Διαβάσαμε και προτείνουμε: Η τριλογία της εξοχής από τη Μάργκαρετ Γουεσέλινκ εκδόσεις Αιγόκερως

 


Η τριλογία της εξοχής της Μάργκαρετ Γουεσελινγκ από τις εκδόσεις Αιγόκερως / θέατρο αποτελούνται από τρεις διαφορετικές ιστορίες τρία δοκίμια δύο θεατρικά και αυτό τα οποία έχουν ένα κοινό παρονομαστή την καθαρότητα της ψυχής την αγνότητα και συναισθήματα που ξεχνάμε λίγο πολύ μέσα στην καθημερινότητα και την ρουτίνα της ζωής.

Καμιά φορά με τους γρήγορους ρυθμούς της πόλης ξεχνάμε τα αυτονόητα την καθαρότητα της ψυχής που κρύβουμε μέσα μας.

Η συγγραφέας μας είναι εδώ και να μας το θυμίζει στο πρώτο αυτοτελές μικρό μυθιστόρημα με τίτλο Η ρωγμή αυτό που διαπραγματεύεται είναι να παρακολουθεί κάποια ζώα πώς αντιλαμβάνονται τον κόσμο την καθημερινότητά τους που βρίσκονται αναμεσά μας και που έχουνε κι αυτά ζωή και υπόσταση και δεν πρέπει να τ’ αγνοούμε είναι τα παραγκωνίζουμε.

Αν τα παρατηρήσεις πως δρουν και πως επιβιώνουν είναι μαγικό καθώς μπορούν να κάνουν τα αδύνατα δυνατά ώστε να επιβιώσουν. Ακόμα και ο τρόπος που σκέφτονται μας κάνει να τα αγαπήσουμε λίγο παραπάνω.

Τα δύο θεατρικά Το κάτι λείπει και Σκάβουν τούνελ μιλάνε βαθιά μέσα για τον άνθρωπο την ψυχοσύνθεσή του τους φόβους τις ανασφάλειες την πίστη την οικογένεια τις ανθρώπινες σχέσεις μα κυρίως το ψέμα που καμιά φορά μοιάζει να είναι αλήθεια και τα παιχνίδια του μυαλού που μπλέκονται ανάμεσα στο τι είναι αλήθεια και τι ψέμα.

Θα λέγαμε μία εικονική πραγματικότητα σύγχρονη με έναν τρόπο άκρως μοναδικό λιτό απέριττο και συναισθηματικά φορτισμένο αν και δεν χρησιμοποιούνται φορτισμένες λέξεις.

Σε αυτό είναι το κλειδί της συγγραφέως να μπορεί να αλλάξει στον αναγνώστη αυτό που διαβάζει τέτοια πληθώρα συναισθημάτων. Πολλά συγχαρητήρια και ευχόμαστε να ξανά δούμε κάποιο θεατρικό έργο πάλι στη σκηνή!

Αν και τα πρόσωπα σε όλο το εύρος του βιβλίου λειτουργούν περισσότερο σαν πυλώνες παρά υπαρκτά όντα, σαν πυλώνες ενός συστήματος που καταρρέει και που είναι εκεί να μας θυμίζουν ότι κάποτε υπήρχαν.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κάτια Ποθητού: "Είναι φανερό πως το στοιχείο της μνήμης επηρεάζεται από φόβους, επιθυμίες και τραυματικές εμπειρίες".

Μαρία Σιούτα: "Επέλεξα την ηρεμία γιατί ήθελα να αποτυπώσω τη ζωή όπως πραγματικά κυλούσε τότε, με απλότητα, πίστη και αίσθηση συνέχειας χωρίς την επίγνωση του επερχόμενου τέλους".

«Ο Κος Ζυλ» σε κείμενο & σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου στο Θέατρο Πόρτα, από 27/2

Ρένα Πέτρου: "Το γεγονός ότι κάποιος άνθρωπος καταγράφει όλη την ιστορία της ζωής του, έχει από μόνο του μεγάλη αξία".

Μαργαρίτα Τριανταφυλλίδου: "Το μήνυμα που θέλω να περάσω , είναι ότι όλα θέλουν τον χρόνο τους, όλα κάνουν ένα κύκλο, έτσι και τα συναισθήματα, θέλουν χρόνο μέσα μας".

Είδαμε και προτείνουμε: " Ένα κουκλόσπιτο" του Χένρι Ίψεν στη σκηνή Μπέκετ