Λίγα λόγια για την παράσταση «έχεις πέντε λεπτά»
Ένα έργο για το όνειρο εντός μας, τα όνειρα που άλλοι κάνουν για μας και που συχνά, άθελά μας, υιοθετούμε, για τους φόβους, ακόμη και τους εφιάλτες μας. Για εκείνη τη στιγμή της μέρας ή της νύχτας, όπου τολμάμε να γίνουμε κυρίαρχοι του εαυτού μας, να ξεκινήσουμε από την αρχή. Για εκείνη τη — μοναδική για τον καθένα — στιγμή της απόλυτης και ουσιαστικής ελευθερίας.
Μια αθλητική ομάδα εφήβων προσπαθεί να βρει τη δική της φωνή, την ταυτότητά της, να αγκαλιάσει τους φόβους και τις αδυναμίες της. Άνθρωποι που ονειρεύονται, άλλοτε βουβά, άλλοτε ηχηρά, αφήνοντας τους πάντες άναυδους, άνθρωποι που αναγκάζονται να ωριμάσουν πρόωρα, για να υπερασπιστούν την ύπαρξή τους. Ένα ολόκληρο σύστημα ελέγχου τους περιορίζει και τους ετεροκαθορίζει. Τι θα συνέβαινε, όμως, αν το σύστημα αυτό δεχόταν την κριτική τους; Θα κατέρρεε ή θα επαναπροσδιοριζόταν, θεμελιώνοντας νέες νόρμες και στόχους; Πώς θα τους έβρισκε όλους η επόμενη μέρα;
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου