Ακούσαμε και προτείνουμε: Fundracar Live in Athens – Ένα Σάββατο που δεν ήθελες να τελειώσει
Στο ARCH Club χθες το βράδυ δεν θύμιζε απλώς live αλλά έμοιαζε περισσότερο με τελετή αφύπνισης, με συλλογική αναπνοή πριν από μια έκρηξη. Σε μια ημερομηνία που για πολλούς είναι σημάδι μνήμης και αντίστασης, οι Fundracar και η παρέα τους έστησαν μια βραδιά που ξεπέρασε κάθε προσδοκία, όχι με φιοριτούρες, αλλά με καθαρή, ωμή ενέργεια.
Η αρχή έγινε με τον DJ WΔR, τον οποίο θα μπορούσες να χαρακτηρίσεις «σοβαρά ασόβαρο», αλλά πάντα εύστοχο. Έστησε τον τόνο της βραδιάς με ένα warm-up που ήταν πιο πολύ κάλεσμα: μπείτε μέσα, αφήστε τα έξω και ετοιμαστείτε. Οι Balothizer ακολούθησαν με το γνώριμο υβρίδιο θρας–μέταλ–παράδοσης, μια σύγχρονη αγριεμένη λειτουργία που ζέστανε το έδαφος για όσα θα ακολουθούσαν. Τα πρώτα κιόλας riffs έδειξαν πως το μαγαζί θα έμπαινε σε πλήρη λειτουργία μάχης.
Και μετά… Fundracar. Μια μπάντα που μοιάζει να βρίσκεται διαρκώς στο μεταίχμιο: μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, τάξης και αυθαιρεσίας, σοβαρού σχολίου και σαρκαστικής ελευθερίας. Από τις πρώτες νότες, η ψυχεδελική–ρέγκε–πανκ ταυτότητα τους απλώθηκε στον χώρο σαν ηλεκτρισμός. Γρήγορα κομμάτια, βαριές μπασογραμμές, ηλεκτρικές κιθάρες που έσταζαν ενέργεια, πνευστά που έδιναν ανύποπτες εναλλαγές και ένας ντράμερ που κρατούσε τον ρυθμό σαν να κηρύσσει εξέγερση. Τα φωνητικά δυνατά, ευκρινή, με μια θεατρικότητα που σε κάνει συμμέτοχο.
Η έκπληξη της βραδιάς ήταν ο Αργύρης Γαλιατσάτος των Nightstalker, ο Argy, που ανέβηκε στη σκηνή, προσθέτοντας ακόμα μία στρώση ενέργειας. Η παρουσία του λειτούργησε σαν επιτάχυνση: το κοινό άναψε, η μπάντα απογειώθηκε και το ARCH πήρε φωτιά. Η σύνδεση μουσικών και κόσμου ήταν συνεχής, εκείνο το είδος ηλεκτρισμού που απλά συμβαίνει.
Το μαγαζί δεν ηρέμησε ούτε λεπτό. Οι Fundracar έπαιξαν μέχρι αργά, ανεβαίνοντας και κατεβαίνοντας σε ένταση με απόλυτο έλεγχο, σαν να οδηγούσαν το κοινό μέσα από ψυχεδελικές κορυφώσεις και punk ξεσπάσματα. Μια αίσθηση συλλογικής αντίστασης, αλλά και χαράς, χιούμορ, αυτοσαρκασμού. Μια βραδιά «από εμάς για εμάς», όπως είπε και η μπάντα.
Και όταν τελικά έκλεισαν τα φώτα, αυτό που έμεινε δεν ήταν απλώς η μουσική. Ήταν η αίσθηση ότι ζήσαμε κάτι που απελευθέρωσε ενέργεια, μνήμη και σώμα. Όπως γράφτηκε και στα stories της βραδιάς: αν πονάς, σημαίνει ότι ζεις. Οι Fundracar φρόντισαν να μας το θυμίσουν με τρόπο που μόνο αυτοί ξέρουν.
Φωτογραφίες: Μανώλης Θοδωρής
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου