Είδαμε και προτείνουμε: Σαλόνια Γλώσσας με προσκεκλημένη τη Γλυκερία Μπασδέκη

 

Τα Σαλόνια Γλώσσας επέστρεψαν στο Κτήριο Τσίλλερ ως ένας ζωντανός τόπος συνάντησης με τη σύγχρονη ελληνική θεατρική γραφή. Όχι ως ολοκληρωμένη παράσταση, αλλά ως ανοιχτή δοκιμή, όπου το κείμενο αναζητά τη φωνή και το σώμα του μπροστά στο κοινό.

Η Γλυκερία Μπασδέκη μοιράστηκε απόσπασμα από το εν εξελίξει έργο της μάμα, ένα θεολογικό θρίλερ που κινείται ανάμεσα στον ρεαλισμό και τη μεταφυσική. Τέσσερις ηθοποιοί του Εθνικού Θεάτρου το ζωντένεψαν χωρίς σκηνοθετική καθοδήγηση, αφήνοντας τον λόγο να σταθεί γυμνός, εκτεθειμένος, να δοκιμαστεί μέσα από τις φωνές και τις παύσεις. Η απουσία σκηνοθετικού πλαισίου λειτούργησε απελευθερωτικά, μετατρέποντας την ανάγνωση σε καθαρή πράξη ακρόασης.

Ο κόσμος της μάμα αποκαλύπτεται σταδιακά: ένα κλειστό σύμπαν εξουσίας, πείνας και πίστης, όπου η Μεγάλη Ζητιάνα κυβερνά και εκπαιδεύει τους διαδόχους της. Η γλώσσα του έργου έχει ωμότητα και ειρωνεία, σκοτάδι και παιδική αφέλεια, χτίζοντας μια αλληγορία που συνομιλεί με το σήμερα χωρίς να το κατονομάζει. Η πείνα διαπερνά τα πάντα, όχι μόνο ως έλλειψη τροφής, αλλά ως δύναμη που διαμορφώνει συνειδήσεις και σχέσεις.

Στη συζήτηση που ακολούθησε, με καλεσμένο τον Γιάννη Σκουρλέτη, το κείμενο άνοιξε προς τα έξω. Η συνομιλία κινήθηκε με οικειότητα και βάθος γύρω από τη δραματουργία του παρόντος, τη διακειμενικότητα και τη ζωντάνια της ελληνικής γλώσσας, χωρίς διδακτισμό. Το κοινό συμμετείχε ως συνομιλητής, όχι ως θεατής που απλώς παρακολουθεί.

Τα Σαλόνια Γλώσσας επιβεβαιώνουν τη σημασία τους ως χώρος δοκιμής και συνάντησης. Ένας τόπος όπου το θέατρο επιστρέφει στη βασική του χειρονομία: τη στιγμή που ο λόγος λέγεται και κάποιος τον ακούει.