Είδαμε και προτείνουμε: «Έχεις πέντε λεπτά» της Κατερίνας Λούβαρη Φασόη στην εφηβική σκηνή του Εθνικού θεάτρου

 

Η παράσταση «Έχεις πέντε λεπτά» της Κατερίνας Λούβαρη Φασόη είναι μια παράσταση που πλησιάζει την εφηβεία με σεβασμό, τρυφερότητα και βαθιά κατανόηση. Στην Πλαγία Σκηνή του Εθνικού, ο Παντελής Δεντάκης σκηνοθετεί έναν κόσμο σε διαρκή κίνηση, όπου μια ομάδα εφήβων αθλητών αναζητά τη φωνή της, τα όριά της και το δικαίωμα να ονειρεύεται.

Η παράσταση φωτίζει με καθαρότητα τη στιγμή εκείνη της ζωής όπου τίποτα δεν είναι δεδομένο. Οι ήρωες κινούνται ανάμεσα στην ανάγκη να ανήκουν και στην επιθυμία να ορίσουν οι ίδιοι τον εαυτό τους. Το σύστημα που τους περιβάλλει, η πειθαρχία, οι προσδοκίες, η πίεση για κορυφή, λειτουργεί σαν ένα πλαίσιο που άλλοτε προστατεύει κι άλλοτε ασφυκτιά. Μέσα σε αυτό, ο Coach προσπαθεί να κρατήσει την ομάδα ενωμένη, ενώ οι εύθραυστες ισορροπίες δοκιμάζονται συνεχώς.

Οι νεαροί ήρωες δεν παρουσιάζονται μόνο ως αθλητές, αλλά ως έφηβοι με ανησυχίες, φόβους και όνειρα. Η εφηβεία εδώ δεν είναι μια μεταβατική φάση που πρέπει απλώς να ξεπεραστεί, αλλά ένα πολύτιμο δώρο: μια περίοδος εξερεύνησης, αμφισβήτησης και ελευθερίας. Τα όνειρα, του ύπνου και του ξύπνιου, διαπερνούν την παράσταση και γίνονται ο χώρος όπου οι χαρακτήρες τολμούν να υπάρξουν αληθινά.

Οι ερμηνείες είναι γεμάτες ενέργεια και ειλικρίνεια, με μια σωματικότητα που κρατά το έργο ζωντανό και παρόν. Η συλλογική αυτή προσπάθεια δημιουργεί στιγμές έντονης συγκίνησης, χωρίς να πιέζει το συναίσθημα. Υπάρχουν σιωπές, βλέμματα και μικρές ρωγμές που μιλούν από μόνες τους. Προσωπικά, η παράσταση με συγκίνησε βαθιά· υπήρξαν στιγμές που τα δάκρυα ήρθαν αβίαστα.

Το «Έχεις πέντε λεπτά» είναι μια παράσταση που θυμίζει πόσο σημαντικό είναι να ακούμε τη νεανική φωνή, να της δίνουμε χώρο και χρόνο. Μια δουλειά ευαίσθητη, δυνατή και ανθρώπινη, που μένει μαζί σου και μετά το τέλος της.