Είδαμε και προτείνουμε: Προθάλαμος Δ’ 5 Κοινωνία στο εθνικό θέατρο

 

Ο Προθάλαμος Δ’ 5 Κοινωνία, φιλοξένησε μια ουσιαστική και γόνιμη συνάντηση γύρω από την έννοια της Αλλαγής, κοινωνικής και ατομικής, σε έναν διάλογο όπου η πολιτική επιστήμη και η κινηματογραφική αφήγηση συναντήθηκαν με φυσικότητα και ακρίβεια. Η διάλεξη του Στάθη Ν. Καλύβα, σε συνομιλία με το έργο του Γιώργου Ζώη, ανέδειξε την αλλαγή όχι ως στιγμιαίο γεγονός αλλά ως διαδικασία που εξελίσσεται στον χρόνο, συχνά αθόρυβα, άλλοτε με ρήξεις.

Μέσα από την ιστορία του παλαιού Αεροδρομίου του Ελληνικού, ενός τοπόσημου φορτισμένου με μνήμη, οι κοινωνικές επιστήμες προσέγγισαν τη δυναμική της μεταμόρφωσης με τα εργαλεία της παρατήρησης και της έρευνας, ενώ ο κινηματογράφος έδωσε μορφή στην εμπειρία του χρόνου, της αναμονής και της απώλειας. Η αφήγηση κινήθηκε ανάμεσα στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, φωτίζοντας το πώς οι ατομικές στάσεις και στρατηγικές συνδέονται με τις μεγάλες κοινωνικές μεταβολές.

Στη συζήτηση αναδύθηκαν αναφορές στον Στέφαν Τσβάιχ, ως παράδειγμα στοχαστή που κατανόησε την αλλαγή μέσα από τη ρωγμή των ιστορικών μεταβάσεων, αλλά και στον «Βυσσινόκηπο» του Τσέχωφ, όπου η αλλαγή δεν έρχεται με θόρυβο, αλλά με μια σχεδόν ανεπαίσθητη μετατόπιση που αφήνει πίσω της έναν κόσμο ολόκληρο.

Η συνάντηση δεν επιδίωξε απαντήσεις οριστικές. Αντίθετα, άνοιξε χώρο για ερωτήματα: πώς αφουγκραζόμαστε την αλλαγή πριν γίνει ορατή, πώς διαχειριζόμαστε εκείνη που έχει ήδη συντελεστεί και με ποια γλώσσα μπορούμε να μιλήσουμε για το μέλλον. Επιστήμη και τέχνη λειτούργησαν εδώ συμπληρωματικά, για να φωτίσουν την εμπειρία της μετάβασης.

Ο Προθάλαμος Δ’ 5 Κοινωνία, επιβεβαίωσε έτσι τον ρόλο του ως χώρου σκέψης και διαλόγου, όπου η «γλώσσα του μήνα» δεν είναι απλώς ένα θέμα, αλλά ένα εργαλείο κατανόησης της κοινωνίας και του εαυτού μας μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει.