ΔΑΜΙΑΝΟΣ ΠΑΝΤΑΣ "ΜΥΓΔΑΛΙΑ" - ΠΟΙΗΣΗ: ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ - ΕΡΜΗΝΕΥΕΙ Η ΓΕΩΡΓΙΑ ΝΤΑΓΑΚΗ

 Δαμιανός Πάντας

«Μυγδαλιά»

Ποίηση: Κώστας Καρυωτάκης

Ερμηνεύει η Γεωργία Νταγάκη


image.png

Το διαχρονικό ποίημα "Μυγδαλιά" του Κώστα Καρυωτάκη αποκτά μια νέα, σύγχρονη πνοή μέσα από τις νότες του συνθέτη Δαμιανού Πάντα και την ερμηνεία της Γεωργίας Νταγάκη.

Η μυγδαλιά λειτουργεί ως σύμβολο μιας ύπαρξης τρυφερής αλλά εκτεθειμένης, σχεδόν καταδικασμένης μέσα στην ίδια της την ομορφιά.

Η μουσική προσέγγιση του Δαμιανού Πάντα μεταφέρει το ποίημα στο σήμερα με έναν σύγχρονο, ατμοσφαιρικό ήχο, διατηρώντας την εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στην τρυφερότητα και την απώλεια, καθώς η μελωδία λειτουργεί ως φυσική προέκταση του λόγου.

Η ερμηνεία της Γεωργίας Νταγάκη προσθέτει μια γήινη, σχεδόν αφηγηματική διάσταση, φέρνοντας τον ακροατή πιο κοντά στην ευαισθησία και τη λεπτότητα του έργου.

Η «Μυγδαλιά» αποτελεί τον προάγγελο μιας ολοκληρωμένης δισκογραφικής δουλειάς του Δαμιανού Πάντα, που θα κυκλοφορήσει τον ερχόμενο χειμώνα, αφιερωμένης εξ ολοκλήρου στη μελοποίηση ποιημάτων του Κώστα Καρυωτάκη.

 

Έπαιξαν οι μουσικοί:

Κώστας Παρίσσης - κιθάρες, ηλεκτρ. μπάσο

Γεωργία Νταγάκη - λύρα

Πάνος Γεωργακόπουλος - τύμπανα

Δαμιανός Πάντας – πιάνο

 

Ενορχήστρωση, ηχογράφηση, μίξεις, mastering: Κώστας Παρίσσης –

Studio Praxis

 

 «Μυγδαλιά»

Έχει στον κήπο μου μια μυγδαλιά φυτρώσει

κι είν’ έτσι τρυφερή που μόλις ανασαίνει·

μα η κάθε μέρα, η κάθε αυγή τηνε μαραίνει

και τη χαρά του ανθού της δε θα μου τη δώσει.

 

Κι αλίμονό μου! εγώ τής έχω αγάπη τόση…

Κάθε πρωί κοντά της πάω και γονατίζω

και με νεράκι και με δάκρυα την ποτίζω

τη μυγδαλιά που ’χει στον κήπο μου φυτρώσει.

 

Αχ, της ζωούλας της το ψέμα θα τελειώσει·

όσα δεν έχουν πέσει, θα της πέσουν φύλλα

και τα κλαράκια της θε ν’ απομείνουν ξύλα.

Την άνοιξη του ανθού της δε θα μου τη δώσει.

 

Κι όμως εγώ ο φτωχός της είχ’ αγάπη τόση…

 

Κι ακόμα δε μπόρεσα να καταλάβω
πώς μπορεί να πεθάνει μια γυναίκα
που αγαπιέται.

https://www.youtube.com/watch?v=xbEmB8Zmp3g

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Βασίλειος Α. Κυβέλλος: : "Το όνειρο είναι το διαβατήριο για το πέρασμα του πρωταγωνιστή στο παράλληλο σύμπαν του παρελθόντος του".

Άγγελος Λαμέρας: "Στην εποχή μας, αυτός που νιώθει τον ρομαντισμό -είτε στον έρωτα είτε στους κοινωνικούς αγώνες- νιώθει εσωτερική εξορία".

Αλέξανδρος Παπαδάκης: "Ότι και άν κάνουμε στην ζωή μας παραμένουμε άνθρωποι με καρδιά ψυχή σώμα και αίμα".

δρ Πάρβη Πάλμου: "Η κοινωνία δεν επιβάλλει μόνο συμπεριφορές, επιχειρεί πολλές φορές να επιβάλει και την ίδια την ύπαρξη".

Γιώργος Βαγγελάκης: "Για μένα η μοναξιά προσφέρει απλόχερα δύο μεγάλα δώρα, την απόσταση και τον χρόνο".

Διαβάσαμε και προτείνουμε: "Σήμερα και κάθε μέρα" της Δήμητρας Φώτου