Είδαμε και προτείνουμε: ΛΙΓΕΙΑ του Έντγκαρ Άλλαν Πόε σε σκηνοθεσία Δανάη Κατσαμένη στο Θέατρο ARROYO

Η Λίγεια του Έντγκαρ Άλλαν Πόε, σε σκηνοθεσία της Δανάης Κατσαμένη στο Θέατρο ARROYO, απλώνεται στη σκηνή σαν τελετουργία μνήμης. Ο λόγος, το σώμα και ο ήχος συνυπάρχουν σε έναν χώρο πυκνό, όπου η απώλεια αποκτά διάρκεια και η παρουσία της γυναίκας παραμένει ενεργή, σχεδόν απτή.

Η σκηνοθετική γραφή κινείται με εσωτερικό ρυθμό και ακρίβεια. Ο σκηνικός χώρος λειτουργεί ως τοπίο ψυχικό, φορτισμένο από επιθυμία, εμμονή και σιωπή. Η καθαρεύουσα της πρώτης ελληνικής μετάφρασης ακούγεται ζωντανή, με μουσικότητα και βάθος, καθώς εντάσσεται οργανικά στη σκηνική δράση. Οι παύσεις, οι επαναλήψεις και οι μετατοπίσεις της έντασης χτίζουν μια αίσθηση συνεχούς αναμονής.

Οι ερμηνείες διαμορφώνουν ένα ενιαίο σώμα παρουσίας. Η Λίγεια αναδύεται μέσα από φωνές, βλέμματα και κινήσεις, χωρίς να εγκλωβίζεται σε μια μόνο μορφή. Οι ηθοποιοί κινούνται με συγκέντρωση και λεπτότητα, αφήνοντας το σκοτάδι του κειμένου να εγγραφεί στα σώματά τους. Η φωνή αποκτά υλικότητα, το βλέμμα γίνεται φορέας μνήμης, η σιωπή δρα με την ίδια ένταση όπως ο λόγος.

Ιδιαίτερη δύναμη έχει η αίσθηση της συλλογικής ερμηνευτικής αναπνοής. Οι παρουσίες συνδέονται, μετακινούνται, αλληλοδιαπερνώνται, δημιουργώντας μια σκηνική εμπειρία όπου το ανθρώπινο και το υπερβατικό συνυπάρχουν φυσικά. Η γυναίκα προβάλλει ως σύμβολο ανοιχτό, ως πεδίο ποιητικής έντασης και εσωτερικής αντίστασης.

Η Λίγεια στο ARROYO αφήνει ένα ίχνος επίμονο και βαθύ. Μια παράσταση που εγκαθίσταται στη μνήμη του θεατή με την ένταση της σιωπής της και τη μουσικότητα του σκοτεινού της λόγου.