Διαβάσαμε και προτείνουμε: Μορφές της Στεφανίας Στεφάνου

 


Η ποιητική συλλογή Μορφές της Στεφανίας Στεφάνου αποτελεί μια στιβαρή και βαθιά στοχαστική πρόταση που συνομιλεί με τον σύγχρονο άνθρωπο χωρίς περιστροφές, με μια γραφή που ισορροπεί άψογα ανάμεσα στην απλότητα και τη φιλοσοφική πυκνότητα. Η ποιήτρια δεν επιδιώκει να εντυπωσιάσει με λυρικές εξάρσεις ή περίτεχνες μεταφορές, αντίθετα, χρησιμοποιεί έναν λόγο άμεσο, καθαρό, αλλά φορτισμένο, έναν λόγο που πηγάζει από την ανάγκη να μιλήσει κανείς τίμια για όσα βλέπει, νιώθει και φοβάται. Η συλλογή είναι ένα κάλεσμα αφύπνισης και αναμέτρησης με τα μεγάλα ζητήματα της εποχής μας, αλλά και με τα εσωτερικά ρήγματα που συνθέτουν κάθε ανθρώπινη διαδρομή.

Γράφει με μια φωνή που μοιάζει να έρχεται από μέσα μας, μια φωνή που αναγνωρίζει το άγχος, την κούραση, την αβεβαιότητα, αλλά και την αθόρυβη ανάγκη για αναγέννηση. Η ποιητική της ματιά είναι ευθύβολη, σχεδόν εξομολογητική, όχι γιατί ομολογεί προσωπικά βιώματα, αλλά γιατί αποκαλύπτει μια βαθιά κατανόηση της ανθρώπινης κατάστασης. Το ύφος της είναι στοχαστικό, με φράσεις κοφτές, συχνά αφοριστικές, που λειτουργούν σαν καθρέφτες στον οποίο ο αναγνώστης βλέπει τα δικά του ερωτήματα.

Οι Μορφές είναι μια συλλογή που μιλά με θάρρος για το σήμερα: για τον φόβο μιας κοινωνίας που δοκιμάζεται, για την παραπλάνηση, την υπερπληροφόρηση, την αβεβαιότητα, αλλά και για την ατομική ευθύνη που συχνά παραμερίζουμε. Στα ποιήματα αναδύεται η αναζήτηση νοήματος σε έναν κόσμο που δεν προσφέρει σταθερές· μια ανάγκη να ξεχωρίσουμε το αληθινό από το θόρυβο, το ουσιώδες από το φθαρτό. Η Στεφάνου δεν χαρίζεται· επιμένει να κοιτάζει κατάματα το σημείο όπου ο άνθρωπος λυγίζει και το σημείο όπου μπορεί να σταθεί ξανά.

Ταυτόχρονα, η συλλογή κουβαλά μια υπόγεια ελπίδα, όχι ρομαντική, αλλά ώριμη και επίμονη. Η ελπίδα αυτή δεν προκύπτει από κάποιο θαύμα ή ιδεαλιστική προσδοκία, αλλά από την ίδια την ανθρώπινη δυνατότητα να σηκώνεται, να αναθεωρεί, να επαναπροσδιορίζει. Η ποιήτρια υπογραμμίζει με λεπτό τρόπο ότι η πραγματική δύναμη βρίσκεται στο να βλέπουμε καθαρά, να κατανοούμε τις αδυναμίες μας και να παλεύουμε να τις υπερβούμε. Πρόκειται για μια ποίηση που συνδυάζει αυτογνωσία και κοινωνική ματιά, προσφέροντας μια ώριμη προσέγγιση για τον άνθρωπο που αναζητά νόημα μέσα στο χάος.

Η γραφή της χαρακτηρίζεται από οικονομία και ακρίβεια. Κάθε στίχος μοιάζει να έχει σταθμιστεί προσεκτικά, κάθε λέξη να έχει τοποθετηθεί με στόχο να προκαλέσει σκέψη, όχι εντύπωση. Πρόκειται για ποίηση που έχει επίγνωση της ευθύνης της: να επικοινωνεί, να προκαλεί, να ταράζει, αλλά και να προσφέρει χώρο για εσωτερική διεργασία. Η ξηρότητα και η κοφτή ρυθμικότητα που υιοθετεί σε σημεία δεν είναι σκληρότητα· είναι μια προσπάθεια να ειπωθεί η αλήθεια χωρίς περιττά στολίδια.

Η ποιητική συλλογή Μορφές δεν είναι εύκολη με την έννοια της ανάλαφρης εμπειρίας. Είναι, όμως, ένα εξαιρετικά πολύτιμο αναγνωστικό ταξίδι για όσους αναζητούν ουσιαστικό λόγο, για όσους θέλουν να δουν την πραγματικότητα με καθαρότερο βλέμμα, για όσους αισθάνονται πως κάτι μέσα τους ζητά χώρο να ακουστεί. Η ποίηση της Στεφάνου λειτουργεί σαν ένα κάτοπτρο: άλλοτε σκληρό, άλλοτε φωτεινό, πάντα αληθινό.

Σε έναν κόσμο όπου η ταχύτητα συχνά καταπίνει το βάθος, οι Μορφές έρχονται να θυμίσουν ότι η ουσία παραμένει εκεί για όποιον τολμήσει να την κοιτάξει. Είναι μια συλλογή που δεν φοβάται να μιλήσει και δεν φοβάται να σιωπήσει και γι’ αυτό αφήνει αποτύπωμα.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Είδαμε και προτείνουμε: "Το βιβλίο της ανησυχίας-Ημερολόγιο αποχαιρετισμού" στο Θέατρο Αργώ

Κάτια Ποθητού: "Είναι φανερό πως το στοιχείο της μνήμης επηρεάζεται από φόβους, επιθυμίες και τραυματικές εμπειρίες".

Είδαμε και προτείνουμε: «Σονάτα του Κρόιτζερ» του Λέοντος Τολστόι, στο χώρο τέχνης Ηχόδραση

Είδαμε και προτείνουμε: «Σλάντεκ» – Μια Ανατριχιαστική Κάθοδος στην Άβυσσο του Ολοκληρωτισμού στο ΠΛΥΦΑ

Ρένα Πέτρου: "Το γεγονός ότι κάποιος άνθρωπος καταγράφει όλη την ιστορία της ζωής του, έχει από μόνο του μεγάλη αξία".

Είδαμε και προτείνουμε: Αγία Ιωάννα (Ζαν Ντ' Αρκ) στο Θέατρο της Ημέρας