Ο Αλέξανδρος Καζάζης,
είναι ο νέος τραγουδοποιός και ερμηνευτής που με την χαρακτηριστική και
γεμάτη συναισθήματα φωνή του, παρουσιάζει το πρώτο του single στην
Ελληνική δισκογραφία, με τίτλο «Χάνεσαι» .
Το «Χάνεσαι» αποτελεί μέρος της πρώτης του ολοκληρωμένης δουλειάς, που έχει τον τίτλο «Άτρωτος Έρωτας» και θα κυκλοφορήσει από τη Formiggart.
Το
τραγούδι έχει έναν λυρικό και εσωτερικό χαρακτήρα, συνδυάζοντας
παράλληλα στοιχεία της παράδοσης, με τον ρυθμό των 5/8 να κυριαρχεί, και
την κρητική λύρα να οδηγεί την ψυχή στα βάθη της. Και τα λόγια του μας
κάνουν να τραγουδήσουμε τη δύσκολη στιγμή της διαχείρισης του πώς στον
έρωτα γίνεται δύο το ένα. Πώς το μαζί, αρχίζει να γίνεται χώρια. Ο ίδιος υπογράφει τους στίχους και τη μουσική και έτσι μας δίνει το δικό του ξεχωριστό, μουσικό στίγμα . Εμείς, με αυτό, το πρώτο τραγούδι που βγαίνει στο φως -από τα έξι του επερχόμενου δίσκου του- προσεγγίζουμε τον κόσμο του Αλέξανδρου και από την πρώτη ακρόαση αναγνωρίζουμε μια σπάνια συγγένεια με την Τέχνη του.
Τις ενορχηστρώσεις υπογράφει ο Αλέξανδρος Καζάζης και ο Περικλής Καλούμενος, το βίντεο του «Χάνεσαι» το διηύθυνε ο Ηλίας Λαχανάς, ενώ το εξώφυλλο φιλοτέχνησε η Ίριδα Μαρίνα Γκέσσλερ.
«Ο
έρωτας, ένα πολύπλευρο και ατίθασο συναίσθημα που κινεί θεούς και
δαίμονες, που μας βγάζει τον πιο ανέμελο και ανεξέλεγκτο εαυτό μας.
Κάποιοι χάνουν τον εαυτό τους μέσα σε αυτόν, κάποιοι τον βρίσκουν αλλά
απ’ ό,τι φαίνεται, όποια και να είναι η κατάληξη του εκάστοτε έρωτα, ο
ερχομός του νέου, θα γίνει πάλι μουσική στην καρδιά και των δύο. Το
«Χάνεσαι» είναι το στάδιο όπου η σχέση έχει φτάσει σε ένα οριακό τέλμα
και ο ένας από τους δύο αρχίζει αισθητά να απομακρύνεται και να κάνει
«λάθη», χωρίς να αναλογίζεται το «πόσο σ’αγάπησα». Αλ. Κ.
Αλέξανδρος Καζάζης - Χάνεσαι - Official Μusic Video
Στην παράσταση «Το Βιβλίο της Ανησυχίας – Ημερολόγιο Αποχαιρετισμού» , ο Πάρης Μαντόπουλος και η ομάδα 4PLAY καταφέρνουν κάτι εξαιρετικά δύσκολο: να δώσουν σάρκα, οστά και κίνηση στον εσωτερικό, πολυδιασπασμένο κόσμο του Φερνάντο Πεσσόα. Στη σκηνή του Θεάτρου Αργώ, η ποίηση παύει να είναι μια στατική ανάγνωση και μετατρέπεται σε μια παλλόμενη, σωματική εμπειρία που ισορροπεί ανάμεσα στον υπαρξιακό στοχασμό και την απελευθέρωση του χορού.
Στη συνέντευξή της για το ψυχολογικό θρίλερ «Η Απόφαση» , η Κάτια Ποθητού αναδεικνύει την ευθύνη της επιλογής ως την κεντρική δύναμη που διαμορφώνει την ανθρώπινη μοίρα. Μέσα από μια σύγχρονη, «κινηματογραφική» αφήγηση, η συγγραφέας εξερευνά τα όρια της μνήμης και την υποκειμενικότητα της αλήθειας, δείχνοντας πώς οι φόβοι και τα τραύματα του παρελθόντος θολώνουν τις αποφάσεις του σήμερα. Εστιάζοντας στη σύγκρουση μεταξύ ηθικού δικαίου και καθήκοντος, υπογραμμίζει ότι η ουσιαστική ελευθερία κρύβεται στην ειλικρίνεια με την οποία ο καθένας μας αναλαμβάνει το βάρος των δικών του προσωπικών αξιών. Κάτια Ποθητού Τι σας οδήγησε να δημιουργήσετε αυτήν την υπόθεση; Υπήρξε κάποια πραγματική ιστορία ή γεγονός που σας ενέπνευσε;
Η « Σονάτα του Κρόιτζερ » του Λέοντος Τολστόι, στο χώρο τέχνης Ηχόδραση είναι μια αναπαράσταση ενός κλασικού κειμένου, αλλά και μια ανατριχιαστική ακτινογραφία της τοξικής αρρενωπότητας που παραμένει απελπιστικά επίκαιρη. Με φόντο τη μουσική του Μπετόβεν, η παράσταση μετατρέπεται σε ένα ψυχολογικό και κοινωνικό κατηγορητήριο, αναδεικνύοντας πώς η αντίληψη του έρωτα ως ιδιοκτησίας μπορεί να μετατραπεί σε φονικό όπλο.
Η παράσταση «Σλάντεκ/Sladek» του Έντεν φον Χόρβατ από την Εταιρεία Θεάτρου Ars Moriendi , σε σκηνοθεσία Θάνου Νίκα , εκτός από μια ιστορική αναδρομή στον Μεσοπόλεμο, είναι μια επείγουσα και χειρουργική ανατομία της γέννησης του ολοκληρωτισμού. Μέσα από τη δουλεμένη μετάφραση του Γιώργου-Κωνσταντίνου Μιχαηλίδη, το πολιτικό αυτό δράμα μάς βυθίζει στην ασφυκτική ατμόσφαιρα της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, εκεί όπου η οικονομική κατάρρευση και η κοινωνική εξαθλίωση γίνονται το ιδανικό λίπασμα για την άνοδο του «Μαύρου Στρατού». Αυτό που συμβαίνει στο ΠΛΥΦΑ ξεπερνά τα όρια μιας συμβατικής θεατρικής παρακολούθησης· είναι μια έντονη, σχεδόν σωματική εμπειρία , μια ολοκληρωτική επίθεση στις αισθήσεις που σε αφήνει με μια επίμονη ανατριχίλα. Η απόδοση των ηθοποιών είναι καθηλωτική. Με μια ερμηνευτική δεινότητα που αγγίζει τα όρια της αυτοθυσίας, ο θίασος ενσαρκώνει τη βία όχι ως κάτι εξωτικό, αλλά ως κάτι τρομακτικά οικείο. Οι ερμηνείες τους, γεμάτες ηλεκτρισμό και ακρίβεια, δίνουν σάρκα κα...
Στο βιβλίο « Ήττα – με τη φωνή της κόρης μου » , η Ρένα Πέτρου φέρνει στο φως το χειρόγραφο ημερολόγιο του πατέρα της, μετατρέποντας μια ιδιωτική μαρτυρία σε δημόσιο ντοκουμέντο μνήμης. Μέσα από τις σελίδες του, ξεδιπλώνεται η ζωή ενός ανθρώπου που βίωσε την Κατοχή, τον Εμφύλιο και τις σκληρές συνθήκες μιας εποχής χωρίς εξωραϊσμό, αλλά με βαθιά ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η συγγραφέας στέκεται διακριτικά δίπλα στο κείμενο, ως κόρη και επιμελήτρια μαζί, επιτρέποντας στη φωνή του πατέρα να ακουστεί αυτούσια, ενώ η δική της παρουσία λειτουργεί ως πράξη ευθύνης απέναντι στη μνήμη και την Ιστορία. Πότε και με ποιον τρόπο συναντήσατε για πρώτη φορά τη φωνή του πατέρα σας μέσα από το χειρόγραφο ημερολόγιό του; Ήταν μια ανακάλυψη ή μια επανένωση;
Η απόφαση να συνεχιστεί για δεύτερη χρονιά η « Αγία Ιωάννα » του Τζορτζ Μπέρναρντ Σω στο Θέατρο της Ημέρας δεν αποτελεί έκπληξη, αλλά φυσική συνέπεια μιας καλλιτεχνικής αρτιότητας που σέβεται τόσο τον θεατή όσο και το βαρύτιμο κείμενο. Μέσα από τη σκηνοθετική ματιά του Γιάννη Γιούλη, η ιστορία της Παρθένας της Ορλεάνης παύει να είναι απλώς ένα ιστορικό δράμα εποχής και μεταμορφώνεται σε ένα διαχρονικό μανιφέστο για τη σύγκρουση του ατόμου με την εξουσία.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου