Διαβάσαμε και προτείνουμε: «Μια αγάπη με π» της Άλκηστης Ηλιάδη

 

Το βιβλίο της Άλκηστης Ηλιάδη, «Μια αγάπη με π», δεν είναι απλώς ένα ανάγνωσμα για τη γονεϊκότητα· είναι ένας χαμηλόφωνος, λυρικός ύμνος στην πιο αρχέγονη και ταυτόχρονα την πιο εύθραυστη χειρονομία του κόσμου: το κράτημα ενός βρέφους. Με μια γραφή που μοιάζει με νανούρισμα και ταυτόχρονα με βαθιά φιλοσοφική ανατομία της αγάπης, η συγγραφέας αγγίζει τις χορδές εκείνης της αγωνίας που συνοδεύει κάθε φροντιστή από την πρώτη στιγμή που ένα μικροσκοπικό βάρος ακουμπά στο στήθος του.

Η ουσία του έργου έγκειται στην απόλυτη συμπερίληψη. Η Ηλιάδη απευθύνεται με την ίδια τρυφερότητα στον φυσικό, στον θετό και στον ανάδοχο γονέα, αναγνωρίζοντας ότι η «αγάπη με π», η αγάπη της Προσφοράς, της Προστασίας, αλλά και της Προσωρινότητας, δεν ορίζεται από το αίμα, αλλά από το νοιάξιμο. Είναι μια αγάπη που δοκιμάζεται μέσα από τον φόβο του «λάθους», μέσα από το σφιχτό κράτημα που τρέμει μην πληγώσει, και μέσα από την ευθύνη που μεταμορφώνει τον άνθρωπο σε λιμάνι.

Παιδαγωγικά και ψυχολογικά, το βιβλίο προσφέρει μια πολύτιμη επικύρωση των συναισθημάτων του φροντιστή. Συχνά η κοινωνία απαιτεί από τον γονέα να είναι αλάνθαστος και βέβαιος· η Ηλιάδη, όμως, έρχεται να αγκαλιάσει την αμηχανία, την κούραση και την αβεβαιότητα, μετατρέποντάς τις σε τεκμήρια βαθιάς αγάπης. Ιδιαίτερα συγκινητική είναι η αναφορά στην προσωρινότητα. Η συγγραφέας υπενθυμίζει με σοφία ότι κάθε αγκαλιά με ένα βρέφος είναι μια στιγμή που δανειζόμαστε από το μέλλον, μια στιγμή που «αύριο θα ανήκει στο παρελθόν». Αυτή η αίσθηση του εφήμερου δεν γεννά θλίψη, αλλά μια επείγουσα ανάγκη για ενσυνειδητότητα (mindfulness), καλώντας μας να βιώσουμε το «τώρα» της φροντίδας με όλο μας το είναι.

Αξίζει να τονιστεί ότι το «Μια αγάπη με π» λειτουργεί ως βάλσαμο για την ψυχή. Είναι ένα κείμενο που τιμά την ανώνυμη προσφορά των φροντιστών και φωτίζει το μεγαλείο που κρύβεται στις πιο απλές καθημερινές στιγμές. Μια γραφή ουσιαστική, που καταφέρνει να χωρέσει το άπειρο της ανθρώπινης στοργής σε λίγες, προσεκτικά διαλεγμένες λέξεις, θυμίζοντάς μας πως, τελικά, το να κρατάς ένα παιδί είναι ο πιο άμεσος τρόπος να κρατάς την ελπίδα για το αύριο.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Χατζηαποστόλου: "Μια ολόκληρη εποχή που εμπεριέχει όλες τις εποχές, ξεδιπλώνεται μέσα στη σκέψη του Μάνου Ελευθερίου, με τον ποιητή να παραμένει πάντα πιστός σε ό,τι θεωρεί ιερό".

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Είδαμε και προτείνουμε: «Το Μεγάλο μας Τσίρκο»: Μια λαϊκή τελετουργία μνήμης στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού

Καλλιέρη Ευδοξία: "Τα παιδιά τείνουν να αποδέχονται τη διαφορετικότητα και αξιολογούν το γεγονός αυτό ανάλογα με την καθοδήγηση των γονιών τους".

Ανθή Γουρουντή: "Η εποχή των αντιφάσεων, ο τόπος και χρόνος που ζούμε, κάνει το συγκεκριμένο έργο εξαιρετικά επίκαιρο, παρουσιάζοντας την ανάγκη του ανθρώπου για πνευματική ανάταση και την τάση του για εξέλιξη ακόμα και μέσα από τον θάνατο".