Διαβάσαμε και προτείνουμε: Ταξιδευτές ονείρου - Σταγόνες ψυχής και χαμόγελου του Νίκου K. Σακελλαρόπουλου

 

Ταξιδευτές του ονείρου – Σταγόνες ψυχής και χαμόγελου, βραβευμένα διηγήματα του Νίκου Σακελλαρόπουλου από τις εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη, μιλούν για ιστορίες απλές, καθημερινές, που ο συγγραφέας μίλησε μαζί τους και τις κατέγραψε στο χαρτί. Κάθε ιστορία έχει το δικό της αποτύπωμα. Πρόκειται για ένα σπονδυλωτό έργο που αγγίζει την καρδιά και μιλά με γλώσσα απλή και κατανοητή, χωρίς συναισθηματισμούς και χωρίς βαρύγδουπες δηλώσεις.

Κάθε ιστορία έχει βραβευτεί και κρύβει ένα μικρό λιθαράκι ανθρωπιάς και αγάπης. Νομίζω ότι ο συγγραφέας, με κάποιον τρόπο, αποδίδει φόρο τιμής σε όλες τις άγνωστες ψυχές και σε όλους τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν για την ανθρωπιά. Άνθρωποι φτωχοί, άνθρωποι που με πληθώρα συναισθημάτων προτίμησαν τον πλούτο της ψυχής τους πάνω από τα υλικά αγαθά· άνθρωποι που αγαπήθηκαν με όλο τους το είναι, που αγάπησαν τα παιδιά τους, που αγάπησαν τη θάλασσα, αλλά κυρίως που αγάπησαν τον ίδιο τους τον εαυτό και σεβάστηκαν τον συνάνθρωπό τους.

Όλες αυτές οι ιστορίες οδηγούν σε μία κατάληξη: την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη και τη δύναμη που έχει η ζωή στον άνθρωπο. Μπορεί να θεωρηθεί λίγο παλιομοδίτικο ή παραδοσιακό βιβλίο, καθώς μιλά για ανθρώπινα συναισθήματα και ανθρώπους με καρδιά, στοιχεία που λίγο-πολύ, με την εξέλιξη της τεχνολογίας και τη γρήγορη καθημερινότητα, τα ξεχνάμε. Έχουμε όμως ανάγκη να τα θυμίζουμε στον ίδιο μας τον εαυτό: πώς ξεκινήσαμε, πώς δημιουργηθήκαμε και τον λόγο της ύπαρξής μας.

Κάθε διήγημα ξεκινά με ποίηση, με λόγια σοφά των Ρουσσώ, Παλαμά, Αναγνωστάκη, Ρίτσου, Μπέρτραντ Ράσελ, Λορέντζου Μαβίλη, Διονυσίου Σολωμού, Οδυσσέα Ελύτη, Γκαίτε, Δάντη, Άλμπερτ Αϊνστάιν και πολλών ακόμη φιλοσόφων και ανθρώπων του πνεύματος. Με αφορμή το κάθε διήγημα, παίρνουμε κι ένα ρητό, με πηγαίο ταλέντο και έμπνευση που μαγνητίζει τον αναγνώστη.

Τα διηγήματα χωρίζονται σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος περιλαμβάνει, όπως αναφέρει και ο συγγραφέας, τις «Σταγόνες ψυχής μου», διηγήματα ανθρωπιστικού, κοινωνικού, πατριωτικού, φυσιολατρικού, ζωοφιλικού και περιπετειώδους περιεχομένου, γεμάτα βαθιά νοήματα. Άλλοτε σε συγκινούν, άλλοτε σε αναπολούν και άλλοτε σε κάνουν να σκέφτεσαι βαθιά, ανθρώπινα, απευθείας μέσα στην καρδιά.

Το δεύτερο μέρος είναι οι «Σταγόνες χαμόγελου», με διηγήματα χιουμοριστικού περιεχομένου, τα οποία θεωρώ άκρως έξυπνα και ευφυέστατα. Αν και μικρότερα σε έκταση, είναι πιο βαρύγδουπα και βαρυσημάντα, τόσο για την κοινωνία μας όσο και για την ανθρώπινη ύπαρξη.

Ο συγγραφέας προσδίδει ένα ιδιαίτερο ύφος, σεβόμενος τον αναγνώστη που έχει απέναντί του, μιλώντας απλά, άμεσα και καθαρά. Όπως χαρακτηριστικά δηλώνει και στο τέλος, η επέλαση της τεχνητής νοημοσύνης θα επηρεάσει το διάβασμα και τη γραφή, όμως θα καταστήσει ακόμη πιο αναγκαίο τον λόγο ύπαρξης των βιβλίων και της δημιουργικότητας. Και όπως έλεγε και ο Τζορτζ Όργουελ: «Η ελευθερία είναι σκλαβιά, ο πόλεμος είναι ειρήνη, η άγνοια είναι δύναμη».

Οι Ταξιδευτές του ονείρου έχουν ρομαντική και έντονα νοσταλγική διάθεση για μια εποχή που χάνεται μέσα στους γρήγορους ρυθμούς που έρχονται. Ο συγγραφέας απευθύνεται σε ρομαντικούς και μη αναγνώστες, σε ανθρώπους που αγαπούν τα έθιμα και τα ήθη, σε αναγνώστες που δεν θέλουν την ευτελή και γρήγορη τέρψη, αλλά αναζητούν την ποιότητα και την ουσία των πραγμάτων.

Όλα τα διηγήματα είναι βραβευμένα ή έχουν λάβει επαίνους σε διάφορους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. Θέματα όπως ο πόλεμος, η θρησκοληψία, το χρήμα, η εξουσία, η ικανότητα των απλών ανθρώπων χωρίς σπουδές, το γνήσιο, η οικογένεια και πολλά ακόμη, ο συγγραφέας δεν διστάζει να τα αναδείξει και να τους δώσει τη σημασία που τους αξίζει, κάνοντάς μας να τα κατανοήσουμε και να τα αγαπήσουμε απλά, λιτά και απέριττα.

Ο Νίκος Σακελλαρόπουλος δεν αναζητά μυθιστορήματα τύπου άρλεκιν, αλλά δίνει ουσία σε κάθε του πρόταση. Προσωπικά θεώρησα ιδιαίτερα εύστοχο το χώρισμα σε «Σταγόνες ψυχής» και «Σταγόνες χαμόγελου», γιατί από ένα πιο νοσταλγικό και συγκινησιακά φορτισμένο ύφος μάς οδηγεί στο έξυπνο χιούμορ, εκεί όπου φαίνεται καθαρά η ευφυΐα του συγγραφέα να αποδίδει πηγαία συναισθήματα και σκέψεις.

Συγχαρητήρια στις εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη, που χωρίς προσθήκες και φτιασίδια εξέδωσαν το συγκεκριμένο βιβλίο, κρατώντας την ισορροπία και το μέτρο που ήθελε να αποδώσει ο συγγραφέας. Προσωπικά, θα ήθελα να υπήρχαν τέτοια βιβλία λογοτεχνίας και στο λύκειο, καθώς θεωρώ ότι πολλά από αυτά θα ήταν άξια θαυμασμού για εφήβους και σκεπτόμενα παιδιά. Η μάστιγα της γρήγορης εξέλιξης και ανάπτυξης είναι εδώ, όχι όμως με στείρα γνώση, αλλά με έξυπνο και ευφυή τρόπο που μπορεί πραγματικά να τα κεντρίσει.