Διαβάσαμε και προτείνουμε: Τι είναι όχι; της Ευτυχίας Βαρσαμή

 


Το Τι είναι Όχι; είναι ένα τρυφερό και προσεγμένο παιδικό βιβλίο που αγγίζει ένα από τα πιο φυσικά και σημαντικά στάδια της ανάπτυξης των παιδιών: την ανάγκη τους να πουν «όχι» και να ορίσουν τα όριά τους.  

Μέσα από τις ιστορίες του Φίλιππου, της Αναστασίας και του Μάριου, το βιβλίο δείχνει με απλό και ζεστό τρόπο πώς τα παιδιά βιώνουν το «όχι», αλλά και πώς οι γονείς μπορούν να το κατανοήσουν και να το διαχειριστούν με αγάπη και υπομονή. Δεν πρόκειται για μια ιστορία που απλώς διηγείται γεγονότα, αλλά για ένα πολύτιμο εργαλείο που βοηθά μικρούς και μεγάλους να αναγνωρίσουν τα συναισθήματά τους και να επικοινωνήσουν καλύτερα.  

Η γλώσσα είναι προσιτή, γεμάτη τρυφερότητα, χωρίς να γίνεται διδακτική. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: το «όχι» δεν είναι κάτι κακό, αλλά ένας τρόπος για να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας και να μάθουμε να συνυπάρχουμε με τους άλλους.  

Η εικονογράφηση ενισχύει τη ζεστή ατμόσφαιρα του βιβλίου, κάνοντάς το ακόμα πιο ελκυστικό για τα παιδιά.  

Ένα βιβλίο που προσεγγίζει με αγάπη και κατανόηση μια φάση της παιδικής ηλικίας που μπορεί να είναι απαιτητική αλλά είναι γεμάτη ευκαιρίες για μάθηση. Ιδανικό για γονείς που θέλουν να ενισχύσουν τη σχέση τους με τα παιδιά τους και για μικρούς αναγνώστες που θέλουν να νιώσουν πως η φωνή τους ακούγεται.

Της Αλεξίας Βλάρα, 30/3/2025

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Χατζηαποστόλου: "Μια ολόκληρη εποχή που εμπεριέχει όλες τις εποχές, ξεδιπλώνεται μέσα στη σκέψη του Μάνου Ελευθερίου, με τον ποιητή να παραμένει πάντα πιστός σε ό,τι θεωρεί ιερό".

«Ο Κος Ζυλ» σε κείμενο & σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου στο Θέατρο Πόρτα, από 27/2

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Ανθή Γουρουντή: "Η εποχή των αντιφάσεων, ο τόπος και χρόνος που ζούμε, κάνει το συγκεκριμένο έργο εξαιρετικά επίκαιρο, παρουσιάζοντας την ανάγκη του ανθρώπου για πνευματική ανάταση και την τάση του για εξέλιξη ακόμα και μέσα από τον θάνατο".

Παρασκευή Λεβεντάκου: "Η λεκτικοποίηση του βιωμένου έρωτα και της ακόμη πιο βιωμένης απώλειάς του λειτουργεί σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης".