Ο Αλέξανδρος Καζάζης,
είναι ο νέος τραγουδοποιός και ερμηνευτής που με την χαρακτηριστική και
γεμάτη συναισθήματα φωνή του, παρουσιάζει το πρώτο του single στην
Ελληνική δισκογραφία, με τίτλο «Χάνεσαι» .
Το «Χάνεσαι» αποτελεί μέρος της πρώτης του ολοκληρωμένης δουλειάς, που έχει τον τίτλο «Άτρωτος Έρωτας» και θα κυκλοφορήσει από τη Formiggart.
Το
τραγούδι έχει έναν λυρικό και εσωτερικό χαρακτήρα, συνδυάζοντας
παράλληλα στοιχεία της παράδοσης, με τον ρυθμό των 5/8 να κυριαρχεί, και
την κρητική λύρα να οδηγεί την ψυχή στα βάθη της. Και τα λόγια του μας
κάνουν να τραγουδήσουμε τη δύσκολη στιγμή της διαχείρισης του πώς στον
έρωτα γίνεται δύο το ένα. Πώς το μαζί, αρχίζει να γίνεται χώρια. Ο ίδιος υπογράφει τους στίχους και τη μουσική και έτσι μας δίνει το δικό του ξεχωριστό, μουσικό στίγμα . Εμείς, με αυτό, το πρώτο τραγούδι που βγαίνει στο φως -από τα έξι του επερχόμενου δίσκου του- προσεγγίζουμε τον κόσμο του Αλέξανδρου και από την πρώτη ακρόαση αναγνωρίζουμε μια σπάνια συγγένεια με την Τέχνη του.
Τις ενορχηστρώσεις υπογράφει ο Αλέξανδρος Καζάζης και ο Περικλής Καλούμενος, το βίντεο του «Χάνεσαι» το διηύθυνε ο Ηλίας Λαχανάς, ενώ το εξώφυλλο φιλοτέχνησε η Ίριδα Μαρίνα Γκέσσλερ.
«Ο
έρωτας, ένα πολύπλευρο και ατίθασο συναίσθημα που κινεί θεούς και
δαίμονες, που μας βγάζει τον πιο ανέμελο και ανεξέλεγκτο εαυτό μας.
Κάποιοι χάνουν τον εαυτό τους μέσα σε αυτόν, κάποιοι τον βρίσκουν αλλά
απ’ ό,τι φαίνεται, όποια και να είναι η κατάληξη του εκάστοτε έρωτα, ο
ερχομός του νέου, θα γίνει πάλι μουσική στην καρδιά και των δύο. Το
«Χάνεσαι» είναι το στάδιο όπου η σχέση έχει φτάσει σε ένα οριακό τέλμα
και ο ένας από τους δύο αρχίζει αισθητά να απομακρύνεται και να κάνει
«λάθη», χωρίς να αναλογίζεται το «πόσο σ’αγάπησα». Αλ. Κ.
Αλέξανδρος Καζάζης - Χάνεσαι - Official Μusic Video
Η Μαρία Χατζηαποστόλου προσεγγίζει τον Μάνο Ελευθερίου όχι ως μνημειακή μορφή του τραγουδιού, αλλά ως πνευματικό συνοδοιπόρο και ηθικό μέτρο του καιρού μας. Στο βιβλίο της Ο Μάνος Ελευθερίου του τόπου και της ουτοπίας , η ποίηση συναντά τη μνήμη, η Ιστορία τη μεταφυσική και ο τόπος την ουτοπία, φωτίζοντας έναν δημιουργό που παρέμεινε ασκεπής, ελεύθερος και βαθιά ανθρώπινος. Μια συνομιλία για την ευθύνη του λόγου, την ταπεινότητα, τη συλλογική μνήμη και την ελπίδα που αντιστέκεται. Μαρία Χατζηαποστόλου Στο βιβλίο σας προσεγγίζετε τον Μάνο Ελευθερίου όχι μόνο ως στιχουργό, αλλά ως πνευματική και ηθική μορφή. Ποια ήταν η εσωτερική ανάγκη που σας οδήγησε σε αυτό το «χαιρετιστήριο» βιβλίο;
« Ο Κ ος Ζυλ» (Ελεύθερα βασισμένο στο έργο «Δεσποινίς Τζούλια» του Αύγουστου Στρίντμπεργκ) Κείμενο - Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος Θέατρο Πόρτα Από 2 7 Φεβρουαρίου κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή Με τους: Γιάννη Καράμπαμπα, Νίκο Κοσώνα και Θεόβη Στύλλου Η ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΞΕΚΙΝΗΣΕ! Κάντε κλικ ΕΔΩ
Στη νέα της παιδική ιστορία, Ο κακόκεφος Βάγιας Κουκουβάγιας γίνεται ο καθρέφτης των καθημερινών συναισθημάτων των παιδιών: από τη μοναξιά και τη χαρά μέχρι την ανάγκη για προσφορά και ενσυναίσθηση. Η Νατάσα Βραχλιώτη μιλά για τη γέννηση αυτού του χαρακτήρα, τη δύναμη των μικρών πράξεων καλοσύνης και τον ρόλο του σχολείου και των ενηλίκων στην ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης των παιδιών. Μέσα από την ιστορία και τη συνεργασία της με την εικονογράφο Αγγελική Δρακάκη, η συγγραφέας αναδεικνύει πώς η αποδοχή της διαφορετικότητας και η σιωπηλή φροντίδα μπορούν να γίνουν καθημερινά μαθήματα ζωής. Νατάσα Βραχλιώτη Ο Βάγιας Κουκουβάγιας είναι ένας σοφός δάσκαλος με αγέλαστο πρόσωπο. Πώς γεννήθηκε αυτός ο χαρακτήρας και τι θέλατε να συμβολίσει για τα παιδιά;
Με αφορμή τη συναυλία Et Lux Perpetua , η Ανθή Γουρουντή φωτίζει το Requiem σε ντο ελάσσονα του Luigi Cherubini ως έργο πνευματικής έντασης και ανθρώπινης κάθαρσης. Στον ιδιαίτερο χώρο της Ευαγγελικής Εκκλησίας Πειραιώς, το Φωνητικό Σύνολο LibroCoro συνομιλεί και με τον Benjamin Britten, προτείνοντας μια χορωδιακή εμπειρία που λειτουργεί ως μνήμη, ανάταση και πράξη ελπίδας. Ανθή Γουρουντή Το Requiem σε ντο ελάσσονα του Cherubini είναι ένα έργο βαθιάς εσωτερικότητας και δραματικής έντασης. Τι ήταν αυτό που σας έκανε να το επιλέξετε ως κεντρικό άξονα της συναυλίας EtLuxPerpetua ;
Η Παρασκευή Λεβεντάκου , μέσα από το βιβλίο «Γράμματα στον Μ.» , καταθέτει μια εξομολογητική αφήγηση όπου ο έρωτας, η απώλεια και η μνήμη συνυπάρχουν χωρίς άμυνες. Βασισμένο σε υπαρκτά πρόσωπα και βιωμένες εμπειρίες, το έργο κινείται στο μεταίχμιο προσωπικού πόνου και λογοτεχνικής πράξης, μετατρέποντας την ανάγκη για συναισθηματική αποεπένδυση σε τόλμη έκθεσης. Οι επιστολές της Βασιλικής, γραμμένες σε χρόνο αργό και σιωπηλό, λειτουργούν ως εσωτερικός μονόλογος, ως πράξη πένθους και ταυτόχρονα απελευθέρωσης. Σε αυτή τη συνέντευξη, η συγγραφέας μιλά για τη γραφή ως βαλβίδα αποσυμπίεσης, για τα όρια μνήμης και λήθης, για το θάρρος να πιστεύεις στο αδύνατο και να μην αφήνεις τον φόβο να γίνει ο πρωταγωνιστής της ζωής σου. Τα πρόσωπα του βιβλίου είναι υπαρκτά και η γραφή βασίζεται σε βιωμένες εμπειρίες. Πότε ένα προσωπικό βίωμα νιώσατε ότι μπορεί να μετατραπεί σε λογοτεχνία χωρίς να προδώσει την αλήθεια του;
.jpg)
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου