Διαβάσαμε και προτείνουμε: «Στοχαστικά περιθώρια» του Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου από την Άνεμος εκδοτική

 


Τα «Στοχαστικά περιθώρια» του Κωνσταντίνου Παπαδόπουλου αποτελούν μια ποιητική συλλογή βαθιά στοχαστική και ανθρώπινη. Η γραφή του κινείται με λυρισμό ανάμεσα στη μνήμη, στη φθορά, στον έρωτα, στην απώλεια και στην ανάγκη του ανθρώπου να κρατηθεί από όσα κάποτε του έδωσαν φως.

Η γλώσσα παραμένει άμεση, καθαρή και γεμάτη εικόνες που γεννούν συναίσθημα χωρίς υπερβολές. Ο ποιητής αξιοποιεί καθημερινές μνήμες, σώματα, δρόμους, σιωπές και μικρές στιγμές ζωής για να μιλήσει για βαθύτερες υπαρξιακές αγωνίες. Το ύφος διαθέτει εσωτερικότητα, ευαισθησία και μια διαρκή ποιητική μελαγχολία που διαπερνά ολόκληρη τη συλλογή.

Στα «Στοχαστικά περιθώρια» η ποίηση λειτουργεί σαν προσωπική εξομολόγηση αλλά και σαν καθρέφτης μιας ολόκληρης γενιάς που αναζητά νόημα μέσα στη φθορά, στη μοναξιά και στην ανάγκη για αγάπη και μνήμη.

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αλέξανδρος Παπαδάκης: "Ότι και άν κάνουμε στην ζωή μας παραμένουμε άνθρωποι με καρδιά ψυχή σώμα και αίμα".

Εικόνα
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο συγγραφέας Αλέξανδρος Παπαδάκης του Ο Όμηρος και ο Απαγωγέας – Μέρος Δεύτερο μιλά για τη νέα του λογοτεχνική πρόταση, ένα έργο που κινείται πέρα από τις συμβατικές αφηγηματικές φόρμες. Με κεντρικό άξονα την αντίστροφη χρονική δομή, την ψυχολογική εμβάθυνση των χαρακτήρων και μια έντονα μετα-αφηγηματική προσέγγιση, το βιβλίο επιχειρεί να αναμετρηθεί με τα όρια ανάμεσα στην πραγματικότητα, το μυστήριο και την ανθρώπινη συνείδηση. Το βιβλίο Ο όμηρος και ο απαγωγέας – Μέρος Δεύτερο είναι γραμμένο «από το  τέλος προς την αρχή». Τι σας οδήγησε σε αυτή την αντισυμβατική  αφηγηματική δομή και τι επιδιώκει να προκαλέσει στον αναγνώστη;
Read more »

δρ Πάρβη Πάλμου: "Η κοινωνία δεν επιβάλλει μόνο συμπεριφορές, επιχειρεί πολλές φορές να επιβάλει και την ίδια την ύπαρξη".

Εικόνα
Στο βιβλίο Φύλα-μορφές και διαμορφώσεις , η δρ Πάρβη Πάλμου προσεγγίζει το φύλο ως βιωμένη, δυναμική εμπειρία, ανοίγοντας έναν ουσιαστικό διάλογο γύρω από την ταυτότητα, τη φυλοδιαφορετικότητα και την ανάγκη για επιβεβαιωτική φροντίδα. Μέσα από τη συνάντηση της ψυχοθεραπευτικής πράξης με τη θεωρία, τη Gestalt και το Focusing, το βιβλίο συνθέτει έναν λόγο βαθιά ανθρώπινο και πολιτικά επίκαιρο, που απευθύνεται τόσο στους ειδικούς όσο και σε κάθε αναγνώστη που θέλει να κατανοήσει το φύλο πέρα από στερεότυπα, φόβους και κανονιστικά σχήματα. Στο βιβλίο σας δεν προσεγγίζετε το φύλο ως σταθερή κατηγορία αλλά ως βιωμένη εμπειρία. Πώς μπορεί αυτή η οπτική να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και τους άλλους;  Στο βιβλίο υποστηρίζω ότι το φύλο δεν είναι απλώς μια κοινωνική κατηγορία ούτε μια βιολογική ετικέτα. Είναι μια βιωμένη εμπειρία που αναδύεται στη συνάντηση του οργανισμού με το περιβάλλον του. Από τη σκοπιά της Gestalt μιλάμε για τον εαυτό ως διαδικασία ...
Read more »

Γιώργος Βαγγελάκης: "Για μένα η μοναξιά προσφέρει απλόχερα δύο μεγάλα δώρα, την απόσταση και τον χρόνο".

Εικόνα
Στην ποιητική συλλογή «Μονοπατώ: Η ζωή σε τρεις πράξεις» , ο Γιώργος Βαγγελάκης προσεγγίζει τη ζωή ως μια αδιάκοπη διαδρομή αυτογνωσίας, όπου η περιπλάνηση, η συνύπαρξη και η μοναξιά συνθέτουν τους βασικούς σταθμούς της ανθρώπινης εμπειρίας. Με λόγο στοχαστικό και βαθιά βιωματικό, αναμετριέται με την αγάπη, τον έρωτα, την ελευθερία, τις ανθρώπινες σχέσεις και τις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής, αναζητώντας την ουσία πίσω από τον θόρυβο της καθημερινότητας. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, μιλά για την ποίηση ως διαδρομή εσωτερικής αναζήτησης, τη σημασία της μοναξιάς, τη δύναμη του ταξιδιού και την ανάγκη διαρκούς επανεκκίνησης. Πώς γεννήθηκε αυτή η τριμερής σύλληψη της ζωής μέσα από την περιπλάνηση, τη συνύπαρξη και τη μοναξιά;
Read more »

Ευαγγελία Κούρτη: "Η ποίησή μου θέλω να κατατείνει στην αυτογνωσία και αυτή με τη σειρά της να μας οδηγήσει στο δρόμο της δράσης και της ευθύνης".

Εικόνα
Στην ποιητική συλλογή Υπάρχει πάντα ένας δρόμος , η Ευαγγελία Κούρτη μετατρέπει την ποίηση σε χώρο στοχασμού, ευθύνης και ελπίδας. Με αφετηρία τη φύση, τον άνθρωπο και τα μεγάλα ζητήματα της εποχής, τον πόλεμο, την προσφυγιά, την κοινωνική αδιαφορία και τη δύναμη της συλλογικότητας, αναζητά το φως ακόμη και στις πιο δύσκολες διαδρομές. Στη συνέντευξη που ακολουθεί μιλά για τον συμβολισμό του «δρόμου», τον κοινωνικό ρόλο της ποίησης και την πίστη της ότι η ελπίδα μπορεί να αποτελέσει μια συνειδητή στάση ζωής. Ο τίτλος «Υπάρχει πάντα ένας δρόμος» μεταφέρει ένα μήνυμα ελπίδας. Ποιος  είναι αυτός ο δρόμος για εσάς;
Read more »