Είδαμε και προτείνουμε: Ταπ Άουτ του Ανδρέα Φλουράκη Θέατρο μικρό Γκλόρια

 

Το «Ταπ Άουτ» είναι ένα σύγχρονο θεατρικό έργο που κινείται με ένταση και ωμή γλώσσα ανάμεσα στο ρεαλισμό και την αλληγορία, χρησιμοποιώντας τον όρο του μποξ ως μεταφορά για τη σωματική, ψυχική και κοινωνική εξάντληση του σύγχρονου ανθρώπου. Από τον τίτλο κιόλας, το έργο προϊδεάζει για μια αναμέτρηση που δεν αφορά μόνο τη φυσική αντοχή, αλλά κυρίως τα όρια της αξιοπρέπειας, της ανθεκτικότητας και της προσωπικής ευθύνης.

Δραματουργικά, το έργο χτίζεται πάνω στη σύγκρουση: ο κεντρικός χαρακτήρας, αθλητής του μπόξ, νιώθει παγιδευμένος σε αδιέξοδες σχέσεις, επαγγελματικές αποτυχίες και κοινωνικές πιέσεις, και καλείται να αποφασίσει αν θα συνεχίσει να «παλεύει» κυριολεκτικά και μεταφορικά ή θα παραδεχτεί την ήττα του. Το «ταπ άουτ» λειτουργεί εδώ όχι ως δειλία, αλλά ως πράξη αυτογνωσίας — μια σιωπηρή κραυγή που δηλώνει πως η συνέχιση της μάχης μπορεί να είναι πιο καταστροφική από την παραίτηση. Ένας ωμός μονόλογος, κοφτός, ενίοτε με χιούμορ που λειτουργεί ανακουφιστικά για τον ήρωα αλλά δεν αποδυναμώνει τη δραματική φόρτιση του θεατή.

Ο Τάσος Κορκός είναι συγκλονιστικός στο ρόλο του. Σκηνοθετικά, η έμφαση δίνεται στο σώμα και στην ένταση της στιγμής. Ο περιορισμένος χώρος, οι επαναλαμβανόμενες κινήσεις και ο ρυθμός θυμίζουν γύρους αγώνα, ενισχύοντας τη μεταφορά του μποξ. 

Συνολικά, το «Ταπ Άουτ» είναι ένα έργο που δεν χαρίζεται στον θεατή. Θέτει άβολα ερωτήματα για το πότε η επιμονή γίνεται αυτοκαταστροφή και πότε η παραίτηση μετατρέπεται σε λύτρωση. Πρόκειται για μια σκληρή αλλά ειλικρινή θεατρική πρόταση, που αντικατοπτρίζει με οξύτητα την εποχή της εξάντλησης και της διαρκούς πίεσης, αφήνοντας το κοινό να αποφασίσει: μέχρι πότε αντέχει κανείς πριν χτυπήσει το δικό του «ταπ άουτ»;

Μαρία Κουμαριανού