ΡΑΧΟΚΟΚΚΑΛΙΑ της Αγνής Παπαδέλη Ρωσσέτου | 17-21 Ιουνίου στις 20:30 στο ΦΙΑΤ

 ΡΑΧΟΚΟΚΚΑΛΙΑ

της Αγνής Παπαδέλη Ρωσσέτου

 



 

Από τον άτλαντα μέχρι τον κόκκυγα, ή αλλιώς ραχοκοκκαλιά.

 

Ένα ψαροκόκκαλο, η κορυφογραμμή μιας οροσειράς, η σπονδυλική μας στήλη, ή ο σκληρός πυρήνας της ομάδας, είναι κάποια από τα πιθανά νοήματα της λέξης.

 

Σε μια προσπάθεια αναπαράστασης της έννοιας της πυκνότητας, έξι χορευτές/τριες και δυο μουσικοί, λειτουργώντας σαν την παλάμη ενός χεριού, άρρηκτα και θεμελιωδώς συνδεδεμένοι και αλληλέγγυοι, περνούν από αναπαραστάσεις διαφορετικών λειτουργιών και καταστάσεων που αφορούν την ιδέα της πύκνωσης και της αραίωσης, με τρόπο άμεσο και ανεπιτήδευτο.

 

Ζωντανεύοντας διαδοχικές εικόνες δανεισμένες κυρίως από το φυσικό κόσμο και από οργανικές ή ανόργανες λειτουργίες ή συμβάντα, δημιουργούνται σε στιγμές, εφήμερες σχισμές από τις οποίες ξεπηδά η ανθρώπινη υπόστασή των χορευτών/τριών και ο υποκειμενικός συσχετισμός μεταξύ τους.

 

Αφετηρία και έμπνευση για αυτό το εγχείρημα αποτέλεσε το έργο του Γιώργου Λάππα, «Άβακας» (1983), μια μελέτη του γλύπτη γύρω από την πυκνότητα. Ο ίδιος γράφει στον κατάλογο της έκθεσης: Έζησα τα παιδικά μου χρόνια στη Σαχάρα. Με το παραμικρό φύσημα του αέρα ξεδιπλώνονταν από την επιφάνεια της γης οι πιο παράξενοι στρόβιλοι καμωμένοι από κουκκίδες. Όταν τις μαζεύεις στην παλάμη, οι κουκκιδίτσες γίνονται ένας λοφίσκος. Είναι μικρές πέτρες κι όμως το σύνολό τους είναι ρευστό και γίνεται σύννεφο!

 

Σ’ αυτό το διπλό ρόλο του χορευτή να είναι και κόκκος άμμου αλλά και ζωντανός άνθρωπος ανάμεσα σε άλλους ανθρώπους, και κατ’ επέκταση στην επιλογή του θεατή να περνάει από την πρώτη ερμηνεία αυτού που βλέπει στη δεύτερη, βασίζεται και αναπτύσσεται η ιδιαιτερότητα αυτού του έργου.

 

Οι δυο φωνές των μουσικών, γυμνές και με δύναμη, σαν ακόμα δυο σώματα, κάνουν τομές στην σιωπή, πλέκονται μεταξύ τους, γεμίζουν το χώρο με την ένταση ή την πολυπλοκότητα του ρυθμού και της χροιά τους και μεταβάλλουν σε ένα άλλο επίπεδο τις περιοχές της πυκνότητας, επηρεάζοντας έτσι την πρόσληψη αυτού που συμβαίνει στον πραγματικό χώρο της σκηνής.

 

Συντελεστές

 

Χορογραφία: Αγνή Παπαδέλη Ρωσσέτου

Χορεύουν: Μάνος Κότσαρης, Βιτόρια Κωτσάλου, Ερμής Μαλκότσης, Ινώ Ρήγα, Μαρίνα Τσαπέκου, Αγνή Παπαδέλη Ρωσσέτου

Σύνθεση/ Ηχητική δραματουργία: Βασούλα Δελλή

Τραγουδούν: Βασούλα Δελλή & Ρούλα Τσέρνου

Σχεδιασμός κοστουμιών: Ελευθερία Αράπογλου

Ζωγραφική υφασμάτων: Ανδρέας Κασάπης

Σύμβουλος δραματουργίας: Μπετίνα Παναγιωτάρα

Σχεδιασμός φωτισμών: Τάσος Παλαιορούτας

Καλλιτεχνική σύμβουλος: Ελένη Μολέσκη

Επικοινωνία: Ευαγγελία Σκρομπόλα

Φωτογραφίες: Δέσποινα Σπύρου

Στην παράσταση ακούγεται το πολυφωνικό ηπειρώτικο τραγούδι "Δεροπολίτισσα"

 

 

Η παράσταση πραγματοποιείται με την υποστήριξη του ΥΠΠΟ για την περίοδο 2025-26.

 

Πληροφορίες

 

Παραστάσεις: 17-21 Ιουνίου στις 20:30

Διάρκεια: 55’

Τιμές εισιτηρίων: 15 ευρώ (Κανονικό), 12 ευρώ (Φοιτητικό, ΑΜΕΑ, Ανέργων)

Προπώληση: https://www.ticketservices.gr/event/fiat-raxokokkalia/

Τοποθεσία: ΦΙΑΤ, Φαλήρου 97, Κουκάκι

Ο χώρος είναι πλήρως προσβάσιμος για άτομα με αναπηρία.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Χαριτίνη Ξύδη: "Ο χρόνος είναι η αιώνια πάλη των αντιθέτων και ταυτοχρόνως η ισορροπία τους".

Βασιλική Χρυσοστομίδου: "Η αυξανόμενη φτωχοποίηση των ανθρώπων σε συνδυασμό με την έκπτωση αρχών και αξιών, τους εξοικειώνει με τη φρίκη και τον θάνατο".

ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΚΟΥΤΙ || Ο Στέφανος Κυριακίδης επιστρέφει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ύστερα από 52 χρόνια

Μαίρη Κλαμπούρα: "Πάντα είχα μια έντονη ροπή προς το σκοτάδι, όχι σαν άνθρωπος αλλά σαν καλλιτέχνης".

Είδαμε και προτείνουμε: «Το μαύρο κουτί» του Γιώργου Ηλιόπουλου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά