Διαβάσαμε και προτείνουμε: "Προορισμός Κάρμα" της Γιούλιας Πομπόρτση-Μπάκουλη
Η πλοκή, αν και εξωτερικά απλή, εξυπηρετεί πρωτίστως ως αφηγηματικό όχημα για μια σειρά στοχασμών γύρω από το κάρμα, την ελεύθερη βούληση, τη μνήμη και την υπαρξιακή αφύπνιση. Οι χαρακτήρες δεν λειτουργούν τόσο ως ψυχολογικά αποτυπωμένες προσωπικότητες, όσο ως αρχετυπικά δοχεία, φορείς ιδεών που αντιπροσωπεύουν στάδια εξέλιξης ή υπαρξιακές θέσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, η συγγραφέας μοιάζει περισσότερο με πνευματική καθοδηγήτρια παρά με απλή αφηγήτρια, καθιστώντας το βιβλίο λιγότερο μυθιστόρημα και περισσότερο ένα πνευματικό εγχειρίδιο με λογοτεχνικό περιτύλιγμα.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον συμβολισμό: το ίδιο το πλοίο, το ταξίδι, η θύελλα, η πηγή της Μνημοσύνης λειτουργούν ως παραβολικά εργαλεία, που καλούν τον αναγνώστη να τα ερμηνεύσει με βάση το δικό του στάδιο συνειδητότητας. Η πολυφωνία απόψεων γύρω από το κάρμα μέσα στο βιβλίο ενισχύει την αντίληψη πως η αλήθεια δεν είναι μονοδιάστατη αλλά πολυεπίπεδη, κι εδώ το έργο υιοθετεί σκόπιμα μια αντιδογματική στάση, η οποία το καθιστά προσβάσιμο τόσο στον σκεπτικιστή όσο και στον αναζητητή.
Η γλώσσα είναι σαφής αλλά διαποτισμένη από ποιητικότητα, συχνά αγγίζει το μυστικιστικό χωρίς να αποκόπτεται πλήρως από τη ρεαλιστική αγωνία του ανθρώπου μπροστά στον πόνο, την απώλεια, την ανατροπή. Η συγγραφέας δείχνει να έχει πλήρη συνείδηση ότι το ερώτημα δεν είναι αν ο πόνος μπορεί να αποφευχθεί, αλλά πώς μπορεί να μετατραπεί σε καύσιμο εξέλιξης. Σε αυτό το σημείο, η συμβολή της έννοιας της ευγνωμοσύνης είναι καταλυτική, όχι ως αφηρημένη αρετή, αλλά ως πρακτικό εργαλείο διαχείρισης κρίσης.
Ωστόσο, το βιβλίο δεν είναι απαλλαγμένο από ρίσκα. Η θεματολογική του πυκνότητα και η συχνή χρήση όρων και παραδειγμάτων από την εσωτερική φιλοσοφία μπορεί να αποξενώσει έναν αναγνώστη που προσδοκά καθαρή μυθοπλασία. Επίσης, ο αφηγηματικός ρυθμός συχνά διακόπτεται από στοχαστικά παρεμβλήματα που, ενώ ενισχύουν τη νοηματική πλοήγηση, ίσως να μειώνουν τη δυναμική της δράσης. Αυτό, όμως, ενδέχεται να είναι και μια συνειδητή επιλογή: το βιβλίο δεν ενδιαφέρεται να ψυχαγωγήσει με την παραδοσιακή έννοια, αλλά να μετατοπίσει τον αναγνώστη, έστω και ελαφρώς, από τις πάγιες βεβαιότητές του.
Το βιβλίο Προορισμός Κάρμα δεν απευθύνεται στον βιαστικό αναγνώστη ή τον σκεπτικιστή που ζητά απαντήσεις σε μία πρόταση. Απευθύνεται σε εκείνον που είναι πρόθυμος να ερωτηθεί. Στον αναγνώστη που δεν φοβάται να αναμετρηθεί με τον εσωτερικό του χάρτη, με τις αόρατες μνήμες που δομούν την ψυχή και με τη δυνατότητα να επαναπρογραμματίσει το μονοπάτι του.
Tης Αλεξίας Βλάρα, 25/7/2025
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου