«Δεν θέλω ξανά»: Το νέο τραγούδι της Ιουλίας Καλλιμάνη



Η Ιουλία Καλλιμάνη επιστρέφει δισκογραφικά με ένα τραγούδι-κόσμημα για την ελληνική δισκογραφία με τίτλο «Δεν θέλω ξανά».

Ένα ρεσιτάλ ερμηνείας από την νεαρή τραγουδίστρια που καταθέτει τα διαπιστευτήρια της στην εγχώρια μουσική σκηνή. 

Τη μουσική και τους στίχους του «Δεν θέλω ξανά» υπογράφει ο Γιάννης Λιονάκης, ενώ την παραγωγή ανέλαβε ο Ανδρέας Γιατράκος. Την οπτικοποίηση του νέου single της Ιουλίας Καλλιμάνη πραγματοποίησε ο Ορφέας Καλαφάτης. Στο Music Video συμμετέχει ο Γιάννης Αλεξόπουλος. 

Κυκλοφορεί από την Sonar Music.x


Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ελένη Καραμπάτσου: "Η καλλιέργεια αρετών στα παιδιά είναι θεμέλιο για να εξελιχθούν σε ισορροπημένους και υπεύθυνους ανθρώπους".

Εικόνα
Η παιδική λογοτεχνία έχει τη δύναμη να ανοίγει δρόμους σε δύσκολες αλλά αναγκαίες συζητήσεις. Με αφορμή το βιβλίο Η δύναμη του σπασμένου φτερού , μιλήσαμε με τη συγγραφέα Ελένη Καραμπάτσου για το πώς ένα παραμύθι μπορεί να αγγίξει ευαίσθητα ζητήματα όπως η απώλεια, ο αποχωρισμός και η εσωτερική δύναμη των παιδιών. Μέσα από συμβολικές εικόνες και τρυφερή αφήγηση, η ιστορία επιχειρεί να δώσει χώρο στη συζήτηση γύρω από συναισθήματα που συχνά μένουν σιωπηλά. Στη συζήτηση που ακολουθεί, η συγγραφέας μιλά για την ανάγκη μιας παιδείας που καλλιεργεί όχι μόνο γνώσεις αλλά και ψυχικές αντοχές.   Ελένη Καραμπάτσου Το βιβλίο σας αγγίζει ένα ιδιαίτερα δύσκολο θέμα για τα παιδιά, αυτό της απώλειας και του αποχωρισμού. Τι σας οδήγησε να γράψετε μια ιστορία που προσεγγίζει τόσο ευαίσθητα συναισθήματα; Πράγματι το θέμα της απώλειας και του αποχωρισμού είναι ένα δύσκολο θέμα για τα παιδιά καθώς προσεγγίζει ευαίσθητα συναισθήματα, όπως είπατε. Αναρωτιέμαι όμως, γιατί αυτό να είναι ένας απ...
Read more »

Είδαμε και προτείνουμε: «Εσύ κι εγώ και ο Φεϊντώ» της θεατρικής ομάδας Αντικλείδι στο Μικρό Κεραμεικό

Εικόνα
Η κωμωδία « Εσύ κι εγώ και ο Φεϊντώ » της θεατρικής ομάδας Αντικλείδι είναι ένα απολαυστικό, ζωντανό ταξίδι στον κόσμο της σύγχρονης φάρσας, όπου η κλασική κωμωδία συναντά το σήμερα. Ο Δημήτρης Αλεξίου καταφέρνει να μεταφέρει την πνευματώδη οξύνοια και την πολυεπίπεδη σάτιρα του Γάλλου κωμωδιογράφου Φεντώ σε ένα σύγχρονο πλαίσιο, με καθημερινούς χαρακτήρες και καθημερινά διλήμματα, δημιουργώντας ένα έργο που είναι ταυτόχρονα homage και πρωτότυπο. Το κείμενο συνδυάζει έξυπνα το βοντβίλ, τη φάρσα και την επιθεώρηση με στοιχεία μπουλβάρ και αναφορές στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο, χωρίς να χάνει ποτέ τον σύγχρονο ρυθμό και τη θεατρική φρεσκάδα. Η πλοκή, γεμάτη παρανοήσεις, εξωσυζυγικές περιπέτειες και κωμικά μπερδέματα, καταφέρνει να κρατά το κοινό σε εγρήγορση, ενώ το χιούμορ λειτουργεί σαν βαλβίδα απέναντι στις μικρές και μεγάλες αλήθειες της καθημερινής ζωής. Η σκηνοθεσία του Αλεξίου είναι ακριβής και ρυθμική, αφήνοντας χώρο στους ηθοποιούς να αναδείξουν τις κωμικές τους αρετές. ...
Read more »

Καλλιέρη Ευδοξία: "Τα παιδιά τείνουν να αποδέχονται τη διαφορετικότητα και αξιολογούν το γεγονός αυτό ανάλογα με την καθοδήγηση των γονιών τους".

Εικόνα
Στη συνέντευξη αυτή, η Καλλιέρη Ευδοξία μας ξεναγεί στον κόσμο του ποιητικού της παραμυθιού « Η γλυκιά Αγελαδίτσα ». Μιλά για την έμπνευση που γεννήθηκε από την αγάπη της για τα ζώα και τη μνήμη του Ασπροπύργου, για τη σημασία της αποδοχής της διαφορετικότητας, της καθημερινής ανθρωπιάς και της τρυφερότητας, καθώς και για τον παιδαγωγικό ρόλο της δασκάλας Εύης. Μέσα από τις απαντήσεις της, αναδεικνύεται η σύνδεση της φαντασίας με τη ζωή, η αξία της αγάπης προς τα παιδιά, τα ζώα και τη φύση, και η δύναμη της λογοτεχνίας να εμπνέει μικρούς και μεγάλους. Καλλιέρη Ευδοξία Πώς γεννήθηκε η ιδέα για την «αγελαδίτσα» και γιατί επιλέξατε ως κεντρικό χαρακτήρα ένα ζώο αντί για ανθρώπινο ή φανταστικό πρόσωπο; Η γλυκιά αγελαδίτσα γεννήθηκε σαν ιδέα από την αγάπη μου για τα ζώα της φάρμας και από το γεγονός ότι η περιοχή του Ασπροπύργου ήταν γεμάτη από φάρμες με αγελάδες. Κάποτε ο Ασπρόπυργος ήταν αγροκτηνοτροφικός. Επέλεξα την αγελαδίτσα επειδή ήταν το ζώο-σύμβολο της κτηνοτροφίας της περιοχής, α...
Read more »

LIVE | Rebe(l)Tango: Ρεμπέτικο & Tango: Δρόμοι Παράλληλοι

Εικόνα
  Η μουσική παράσταση που εντυπωσίασε, επιστρέφει. Το Κουιντέτο  Rebe ( l ) Tango  σας προσκαλεί σε ένα μουσικό ταξίδι:  «Τάνγκο – Ρεμπέτικο: Δρόμοι Παράλληλοι» , το Σάββατο 14 Μαρτίου στη Μουσική Σκηνή Ράδιο (Δεκελέων 24, Γκάζι). Δύο μουσικά σύμπαντα, γεννημένα στη δεκαετία του 1930 μέσα στη δίνη της κρίσης, συναντιούνται σε μια συνάντηση γεμάτη πάθος και μνήμες. Παρότι μακριά το ένα από το άλλο, το τάνγκο και το ρεμπέτικο αντηχούν την ίδια ψυχή: λιμάνια και γειτονιές  προσφύγων και μεταναστών, χώροι όπου η ζωή ζει στο περιθώριο και ταυτόχρονα στο κέντρο της ανθρώπινης εμπειρίας.
Read more »

Είδαμε και προτείνουμε: Επικίνδυνος Οίκτος του Stefan Zweig στο Θέατρο Χώρος

Εικόνα
  Η θεατρική μεταφορά του μυθιστορήματος Επικίνδυνος Οίκτος του Stefan Zweig στο Θέατρο Χώρος αποτελεί μια ώριμη και ουσιαστική σκηνική πρόταση που αναδεικνύει τη δραματική και ηθική ένταση του έργου. Η διασκευή και σκηνοθεσία της Κερασία Σαμαρά προσεγγίζει το κείμενο με σαφήνεια και σεβασμό, διατηρώντας την ψυχολογική του πολυπλοκότητα και φωτίζοντας τη διαχρονικότητά του. Η παράσταση αναπτύσσει με καθαρή δραματουργική γραμμή την ιστορία του Άντον Χόφμιλερ και της Έντιθ φον Κεκεσφάλβα. Ο οίκτος, που στην αρχή μοιάζει με ανθρώπινη ευαισθησία, αποκαλύπτεται σταδιακά ως μια μορφή αδυναμίας που οδηγεί σε ψέμα και ηθική υποχώρηση. Η σκηνική αφήγηση αναδεικνύει αυτή τη μετάβαση με μέτρο και ένταση, χωρίς δραματικές υπερβολές. Η σκηνοθεσία αξιοποιεί αποτελεσματικά το ιστορικό πλαίσιο της παρακμής της Αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας. Το προσωπικό δράμα των ηρώων καθρεφτίζει μια κοινωνία που αδυνατεί να αναλάβει ευθύνη απέναντι στην επερχόμενη καταστροφή. Η παράσταση διατηρεί σταθερά α...
Read more »

Είδαμε και προτείνουμε: «Η Ανάστασις» του Λέοντος Τολστόι στο ΘΕΑΤΡΟ NOŪS

Εικόνα
Η θεατρική μεταφορά του μυθιστορήματος Ανάσταση του Λέοντος Τολστόι , που παρουσιάζεται στο Θέατρο Noūs σε σκηνοθεσία του Βασίλη Τριανταφύλλου , αποτελεί μια παράσταση με έντονη δραματουργική συνοχή και βαθιά κοινωνική ματιά. Πρόκειται για ένα έργο που, παρότι γράφτηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, συνομιλεί ανατριχιαστικά με το παρόν, φωτίζοντας τη διαχρονική σχέση ανάμεσα στην αδικία, την εξουσία και την ανθρώπινη συνείδηση. Η σκηνοθετική προσέγγιση του Τριανταφύλλου διακρίνεται για την πειθαρχία και τη δραματική της οικονομία. Χτίζει έναν σκοτεινό, σχεδόν ασφυκτικό σκηνικό κόσμο, μέσα στον οποίο οι ήρωες κινούνται σαν εγκλωβισμένοι σε έναν μηχανισμό που καθορίζει τη μοίρα τους. Η παράσταση αποφεύγει τον μελοδραματισμό και επιλέγει μια πιο εσωτερική ένταση, δίνοντας χώρο στο ηθικό και πνευματικό ταξίδι του Νέχλιουντοφ και της Κατιούσα Μασλόβα να αναπτυχθεί σταδιακά, ως μια πορεία αυτογνωσίας και ευθύνης. Οι ερμηνείες των ηθοποιών, Δαβιλάς Αλέξανδρος, Δούβρης Σωτήρης, Ζουρελίδου Ελένη,...
Read more »