμφανίζονται στο προσκήνιο, κουβαλώντας τα πάθη τους και δοκιμαζόμενοι μέσα από έντονες προσωπικές και ιστορικές συγκρούσεις. Ο συγγραφέας δομεί ένα ογκώδες μυθιστόρημα, παρακολουθώντας τις ζωές των ηρώων από την παιδική και εφηβική ηλικία έως τα μετέπειτα χρόνια της ωριμότητας.

Το ιστορικό πλαίσιο, από τον Εμφύλιο έως τη Μεταπολίτευση, λειτουργεί ως καταλύτης, δοκιμάζοντας τα όρια αντοχής και τις ηθικές αντοχές των προσώπων. Ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά του βιβλίου είναι η αλληλουχία των γεγονότων, την οποία ο Καλύβας χειρίζεται με ιδιαίτερη αφηγηματική δεξιότητα, χτίζοντας σταδιακά μια πολυεπίπεδη πλοκή.

Ωστόσο, τα εκτεταμένα χρονικά άλματα και οι επαναλήψεις εντείνουν μεν την αγωνία, αλλά σε ορισμένα σημεία δημιουργούν αίσθηση στασιμότητας, χωρίς να προσφέρουν την αναμενόμενη αφηγηματική ανταμοιβή. Το τέλος, αν και λυτρωτικό, αφήνει μια αίσθηση μετεωρισμού, καθώς η πολυαναμενόμενη ένωση που ο αναγνώστης προσδοκά δεν έρχεται με την ένταση που έχει προετοιμαστεί.

Παρά τις επιμέρους αδυναμίες, το «Ζευγαρωμένα πάντοτε πετούν» αποτελεί μια δομημένη αφήγηση, με σωστή χρήση του λόγου και έντονο συναισθηματικό βάθος. Πρόκειται, ενδεχομένως, για μια βιωματική κατάθεση ψυχής του συγγραφέα γύρω από την αναζήτηση της ταυτότητας και την ανάγκη ολοκλήρωσης της ανθρώπινης μοναδικότητας.

Ένας τίτλος που σημαδεύει τον αναγνώστη από την πρώτη έως την τελευταία σελίδα, προσδίδοντας στο έργο λυρικότητα, μια διακριτική ποιητικότητα και μια κατάδυση στα βάθη της ψυχής, που οδηγεί στην ονειροπόληση και στην κορύφωση της δημιουργικής φαντασίας.