Μάρθα Φριντζήλα, Μαρία Παπαγεωργίου, Διονύσης Ατζαράκης και Θανάσης Αλευράς στους δύο τελευταίους Διάλογους στο Σκοτάδι 💫
Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές
"Διάλογοι στο Σκοτάδι"
Αυλαία ρίχνει η πετυχημένη σειρά βιωματικών εκδηλώσεων με δύο τελευταίες παραστάσεις.
Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης φιλοξενεί δύο νέες συναντήσεις της σειράς «Διάλογοι στο Σκοτάδι», μιας πρωτότυπης δράσης που πραγματοποιείται στο απόλυτο σκοτάδι από την ΑμΚΕ "Με Άλλα Μάτια".
Τα έσοδα και των δύο εκδηλώσεων διατίθενται για την ενίσχυση του εκπαιδευτικού προγράμματος της ΑΜΚΕ «Με Άλλα Μάτια», με στόχο την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση μαθητών γύρω από την αναπηρία, την ισότιμη πρόσβαση και τη συμπερίληψη, σε όλη την Ελλάδα.
Δευτέρα 25 Μαΐου 2026 – 21:00 Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης Προπώληση:
Η συζήτηση της βραδιάς θα εξερευνήσει πώς η μουσική, ο λόγος και η προφορικότητα μπορούν να δημιουργήσουν έναν κοινό χώρο εμπειρίας, σε μια εποχή όπου η εικόνα κυριαρχεί. Μέσα από το σκοτάδι, η αφήγηση γίνεται πράξη σύνδεσης και μία βαθιά δύναμη που ενώνει, συγκινεί και δημιουργεί τον κοινό χώρο του «συν-υπάρχειν».
Σε μια εποχή που και η σιωπή σημαίνει πολλά, ενώ η επιτυχία τείνει να προσδιορίζει και όχι να προσδιορίζεται, ο διάλογος επιχειρεί να αναδείξει πώς οι στιγμές που λέμε «όχι» μπορούν τελικά να διαμορφώσουν την ταυτότητα και την πορεία ενός καλλιτέχνη, μετατρέποντας μια δύσκολη επιλογή σε πράξη αξιοπρέπειας, ελευθερίας και προσωπικής συνέπειας.
Δευτέρα 6 Ιουνίου
«Μεταξύ σοβαρού και αστείου»
με τους Θανάση Αλευρά & Διονύση Ατζαράκη
Δευτέρα 8 Ιουνίου 2026 – 21:00 Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης Προπώληση:
Η συζήτηση της βραδιάς θα εξερευνήσει τον ρόλο του χιούμορ στον δημόσιο λόγο, τη θέση της σάτιρας στην κοινωνική κριτική και την ευθύνη του καλλιτέχνη να εκθέτει, να σχολιάζει και να αφουγκράζεται.
Η φράση «μεταξύ σοβαρού και αστείου» περιγράφει εκείνη τη λεπτή περιοχή όπου το χιούμορ αποκαλύπτει αλήθειες που συχνά μένουν άρρητες. Όταν αστειευόμαστε σοβαρολογώντας, η κωμωδία αποκτά δύναμη σχολιασμού, ευθύνης και απελευθέρωσης. Στο σκοτάδι, αυτή η απόσταση γίνεται ακόμη πιο ευκρινής - σαν να φωτίζονται οι προθέσεις πίσω από τις λέξεις. Μολαταύτα, υπάρχουν γκρίζες ζώνες και θέματα προς συζήτηση που θα καλυφθούν στην προσπάθεια μας να ρίξουμε φως πίσω από το παραπέτασμα της καλλιτεχνικής δημιουργίας.
Ο Λεωνίδας Βουρδονικόλας , μέσα από τις Σημειώσεις Αϋπνίας , συνθέτει έναν σκοτεινό και βαθιά ποιητικό κόσμο όπου το όνειρο, η μνήμη και ο θάνατος συνυπάρχουν διαρκώς με την πιο ακραία εμπειρία της ζωής. Με ήρωες που κινούνται ανάμεσα στην πραγματικότητα και την ονειρική παραμόρφωση, το βιβλίο εξερευνά την αϋπνία όχι ως απλή σωματική κατάσταση αλλά ως υπαρξιακή αγωνία, πηγή δημιουργίας και εσωτερικής αποκάλυψης. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο συγγραφέας μιλά για το τραύμα, τη δύναμη των ονείρων, την ένταση της ύπαρξης και τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στη ζωή και την εξαΰλωση. Οι Σημειώσεις Αϋπνίας ξεκινούν με μια έντονα σουρεαλιστική εικόνα. Τι ρόλο παίζει η αϋπνία ως υπαρξιακή κατάσταση μέσα στο βιβλίο και όχι απλώς ως σωματική εμπειρία;
Το « Γράμμα του πελάγους » του Άγγελου Λαμέρα αποτελεί μια βαθιά λυρική και ατμοσφαιρική ποιητική κατάθεση που κινείται ανάμεσα στη θάλασσα, στον έρωτα, στη μοναξιά και στη μεταφυσική αναζήτηση. Η γραφή του διαθέτει έντονη ποιητική μουσικότητα και δημιουργεί εικόνες γεμάτες φως, αλμύρα και εσωτερική μελαγχολία.
Η παράσταση « LuLe » είναι μια εξαιρετική σκηνική εμπειρία που καταφέρνει να συγκινήσει και να ψυχαγωγήσει χωρίς ούτε μία λέξη. Οι Κατερίνα Μπιλιούρη και Βασίλης Τσιάκας έχουν μοναδική σκηνική χημεία και κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού από την αρχή μέχρι το τέλος. Με μόνο όπλο το βλέμμα, τις κινήσεις και τους μορφασμούς τους, δημιουργούν αληθινές στιγμές γέλιου αλλά και συγκίνησης. Το χιούμορ τους είναι αυθεντικό, ζωντανό και συνεχές. Οι δυο τους θυμίζουν ένα σύγχρονο κωμικό δίδυμο, με έντονη εκφραστικότητα και απίστευτο συγχρονισμό. Η παράσταση μιλά κατευθείαν στην ψυχή του θεατή. Πίσω από το γέλιο κρύβονται η μοναξιά, η ανάγκη για επικοινωνία και η ανθρώπινη τρυφερότητα. Η σιωπή γίνεται δύναμη και κάθε κίνηση αποκτά νόημα. Το «LuLe» είναι μια ευρηματική, τρυφερή και πολύ ιδιαίτερη παράσταση που αξίζει πραγματικά να δει κανείς. Πολλά μπράβο στους δημιουργούς και στους ηθοποιούς για αυτή την τόσο όμορφη και ξεχωριστή δουλειά.
Η παράσταση « Επιστροφή στην Κόλαση » στο Θέατρο Ρεκτιφιέ παρουσιάζει έναν κόσμο χαμένο μέσα στη βία, τον φόβο και την ανθρώπινη παρακμή. Το έργο μιλά για το κακό που γεννιέται μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο και για μια κοινωνία που μοιάζει να έχει χάσει κάθε όριο. Μέσα από μαύρο χιούμορ, σαρκασμό και σκοτεινές εικόνες, η παράσταση δείχνει πως οι πραγματικοί δαίμονες δεν βρίσκονται στην κόλαση αλλά στην καθημερινότητα και στις πράξεις των ανθρώπων. Η σκηνοθεσία της Ειρήνης Ζήκα δημιουργεί από την αρχή μια αίσθηση έντασης και συνεχούς κίνησης. Η δράση κυλά γρήγορα και η σκηνή γεμίζει διαρκώς με φωνές, σώματα και δυνατές εικόνες. Η παράσταση έχει ρυθμό και κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Η σκηνοθεσία αξιοποιεί σωστά τον χώρο και χτίζει μια ατμόσφαιρα σκοτεινή, άγρια και σχεδόν τελετουργική. Η μουσική αποτελεί από τα πιο δυνατά στοιχεία της παράστασης. Οι ζωντανοί ήχοι και οι κιθάρες δημιουργούν μια υπνωτική ατμόσφαιρα και συνοδεύουν ιδανικά την ένταση των σκηνών. Η μουσική λειτου...
Η Τίνα Σερβετά κάνει το λογοτεχνικό της ντεμπούτο με τον « Γκαστόν », ένα συγκινητικό μυθιστόρημα που εκτυλίσσεται στα σκοτεινά χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μέσα από τη βαθιά σχέση ενός παιδιού με τον πιστό του σκύλο, η συγγραφέας φωτίζει τη δύναμη της αγάπης, της μνήμης και της επιβίωσης απέναντι στη φρίκη του πολέμου. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, μιλά για τις ιστορικές αφετηρίες του βιβλίου, την επίδραση της οικογενειακής μνήμης στη γραφή της και τα διαχρονικά μηνύματα που επιθυμεί να μεταφέρει στους αναγνώστες. Το βιβλίο «Γκαστόν» τοποθετείται χρονικά λίγο πριν και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τι σας οδήγησε να επιλέξετε αυτή την ιστορική περίοδο ως φόντο της ιστορίας σας; Πάντα με ενδιέφεραν τα τεκταινόμενα εκείνης της εποχής, νομίζω είναι από τις πλέον μακάβριες περιόδους της ανθρωπότητας. Ωστόσο, η ανάγκη μου να διαβάζω και να προσπαθώ να εντρυφώ στην εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου πηγάζει από τα βιώματα που μου έχει μεταφέρει ο παππούς μου που πολέμησε ...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου