Είδαμε και προτείνουμε: «CAIPIRINHA» του Μιχάλη Σπέγγου στο θέατρο Δρόμος


Το «Caipirinha» του Μιχάλη Σπέγγου, που παρουσιάζεται στο Θέατρο Δρόμος, είναι ένα από εκείνα τα θεατρικά εγχειρήματα που καταφέρνουν να σε κρατήσουν στην κόψη του καθίσματος, όχι μόνο με την πλοκή τους, αλλά με την ωμή, αισθησιακή τους ένταση. Πρόκειται για ένα ερωτικό θρίλερ που χρησιμοποιεί το κοκτέιλ του τίτλου του ως μεταφορά: κάτι γλυκό, δροσερό, αλλά με μια βάση που μπορεί να σε «κάψει» αν δεν προσέξεις.

Η ιστορία ξεκινά με την πιο κλασική, σχεδόν αρχετυπική συνάντηση: δύο άγνωστοι, ο Μιχάλης και η Μαρία, ανταλλάσσουν βλέμματα σε ένα μπαρ. Όμως, η σκηνοθεσία και το κείμενο ανατρέπουν γρήγορα την ειδυλλιακή ατμόσφαιρα, μετατρέποντας τη σκηνή σε ένα κλειστοφοβικό πεδίο μάχης. Η δύναμη του έργου έγκειται στην αμφισημία των χαρακτήρων. Καθώς το παρελθόν του Μιχάλη ξετυλίγεται και η αληθινή ταυτότητα της Μαρίας αποκαλύπτεται, ο θεατής παύει να είναι απλός παρατηρητής και γίνεται κοινωνός ενός επικίνδυνου παιχνιδιού εξουσίας και πόθου.

Ουσιαστικά, το «Caipirinha» είναι μια σπουδή πάνω στον φόβο και την έλξη. Ο Μιχάλης Σπέγγος γράφει ένα σκοτεινό παραμύθι για ενηλίκους, όπου τα όπλα στη σκηνή είναι εξίσου επικίνδυνα με τις λέξεις που εκστομίζονται. Η ένταση δεν είναι μόνο σωματική· είναι κυρίως ψυχολογική. Κάθε ανάσα και κάθε σιωπή μέσα σε αυτό το δωμάτιο ζυγίζονται προσεκτικά, οδηγώντας σε μια κορύφωση που αρνείται τα κλισέ των παραδοσιακών θρίλερ.

Είναι μια παράσταση που ακροβατεί με δεξιοτεχνία ανάμεσα στον πάγο και τη φλόγα. Η ροή του έργου είναι καταιγιστική, ενώ η αίσθηση του κινδύνου που ελλοχεύει πίσω από κάθε τρυφερή χειρονομία δημιουργεί μια ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα. Για όσους αναζητούν ένα θέατρο που προκαλεί τις αισθήσεις και το μυαλό, το «Caipirinha» είναι μια πρόταση που εκρήγνυται στη σκηνή, αφήνοντας μια γεύση έντονη και απρόβλεπτη, ακριβώς όπως το όνομά του.

Και φυσικά για να ενταχθούμε πλήρως στη πλοκή, τι καλύτερο από μια Caipirinha στο μπαρ του θεάτρου δρόμος όπου έγινε μπροστά μας και η γνωριμία της Μαρίας και του Μιχάλη! 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Σιούτα: "Επέλεξα την ηρεμία γιατί ήθελα να αποτυπώσω τη ζωή όπως πραγματικά κυλούσε τότε, με απλότητα, πίστη και αίσθηση συνέχειας χωρίς την επίγνωση του επερχόμενου τέλους".

«Ο Κος Ζυλ» σε κείμενο & σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου στο Θέατρο Πόρτα, από 27/2

Ρένα Πέτρου: "Το γεγονός ότι κάποιος άνθρωπος καταγράφει όλη την ιστορία της ζωής του, έχει από μόνο του μεγάλη αξία".

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Παρασκευή Λεβεντάκου: "Η λεκτικοποίηση του βιωμένου έρωτα και της ακόμη πιο βιωμένης απώλειάς του λειτουργεί σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης".