Είδαμε και προτείνουμε: AI-MILIA στο Θέατρο Αργώ

Η AI-MILIA στο Θέατρο Αργώ είναι μια βαθιά προσωπική εξομολόγηση της Αιμιλία Υψηλάντη. Η σπουδαία ηθοποιός παραμένει πάνω στη σκηνή μετά το τέλος της παράστασης και αφηγείται τη ζωή της μέσα από μνήμες, απώλειες, πολιτικές εμπειρίες, έρωτες και στιγμές που τη διαμόρφωσαν.

Η αφήγηση ξεκινά από τα παιδικά χρόνια στον Πύργο και την Αμαλιάδα. Οι εικόνες της επαρχίας, της οικογένειας και της σχέσης με τη φύση αποκτούν ζεστασιά και αλήθεια μέσα από τον λόγο της. Ξεχωρίζουν οι αναφορές στους γονείς της και κυρίως στην αγάπη της για τα βιβλία και τη γνώση, που καθόρισε από νωρίς τη διαδρομή της.

Η μετάβαση στην Αθήνα, οι σπουδές στην Ανώτατη Εμπορική και στο Θέατρο Τέχνης, η απομάκρυνσή της από τη σχολή του Καρόλου Κουν επειδή παντρεύτηκε και απέκτησε παιδί, σκιαγραφούν τη θέση της γυναίκας σε μια διαφορετική εποχή. Η ίδια μιλά με ειλικρίνεια και αυτογνωσία, χωρίς ίχνος πικρίας.

Ιδιαίτερη δύναμη έχουν οι σκέψεις της για το θέατρο, την πολιτική και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η αναφορά στη συμμετοχή της στο Πολυτεχνείο και στη μετέπειτα πορεία της με το ΚΚΕ φωτίζει μια ακόμη πλευρά της προσωπικότητάς της.

Η πιο συγκλονιστική στιγμή της παράστασης αφορά τον θάνατο της κόρης της. Η Υψηλάντη μιλά για την απώλεια με σπαρακτική απλότητα και μετατρέπει τον προσωπικό πόνο σε έναν βαθιά ανθρώπινο στοχασμό πάνω στη ζωή και τον θάνατο.

Το μεγαλύτερο προτέρημα της παράστασης είναι η ίδια η παρουσία της επί σκηνής. Η εκφορά του λόγου της είναι άψογη. Κάθε λέξη διαθέτει καθαρότητα, μέτρο και ουσία. Η χρήση της ελληνικής γλώσσας εντυπωσιάζει με την ακρίβεια, τη μουσικότητα και την καλλιέργειά της. Η Αιμιλία Υψηλάντη αποδεικνύει πως το θέατρο μπορεί ακόμη να στηρίζεται αποκλειστικά στη δύναμη του λόγου, της μνήμης και της αλήθειας.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αλέξανδρος Παπαδάκης: "Ότι και άν κάνουμε στην ζωή μας παραμένουμε άνθρωποι με καρδιά ψυχή σώμα και αίμα".

Γιώργος Βαγγελάκης: "Για μένα η μοναξιά προσφέρει απλόχερα δύο μεγάλα δώρα, την απόσταση και τον χρόνο".

«Ρήγμα: Οι επτά ακατανίκητες δυνάμεις»

Βαρώτσου Τούλα: "Τα Διαμάντια της Αιωνιότητας να φέρουν την νέα γενιά αντιμέτωπη με την Ιστορία και με όσα σημάδεψαν μία δύσκολη κατοχική περίοδο για την ανθρωπότητα".

Έντυ Κιτάντζη: "Η υπέρβαση των ορίων μέσα στην ποιητική διαδικασία λυτρώνει από τη βάρβαρη βασανιστική πραγματικότητα, ελευθερώνοντας το πνεύμα".

Βαγγέλης Μανουβέλος: Έχω την αίσθηση ότι σήμερα φοβόμαστε περισσότερο την ευαλωτότητα, επικοινωνούμε αδιάκοπα, αλλά αποφεύγουμε να εκτεθούμε πραγματικά".