Τελευταίες τρεις παραστάσεις για το “Ζαραζί” στο θέατρο ΔΡΟΜΟΣ

Τελευταίες τρεις παραστάσεις για το “Ζαραζί”
Παρασκευή 6, Σάββατο 14 & 21 Ιουνίου στις 21:15 | Θέατρο Δρόμος

Το Ζαραζί, η μουσικοθεατρική παράσταση που αγαπήθηκε από κοινό και κριτικούς για την ποιητική της ένταση, τον σουρεαλιστικό της χαρακτήρα και το ιδιαίτερο μουσικό της ύφος, ρίχνει αυλαία με τρεις τελευταίες παραστάσεις στο Θέατρο Δρόμος:
Παρασκευή 6, Σάββατο 14 και Σάββατο 21 Ιουνίου, στις 21:15.

Γύρω από ένα τραπέζι καφενείου, τρεις χαρακτήρες – η Χριστίνα, ο Βασίλης και η Κατερίνα – τραγουδούν, αφηγούνται, θυμούνται και ονειρεύονται. Το Ζαραζί δεν ζητά να εξηγηθεί, αλλά να βιωθεί. Με χιούμορ, συγκίνηση και μουσική, ξεδιπλώνει μια θεατρική εμπειρία που αιωρείται ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό, στο προσωπικό και το συλλογικό, στο γελοίο και το βαθιά ανθρώπινο.

Η παράσταση συνδυάζει πρωτότυπη και «δανεισμένη» μουσική, ποίηση, πεζό λόγο και αυτοσχεδιασμό, συνθέτοντας ένα μωσαϊκό όπου το τραγούδι γίνεται εργαλείο αφήγησης, εξομολόγησης και ανατροπής.

📍 Θέατρο Δρόμος
Αγ. Μελετίου 25, Κυψέλη

🕰 Ώρα έναρξης: 21:15
🎟 Γενική είσοδος: 13
📞 Κρατήσεις: 21 0881 8906

📍 Πληροφορίες & προπώληση: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/zarazi/

 «ΖΑΡΑΖΙ»


Τρεις Τελευταίες παραστάσεις Παρασκευή 6, Σάββατο 14 & 21 Ιουνίου  στις 21:15

 

Το Μιούζικαλ των Φτωχών

Τρέιλερ : https://www.youtube.com/watch?v=YYEsirb1WYE

Ένα σουρεαλιστικό μουσικοθεατρικό ταξίδι
στο Θέατρο ΔΡΟΜΟΣ

Τρεις μουσικοί συναντιούνται γύρω από ένα τραπέζι καφενείου και μετατρέπουν τον χώρο σε σκηνή, το παράλογο της ύπαρξης σε θέαμα και την καθημερινότητα σε μια γιορτή αυτοσαρκασμού και μουσικής.

ΤΟ ΕΡΓΟ

Το ΖΑΡΑΖΙ είναι ένα μουσικοθεατρικό ταξίδι που ξεδιπλώνεται γύρω από ένα τραπέζι καφενείου – έναν τόπο προσδοκιών, αναβολών και ματαιώσεων. Εκεί, η Χριστίνα, ο Βασίλης και ο Ραφαήλ παίζουν μουσική, αφηγούνται ιστορίες και εμπλέκονται σε παιχνίδια λέξεων, αναρωτώμενοι αν η ζωή είναι κάτι παραπάνω από ένα σκηνοθετημένο θέαμα.

Με έναν υπόγειο ρυθμό που δένει τραγούδι και λόγο, το έργο παντρεύει την παράνοια της καθημερινότητας με το υπαρξιακό άγχος. Οι ήρωες δεν δίνουν απαντήσεις – αντίθετα, ξηλώνουν βεβαιότητες και εκθέτουν τη θεατρικότητα της ίδιας της ύπαρξης.

Το ΖΑΡΑΖΙ συνδυάζει πρωτότυπη και «δανεισμένη» μουσική, ποίηση και πεζό λόγο, αντλώντας από δημιουργούς όπως ο Νικόλας Άσιμος, οι Χειμερινοί Κολυμβητές, ο Τζίμης Πανούσης, οι Τρύπες, τα Διάφανα Κρίνα, ο Θάνος Μικρούτσικος, ο John Cage και ο Steve Harley, καθώς και από στίχους των Μάνου Ελευθερίου, Τίτου Πατρικίου, Ανδρέα Εμπειρίκου, Νίκου Γκάτσου και άλλων ταξιδευτών.

Το ΖΑΡΑΖΙ δεν είναι μια παράσταση για να την «καταλάβεις» – είναι μια εμπειρία για να χαθείς μέσα της.

�� Διάρκεια: 120'
�� Πριν την παράσταση προσφέρεται δωρεάν το ποτό του φτωχού: Τσίπουρο on the rocks.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Κείμενα – Σκηνοθεσία – Μουσική Επιμέλεια: Βασίλης Χατζημακρής
Σκηνικά – Κουστούμια: Ρένα Σανταμούρη (RS Architecture + Design Studio)
Σχεδιασμός Φωτισμών: Εμμανουήλ Μαύρος
Σκηνοθεσία Teaser – Editing: Εμμανουήλ Μαύρος
Χειρισμός Φωτισμού & Ήχου: Γεωργία Ηλιοπούλου
Φωτογραφία: Μανώλης Πετρής
Social Media Manager: Μάριαμ Νίκου
Επικοινωνία: Άντζυ Νομικού
Παραγωγή: Medea Pictures

Παίζουν: Βασίλης Χατζημακρής, Χριστίνα Μάλλιου, Κατερίνα Μπουλάκου

 Προπώληση εισιτηρίων:
www.more.com/gr-el/tickets/theater/zarazi

 Πληροφορίες:
www.dromostheatre.gr/project/zarazi

�� Θέατρο ΔΡΟΜΟΣ

Διεύθυνση

Αγ. Μελετίου 25, Αθήνα 113 61

Τηλέφωνο: 21 0881 8906


�� Μια παράσταση που σπάει τα όρια της σκηνής και προσκαλεί το κοινό σε μια μοναδική εμπειρία!

 

 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαρία Χατζηαποστόλου: "Μια ολόκληρη εποχή που εμπεριέχει όλες τις εποχές, ξεδιπλώνεται μέσα στη σκέψη του Μάνου Ελευθερίου, με τον ποιητή να παραμένει πάντα πιστός σε ό,τι θεωρεί ιερό".

«Ο Κος Ζυλ» σε κείμενο & σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου στο Θέατρο Πόρτα, από 27/2

Νατάσα Βραχλιώτη: "Το βιβλίο, όπως και κάθε βιβλίο από μόνο του έχει τη δύναμη να μεταμορφώσει!"

Ανθή Γουρουντή: "Η εποχή των αντιφάσεων, ο τόπος και χρόνος που ζούμε, κάνει το συγκεκριμένο έργο εξαιρετικά επίκαιρο, παρουσιάζοντας την ανάγκη του ανθρώπου για πνευματική ανάταση και την τάση του για εξέλιξη ακόμα και μέσα από τον θάνατο".

Παρασκευή Λεβεντάκου: "Η λεκτικοποίηση του βιωμένου έρωτα και της ακόμη πιο βιωμένης απώλειάς του λειτουργεί σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης".