Στέργιος Φωτόπουλος: "Η επιλογή του ενσωματώνει όλες τις προκλήσεις, τις ανησυχίες και δυσκολίες που υπέμεινε στο παρελθόν ή αντιμετωπίζει σήμερα ο σύγχρονος άνθρωπος".

Στη νέα του ποιητική συλλογή Ρωγμή, ο Στέργιος Φωτόπουλος μας καλεί να κοιτάξουμε προσεκτικά τις ρωγμές της ύπαρξης, εκεί όπου το φως διαπερνά τα σκοτάδια, αφήνοντας χώρο για στοχασμό, κάθαρση και ελπίδα. Με λιτό, άμεσο λόγο και βαθιά ενσυναίσθηση, ο ποιητής εξερευνά τον χρόνο, την απώλεια, τη μνήμη και την ανθρώπινη ευθραυστότητα, συνθέτοντας ένα ποιητικό σύμπαν όπου η ατέλεια μεταμορφώνεται σε πηγή δύναμης. Μιλήσαμε μαζί του για τη γένεση της συλλογής, τις ρωγμές που μας ορίζουν και τη θεραπευτική δύναμη της ποίησης.

Στέργιος Φωτόπουλος 

Ο τίτλος Ρωγμή φέρνει στο νου κάτι που έχει σπάσει, αλλά και κάτι που μπορεί να αφήσει το φως να περάσει. Πώς τον επιλέξατε και τι σημαίνει για εσάς; 

Αρχικά, ο τίτλος είναι εμπνευσμένος απ’ το τελευταίο ποίημα της συλλογής, καθώς επίσης κι από έναν αγαπημένο στίχο του Λέοναρντ Κοέν, «Υπάρχει μια ρωγμή σε όλα. Από εκεί είναι που μπαίνει μέσα το φως.» Η επιλογή του ενσωματώνει όλες τις προκλήσεις, τις ανησυχίες και δυσκολίες που υπέμεινε στο παρελθόν ή αντιμετωπίζει σήμερα ο σύγχρονος άνθρωπος. Συνενώνει εκείνατα σκοτάδια πουαφήνουνσημάδια ανεξίτηλα πάνω μας τα οποία πολλές φορές ψηλαφίζουμε με ανασφάλεια, αλλά καιθεραπευτικό τρόπο. Η ρωγμή δύο βεβαιότητες υποδηλώνει: τη διαπερατότητα του φωτός αλλά και την ομορφιά των ατελειών μας.

Ποια ήταν η αφετηρία αυτής της ποιητικής συλλογής; Ήταν ένα ξαφνικό ξέσπασμα ή μια μακρά διεργασία;

Η συλλογή εκκινεί απ’ την πολυκύμαντη σημερινή πραγματικότητα στο πολιτικό και κοινωνικό πεδίο. Προαπαίτησε μια διεργασία προκειμένου να καταγραφούν και ταξινομηθούν οι σχετικοί συλλογισμοί. Εντούτοις, θα έλεγα οτι οι λέξεις ξεπήδησαν με πηγαίο τρόπο.

Η Ρωγμή πραγματεύεται έννοιες όπως η απώλεια, η μνήμη και η εσωτερική σύγκρουση. Υπάρχει κάποια ιδιαίτερη στιγμή ή εμπειρία που επηρέασε το γράψιμό σας;

Κάθε στιγμή που αποτυπώνω στο χαρτί μέσω των προσλαμβανουσών μου μια σκέψη ή έναν προβληματισμό είναι ξεχωριστή. Τω ότι πραγματεύομαι μεταξύ άλλων τις προαναφερθείσες έννοιες μ’ έναν τρόπο που εν πολλοίς βασίζεται στις εμπειρίες, τα διαβάσματα και τ’ ακούσματά μου. Όλα αυτά αποτελούν τους σμιλευτές μου. Ωστόσο, δεν θα ήθελα να κάνω ιδιαίτερη μνεία σε κάποια απ’ τις ανωτέρω πτυχές κι ενδεχομένως ν’ αδικήσω τις υπόλοιπες.

Η γραφή σας χαρακτηρίζεται από μια έντονη αμεσότητα και λιτότητα. Ήταν μια συνειδητή επιλογή ή προέκυψε αυθόρμητα από τον τρόπο που εκφράζεστε;

Θα έλεγα οτι αντιλαμβάνομαι και τα δύο εκφραστικά χαρακτηριστικά ως ταυτοτικά μου.

Ποιος είναι ο ρόλος του χρόνου μέσα στα ποιήματά σας; Πρόκειται για έναν εχθρό, έναν σύμμαχο ή κάτι πιο ρευστό; 

Νομίζω και τα δύο, οπότε δεν θα έβλεπα τον χρόνο να κινείται αμιγώς σ’ ένα μαινχαϊστικό δίπολο. Τον κατανοώ περισσότερο ως μια εννοιολογική κατασκευή που άλλοτε επιτρέπει ή διευκολύνει τη συγκρότηση, τον ορισμό και τον προσανατολισμό της ύπαρξης, ενώ άλλοτε με τον πεπερασμένο χαρακτήρα του τη «στενεύει».

Πιστεύετε ότι η ποίηση έχει τη δύναμη να επουλώνει τις «ρωγμές» ή περισσότερο να τις αναδεικνύει και να μας καλεί να τις αποδεχτούμε; 

Πιστεύω στον επουλωτικό χαρακτήρα της ποίησης, της λογοτεχνίας, και της τέχνης γενικότερα. Όμως, πριν απ’ την επούλωση, θεωρώ οτι προηγείται η αναγνώριση, η επικοινωνία, η κατανόηση, και εν τέλει η αποδοχή.

Αν μπορούσατε να περιγράψετε τη Ρωγμή με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν αυτές;

Ευελπιστώ ελπιδοφόρα, στοχαστική, κι ενσυναισθητική.

Σκέφτεστε ήδη το επόμενο βήμα σας στη γραφή; Θα συνεχίσετε σε αυτή τη θεματική ή νιώθετε την ανάγκη να πειραματιστείτε με κάτι νέο;

Έχω καταγράψει κάποιες σκέψεις εν είδει κειμένων. Ελπίζω οτι θα τα πούμε εν καιρώ. Προς το παρόν, εκτός απ’ την ποίηση, επικεντρώνομαι στ’ ακαδημαϊκά γραπτά και τις αναλύσεις που παράγω για την εργασία μου στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Βλάρα Αλεξία