Είδαμε και προτείνουμε: Sunward του Φάνη Σακελλαρίου στο θέατρο Ροές

Το Sunward του Φάνη Σακελλαρίου στο θέατρο Ροές είναι μια παράσταση που συνδυάζει με ιδιαίτερη επιτυχία το θέατρο, την εικαστική τέχνη και την performance. Αν και η εικόνα κυριαρχεί, δεν πρόκειται για ένα έργο χωρίς λόγο. Αντίθετα, ο λόγος είναι παρών σε όλη τη διάρκειά του και λειτουργεί ως βασικός άξονας της δραματουργίας.

Εικαστικά, η παράσταση είναι άψογη. Οι φωτισμοί δημιουργούν μια σκοτεινή, τελετουργική ατμόσφαιρα, ενώ η μουσική συνοδεύει υποβλητικά τη δράση, ενισχύοντας την αίσθηση ότι παρακολουθούμε μια ιδιότυπη κοσμογονία. Οι εικόνες που δημιουργούνται στη σκηνή είναι δυνατές και συχνά εντυπωσιακές.

Κεντρική μορφή του έργου είναι ο Σιδηρουργός, μια επιβλητική παρουσία τοποθετημένη ψηλά σε μια κατασκευή που δεσπόζει στον σκηνικό χώρο. Από εκεί καθοδηγεί τον Πρωτόπλαστο Άντρα, δίνοντάς του διαρκώς υλικά και οδηγίες για να χτίσει τον κόσμο και τον ανθρώπινο πολιτισμό. Η σχέση δημιουργού και δημιουργήματος αποτελεί έναν από τους πιο ενδιαφέροντες άξονες της παράστασης, καθώς συνδέεται με τα μεγάλα ερωτήματα γύρω από την εξουσία, την πίστη, τη θνητότητα και την ανάγκη του ανθρώπου να αναζητά τη σωτηρία.

Οι ερμηνευτές των πρωτόπλαστων χαρακτήρων είναι εξαιρετικοί. Με σωματική ακρίβεια, ένταση και απόλυτη προσήλωση υπηρετούν ένα απαιτητικό σκηνικό σύμπαν, μεταφέροντας πειστικά τη διαδρομή από τη δημιουργία μέχρι τη θυσία και την προσδοκία της λύτρωσης.

Το Sunward είναι μια παράσταση που δεν δίνει εύκολες απαντήσεις. Μέσα από μια ιδιαίτερη θεατρική γλώσσα και μια εντυπωσιακή εικαστική σύνθεση, θέτει ερωτήματα για τη σχέση του ανθρώπου με τον θάνατο, την αθανασία και τη βία που συχνά κρύβεται πίσω από τις μεγάλες υποσχέσεις της σωτηρίας. Πρόκειται για μια φιλόδοξη και καλλιτεχνικά ολοκληρωμένη πρόταση.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Λεωνίδας Βουρδονικόλας: "Όταν ο θάνατος γίνει συνομιλητής, η αφήγηση μπορεί να αποκτήσει ακόμη περισσότερη ζωή".

Βασιλική Χρυσοστομίδου: "Η αυξανόμενη φτωχοποίηση των ανθρώπων σε συνδυασμό με την έκπτωση αρχών και αξιών, τους εξοικειώνει με τη φρίκη και τον θάνατο".

Είδαμε και προτείνουμε: «Το μαύρο κουτί» του Γιώργου Ηλιόπουλου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

Είδαμε και προτείνουμε: ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ στο Ρεκτιφιέ

Χαριτίνη Ξύδη: "Ο χρόνος είναι η αιώνια πάλη των αντιθέτων και ταυτοχρόνως η ισορροπία τους".

Είδαμε και προτείνουμε: LULE των Κατερίνα Μπιλιούρη & Βασιλή Τσιάκα στο μικρό Κεραμεικό