Ακούσαμε και προτείνουμε: Μια νύχτα αληθινής μουσικής με τη Νικολέτα Κίτσιου στο Caja de música

Χθες στο Caja de música, η Νικολέτα Κίτσιου επιβεβαίωσε γιατί θεωρείται από τις πιο αυθεντικές νέες φωνές της σκηνής. Στο πρώτο της προσωπικό live, παρουσίασε ένα πρόγραμμα που έμοιαζε να κουβαλά όχι μόνο τραγούδια, αλλά διαδρομές: τις ιστορίες του δρόμου, τη διακριτική γενναιοδωρία της ανθρώπινης επαφής, τις στιγμές που την έπλασαν ως καλλιτέχνιδα.

Με τη ζεστή αμεσότητα που τη χαρακτηρίζει, η Νικολέτα έδωσε στα τραγούδια της μια σκηνική υπόσταση που ακουμπούσε περισσότερο στο βίωμα παρά στην επίδειξη. Η φωνή της, ευαίσθητη, καθαρή, γεμάτη αλήθεια, έφερε μαζί της την απλότητα του δρόμου και την ωριμότητα της εμπειρίας, σαν να ένωναν οι ίδιες οι νότες τις μικρές και τις μεγάλες στιγμές της πορείας της.

Οι συμπράξεις της βραδιάς με τον Φίλιππο Πλιάτσικα, τον Ορέστη Ντάντο, τον Γιώργο Μαρκόπουλο και τον Κο Κ. πρόσθεσαν έναν τόνο γιορτής. Δεν έμοιαζαν με τυπικά guest, αλλά με φυσικές συναντήσεις ανθρώπων που μοιράζονται κοινό καλλιτεχνικό έδαφος. Η χημεία που υπήρχε στη σκηνή ήταν αποτέλεσμα μιας διαδρομής που η ίδια έχει χτίσει με συνέπεια: από τις ώρες που τραγουδούσε στον δρόμο, μέχρι τις συνεργασίες με σημαντικούς δημιουργούς και τη δισκογραφική της παρουσία.

Όσοι την παρακολουθούν γνωρίζουν πως για τη Νικολέτα η μουσική δεν είναι απλώς τέχνη· είναι πράξη επικοινωνίας. Αυτό φάνηκε ξανά χθες. Η ίδια έχει μιλήσει πολλές φορές για την αυθεντικότητα του δρόμου, για εκείνες τις μικρές στιγμές που καθορίζουν μια ολόκληρη πορεία. Αυτή η αυθεντικότητα ήταν παρούσα στη σκηνή: στην ερμηνεία, στο βλέμμα, στην καθαρή πρόθεση να δοθεί χωρίς περιττή επιτήδευση.

Η βραδιά, ζεστή, φωτεινή, γεμάτη ατμόσφαιρα, φανέρωσε μια καλλιτέχνιδα που ξέρει να τιμά τα τραγούδια και τους ανθρώπους που τα συνοδεύουν. Μια νέα ερμηνεύτρια που προχωρά με σεβασμό, αφοσίωση και την ιδιαίτερη αλήθεια της, μετατρέποντας κάθε εμφάνιση σε κοινή εμπειρία.

Για μια πρώτη προσωπική εμφάνιση, ήταν μια βραδιά που άφησε υποσχέσεις, όχι μόνο για όσα ήδη έχει κατακτήσει, αλλά για όσα έχει ακόμη να φέρει.